توصیه آیت الله کشمیری برای رفاقت با امام زمان!



عقیق:به نقل از خبرگزاری شبستان به نقل از مسجد مقدس جمکران، آیت الله سید عبدالکریم رضوی کشمیری در تاریخ ۱۳۴۳ هجری قمری در یک خانواده کاملاً روحانی در نجف اشرف چشم به جهان گشود.

 

از طرف پدر به جد بزرگوارش اسوه علم و عرفان آیت الله سید حسن کشمیری و از طرف مادر به فقیه متبحر آیت سید محمد کاظم یزدی صاحب کتاب عروة الوثقی منتسب بود.

 

پدر ایشان، حجة الاسلام سید محمد علی کشمیری بود که در کربلا به دنیا آمد و پس از مراحل تحصیل، داماد آیت الله سید محمد کاظم یزدی شد و به زهد و تعبد و روحانیت، معروف و مشهور بود.

 

از وی نقل شده است که: «ریشه سیادت ما به حضرت موسی مبرقع فرزند بلافصل امام جواد علیه السلام می‌رسد که در قم مدفون است. ما اصلاً قمی هستیم لکن اجداد پیشین ما به هند رفتند که یکی از آنان بسیار ممتاز و فرزانه بود به نام آقا سید حسین قمی کشمیری، که الان قبرش در کشمیر هند است و برای او نذر می‌کنند و قبرش را زیارت می‌کنند».

 

 

 

این عالم ربانی از اوائل طفولیت به دستور والد به علوم دینی روی آورد چون حافظه و استعداد قوی داشت ترقی و پیشرفتی سریع داشت تا جائی که روزی می‌شد که یازده درس (از فقه و اصول و فلسفه و ادبیات و …) را می‌آموخت.

 

درباره اساتید خودشان فرمودند: «مقداری از سطح را نزد آقا شیخ مجتبی لنکرانی و مکاسب را نزد شیخ راضی تبریزی و قسمت استصحاب و تعادل و تراجیح را نزد آیت الله بهجت، و کفایة الاصول را نزد شیخ محمد حسین تهرانی و شیخ عبدالحسین رشتی خواندم. فلسفه را نزد شیخ صدرا بادکوبه‌ای و حاج آقا فیض خراسانی تلمذ کردم. مقداری از اسفار را نزد شیخ عبدالحسین رشتی خواندم».

 

استاد در درس آیات عظام و بزرگانی همانند میرزا حسن بجنوردی و شیخ علی محمد بروجردی و سید عبدالهادی شیرازی و شیخ عبدالاعلی سبزواری و شیخ کاظم شیرازی و سید ابوالقاسم خوئی شرکت و بهره‌ها بردند.

 

لکن عمده استفاده ایشان در فقاهت از محضر مرحوم آیت الله خوئی (ره) بوده است تا جائی که در اجازه نامه اجتهادی که برای استاد نوشتند، این چنین مرقوم داشتند.

 

«یحرم علیه التقلید فیما یستبط.» آنچه از ادله استنباط کنند حرام است تقلید کنند.

 

از مرحوم آیت الله حاج آقا بزرگ طهرانی اجازه روائی داشتند، و فرمودند:

 

من در ایام تحصیل کفایة الاصول را شرح نوشتم و آیت الله خوئی و آیت میلانی تفریظ نوشتند، ولی همه نوشته جات و اجازات و دفتر اخلاق و اذکار را صدامیان به غارت بردند.

 

ایشان بعد از ورود به ایران در قم اقامت داشته و به تربیت انفاس مستعد پرداختند.

 

این مصباح هدایت در اواخر ماه مبارک رمضان ۱۴۱۹ در قم سکته می‌کند، دوستان ایشان را به بیمارستان شرکت نفت تهران انتقال می‌دهند و حدود سه ماه در بیهوشی بودند، تا اینکه در روز چهارشنبه ۱۸ فروردین ۱۳۷۸ مطابق با ۲۰ ذی الحجه ۱۴۱۹ در سن ۷۴ سالگی به لقاء محبوب شتافت.

 

پیکر شریفش را از تهران به قم منتقل و پس از تغسیل و تکفین آیت الله بهجت (ره) در صحن حرم حضرت معصومه علیها السلام بر آن نماز گزاردند.

 

به دستور مقام معظم رهبری، پیکر شریفش در قسمت بالا سر حرم حضرت معصومه سلام الله علیها جنب قبر دیگر شاگرد آقا سید علی آقا قاضی یعنی علامه سید محمد حسین طباطبائی دفن شد.

 

 

آیت الله کشمیری و عشق به امام زمان(عجل الله تعالی فرجه)

 

آیت الله کشمیری منتظر راستین امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) بود. این عارف نامی همه وجودش مملو از عشق امام زمان علیه السلام بود و درباره حضرتش سخنانی نغز و شنیدنی دارند که از این قرارند:

 

* هر چه درباره امام زمان بگوییم و بنویسیم باز نخواهیم توانست حق مطلب را ادا کنیم.

 

*یوسف زهرا سلام الله علیها پناهگاه شعیان و محبین خود هستند.

 

*شیعیان نباید امید خود را برای ظهور منجی آخرالزمان از دست بدهند.

 

*طلاب و روحانیون باید مردم را به ظهور حضرتش امیدوار سازند و اجازه خاموش شدن نور امید در دلهای آنان را ندهند.

 

*روزی یک ساعت با حضرت خلوت کنید، متوجه حضرت بشوید. زیارت «سلام علی آل یاسین» را بخوانید بعد زیاد بگویید: «یا صاحب الزمان اغثنی، یا صاحب الزمان ادرکنی، المستعان بک یابن الحسن»، زیاد بگویید، توسل بکنید به ایشان، یک خرده یک خرده رفاقت پیدا می‌شود.

 

*امام زمان سرّ خداست و ملاقات آن بزرگوار هم سرّ خداست و اگر کسی مدعی این قضیه بشود این معنای سرّ بودن از بین خواهد رفت.

 

*امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) پاک و طاهر است، باید پاک شوید، طاهر شوید، تا با او سنخیت پیدا شود.

 

سفارش امام خمینی(ره) به آیت الله کشمیری برای دعا در مسجد مقدس جمکران

 

حجت الاسلام و المسلمین رحیمیان تولیت مسجد مقدس جمکران و یار دیرین امام راحل (رضوان الله علیه) می‌کند: حجت الاسلام و المسلمین آقای سیدمحمد سجادی از یاران امام خمینی و اصحاب مرحوم کشمیری تعریف می‌کردند که یکبار آقای کشمیری به من فرمود: وقتی در جماران به دیدار امام خمینی رفته بودم. هنگام خداحافظی، امام دستم را گرفت و فرمود: «آقای کشمیری برو به مسجد جمکران و برای من دعا کن.» لازم به یادآوری است با توجه به شناخت امام خمینی نسبت به مقام معنوی آیت الله کشمیری، دعای ایشان را در هر جا مؤثر می‌دانست. با این حال تاکید امام برای دعا در مسجد جمکران جای تأمل بسیار دارد.

 

سایر توصیه های استاد کشمیری ره : 

رزق فراوان

[اگر سوره والعادیات] «روزی 110 مرتبه خوانده شود، روزی حلال فراوان خواهد آمد .» (1)

 

[خواندن 110 مرتبه سوره والعادیات تقریبا 35 دقیقه طول می کشد . و لازم نیست یک مرتبه و پشت سر هم خوانده شود . می توان در طول روز و در ساعات فراغت به تدریج 110 مرتبه خواند]

 

عظمت سوره های مسبحات

«مرحوم سید علی آقا قاضی، شب ها قبل از خواب [مسبحات ششگانه، یعنی سوره های حدید، حشر، صف، جمعه، تغابن و اعلی را] می خواند; چه آن که روایت دارد پیامبر اکرم (ص) هم قبل از خواب می خواندند و می فرمودند: در این سوره ها آیه ای است که بهتر از هزار آیه است; (2) و امام باقر (ع) فرمود: کسی که قبل از خواب مسبحات را بخواند، نمی میرد تا آن که حضرت قائم (ع) را درک کند و اگر بمیرد، در جوار پیامبر خواهد بود (3) » . (4)

 

ذکر یونسیه

«در ایام فراغت، مانند راه رفتن و نشستن، برای نورانیت قلب و رفع حجاب ها، ذکر یونسیه [لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین (5) ] مناسب است » . (6)

 

ذکر «ناد علی »

از اذکار اهل ولایت، ذکر «ناد علی » است که در کتاب ها به صورت های مختلف نقل شده است . استاد این ذکر «نادعلی » را چنین می خواند:

 

«ناد علیا مظهر العجائب، تجده عونا لک فی النوائب، کل هم و غم سینجلی، بولایتک یا علی یا علی یا علی، یا ابا الغوث اغثنی، یا ولی الله ادرکنی، بلطفک الخفی، لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین » .

 

آن بزرگوار می فرمود: «اگر یا علی در این ذکر 100 بار گفته شود، خوب است . (7) من از ناد علی خیر زیادی دیدم . هر مشکلی در نجف برایم پیش می آمد، می رفتم صحن حضرت امیرالمؤمنین (ع) و چند بار آن را می خواندم مشکلم حل می شد» . (8)

 

توسل به حضرت جوادالائمه (ع)

بسیار دیده و شنیده شد که افراد برای امور مادی، مانند خرید خانه و ماشین و رزق و ازدواج، از وی راهنمایی می خواستند . آن بزرگوار می فرمود: «سوره یس بخوانید و ثواب آن را به امام جواد (ع) تقدیم کنید، حاجت شما را خواهند داد . گاه امر می کرد صلوات برای حضرتش هدیه کنند و آن را در توسل به این امام کریم مجرب می دانست .» (9)

 

سجده شکر

در طریق استاد، سجده یکی از ارکان بندگی و توحید است .

 

سیره استاد بعد از نمازها این بود: ابتدا پیشانی بر مهر می گذاشت و سه مرتبه می گفت: الحمدلله; بعد گونه راست را بر مهر می گذاشت و سه بار می گفت: شکرا لله; و سپس گونه چپ را بر مهر نهاد و سه مرتبه می گفت: استغفر الله .

 

از وی سؤال شد این چه سجده ای است؟ فرمود: «حضرت ابراهیم (ع) به [یاری] این سجده خلیل و دوست خدا شد .» (10)

 

عشق به نجف

حضرت استاد همیشه در فکر حرم امیرالمؤمنین ونجف اشرف و وادی السلام بودند، وقتی سخن از دیار عاشقان می شد با شور و میل و با احساسی خاص از آن یاد می کردند . این هجران سبب شد که در روح و جسم ایشان اثر بگذارد، و در خلوت خانه سکوت بنشینند، و می فرمودند: من اگر نجف بروم حالم خوب می شود .

 

می فرمودند: نجف چیز دیگری است، حتی مساجد کوچک آن جا دارای یک معنویتی است که مساجد بزرگ ایران مثل مسجد گوهر شاد خراسان آن معنویت را ندارد . در نجف 360 پیامبر دفن هستند و در کربلا 260 پیامبر . قبر حضرت آدم و نوح (ع) در کنار قبر امیرالمؤمنین (ع) می باشد .

 

آنقدر نجف مهم است که مانند مرحوم شیخ زین العابدین مرندی که مجتهدی مسلم و با تقوا بود، گاهی می آمد جلو درب صحن امیرالمؤمنین (ع)، آنجا که گداها می نشستند، می نشست، می گفتند: آقا اینجا خوب نیست؟ ! می فرمود: اینجا جایی است که امام زمان (عج) و حضرت خضر به طرف حرم می روند، من هم نشسته ام تا شاید توجهی به من کنند . (11)

 

توسل به امیرالمؤمنین (ع)

درباره توسل به امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: هر مشکل که برایم در نجف پیش می آمد، می رفتم صحن امیرالمؤمنین (ع) و فت بار «نادعلی » می خواندم و مشکلم حل می شد . می فرمود: آنقدر نجف هیبت از صاحب هیبت امیرالمؤمنین (ع) دارد که اگر اعلم علما به آن جا بیایند همانند یک طلبه می ماند .

 

پی نوشت:

 

1 . روح ریحان، شرح حال عارف کامل مرحوم آیت الله سید عبدالکریم رضوی کشمیری، سید علی اکبر صداقت، ص 81 .

 

2 . مستدرک الوسائل، ج 4، ص 289 و 290 .

 

3 . اصول کافی، ج 2، ص 620 .

 

4 . روح و ریحان، ص 82- 81 .

 

5 . انبیاء (21): 87 .

 

6 . روح و ریحان، ص 93 .

 

7 . همان

 

8 . همان، ص 93 و 94 .

 

9 . روح و ریحان، ص ص 101 و 102 .

 

10 . همان، ص 107 .

 

11 . این مطلب را استاد در مهرماه 1372 فرمودند .

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code