دروغي كه روزه را باطل مي كند


عقیق:حكم روزه و كفاره شخصي كه عمدا به خدا و پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله و سلم) و ائمه (عليهم السلام) دروغ نسبت بدهد، چيست؟

ملاك در مبطل بودن دروغ اين است كه روزه دار به گفتن يا نوشتن يا به اشاره و مانند اينها دروغي را عمدا بر خدا يا رسول خدا (ص) يا امامان معصوم (عليهم السلام) نسبت دهد، خواه اين دروغ مربوط به امور ديني باشد يا امور دنيوي. و خواه به صورت خبر دادن باشد يا به صورت فتوا. (آيت الله بهجت دروغ در امور دنيوي را باطل نمي داند.)

الف- حكم روزه:

آيات عظام رهبري، سيستاني، مكارم: بنابراحتياط واجب روزه اش باطل مي شود؛ هر چند بلافاصله توبه كند.

ساير مراجع: روزه اش باطل است؛ اگر چه فورا بگويد دروغ گفتم يا توبه كند.

ب- كفاره:

آيات عظام امام، وحيد، نوري، بهجت، تبريزي: بنابر احتياط واجب كفاره جمع بر او واجب مي شود.

آيت الله فاضل: بنابر احتياط واجب كفاره بر او لازم است.

آيات عظام رهبري، شبيري، مكارم: دادن يك كفاره كافي است.

آيت الله سيستاني: كفاره ندارد.

آيت الله صافي: بايد كفاره جمع بدهد.

 

پي نوشت:

توضيح المسائل مراجع، ج1، م1596، 1666. امام، تحريرالوسيله، روزه، مبطلات، م2 كفاره. رهبري، رساله آموزشي، ج1، ص246. آيات عظام سيستاني، نوري، مكارم، فاضل: عروة الوثقي، كتاب الصوم، فصل في كفارة الصوم، م4. آيات عظام وحيد، تبريزي: منهاج الصالحين، كتاب الصوم، م1009. آيت الله صافي، هداية العباد، كتاب الصوم، م1295، 1319. آيت الله شبيري زنجاني، كتاب احكام و استفتائات روزه، س76. آيت الله بهجت، وسيلة النجاة، كتاب الصوم، م1296. جامع احكام، رضوي، م491.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code