مومنین به قرآن و ظالمین به قرآن چه کسانی هستند؟ / یادداشتی از حاج حسین سازور


عقیق: پس از حاشیه های اخیری که درباره موضوع «مهجوریت قرآن» پیش آمد، حاج حسین سازور مداح اهل بیت یادداشتی را به این مضمون در اختیار عقیق قرار داد:

ماه رمضان، ماه بهار قرآن و ماه بهره گیری از معارف قرآن برای توشه برداری تمام عمر، ماه استفاده کثیر از قرآن برای بجا آوردن عبادات خالص و مورد قبول پروردگار مهربان، ماه بهره بردن از قرآن برای انجام عبادات اجتماعی و ماه تمسک به قرآن برای اطاعت خالصانه خدای متعال و نه فقط عبادت او. ماه استفاده از قرآن برای زمینه سازی ظهور مهدی موعود (عج)، ماه درس از قرآن برای مقابله با تمامی مظاهر کفر و ظلم و الحاد. ماه تعمیق بخشیدن به همه عبادت ها با درس گیری از قرآن، ماه تفکر در آیات قرآن برای بصیرت افزایی و مقابله با تمامی فتننه های زمانه و مهمتر از همه ماه بهره بردن از قرآن برای شناخت امام قرآن است که صد البته نکته حیاتی و مهم همین جاست.
قرآن،بدون امام قرآن تماما ظلمت و تاریکی است. این قرآن شفا و رحمت است برای مومنین، و ظالمین بهره ای از آن نمی برند الا ضرر و خسارت.
مومنین به قرآن آن هایی هستند که مومن به امام قرآنند و ظالمین به قرآن آن هایی که ظلم به امام قرآن رواداشتند. مومنین آنهایی که برای امام قرآن جان فدا کردند و ظالمین به قرآن آنهایی که در برابر امام قرآن شمشیر کشیده و خون آن امام را ریخته اند. مومنین به قرآن آنهایی که برای پیامبر (ص) قرآن و قرآن ناطق و امامان قرآن از جان و آبرو گذشتند و خود را در خالصانه فدای آن ها کردند و ظالمین به قرآن آنهایی که قرآن خواندند و با امامان معصوم که حاملان حقیقی قرآن بودند جنگیدند، قرآن بر سر نیزه کردند و قرآن ناطق را تکفیر نمودند.

مومنین به قرآن آنهایی که گفتند اگر 70 بار یا 70 هزار بار مارا بسوزانند و خاکسترمان را بر باد دهند، دست از امام قرآن بر نمی داریم و ظالمین به آنهایی که قرآن خواندند و پیکر امام قرآن را بعد از نیزه باران و تیر باران و سنگ باران، زیر سم مرکب ها قرار دادند. ظالمین به قرآن آنهایی که در نیمه های شب، صوت خوش قرآن سردادند ولی در روز روشن برای امام قرآن شمشیر کشیدند و با شمشیر امام قرآن کشته و هلاک شدند.

مومنین به قرآن آنهایی که یک آیه از قرآن شنیدند و برای ذره ای حسابرسی در روز قیامت تا آخر عمر گریان بودند. ظالمین به قرآن آنهایی که برای مقابله امام قرآن، قرآن خواندند و بر قرآن خواندن خود فخر کردند.
مومنین به قرآن آنهایی که امام قرآن اشاره ای از قرآن کرد و آن ها در اطاعت از امام قرآن سر از پا نمی شناختند. ظالمین به قرآن آنهایی که امام قرآن بارها و بارها برای آنان آیات الهی تلاوت کرد و آنان از اطاعت رو گرداندند.
مومنین به قرآن آنهایی که تمامی قرآن را معرفی امام قرآن می دانستند.
ظالمین به قرآن آنهایی که گفتند حسبنا کتاب الله، قرآن بدون امام.
مومنین به قرآن آنهایی که وقتی آیات قیامت و عذاب را می شنیدند، فصل ها گریه می کردند و از بیم قیامت چهره آنان زرد و بدنشان نحیف می گشت.
ظالمین به قرآن آنهایی که با آن همه آیات قیامت و عذاب بی توجه و غافل بودند و بعضا آن را تکذیب می کردند یا به عبادت های خود مغرور بودند، حتی تب هم نکردند!
مومنین به قرآن آنهایی که دائم در خوف و رجا بودند و هیچگاه خود را از امام قرآن جدا نمی کردند.
ظالمین به قرآن آنهایی که با خواندن چند ختم قرآن و چند رکعت نماز مغرور شده و از خدا طلبکار شدند.
مومنین به قرآن آنهایی که برای یک آیه از قرآن از زبان امام قرآن تفسیرها شنیده اند (هر کدام به قدر ظرف معرفت) با این حال اقرار کردند که ما نمی دانیم و امام بیشتر از این ها می داند.
ظالمین به قرآن آنهایی که قرآن را تفسیر به رای خود کردند و مطابق فهم خود آن را به خلایق عرضه داشتند و گفتند همین است و جز این نیست.
مومنین به قرآن آنهایی که امر امام قرآن جانشین او (ولی امر) را امر قرآن می دانستند و برای تحقق این اوامر سر از پا نمی شناختند.
ظالمین به قرآن آنهایی که در برابر امام و جانشین امام قرآن، با قرآن به جنگ و مخالفت آمدند.
مومنین به قرآن آنهایی که مطابق نص صریح قرآن، به امام جمعه اسلامی لبیک گفتند و با آن که به ظاهر حافظ قرآن نبودند اما عامل به آیات الهی بودند و گفتند اگر به امر امام جامعه اسلامی عمل کنیم، به قرآن عمل کرده ایم.
ظالمین به قرآن آنهایی که «اشدا علی الکفار» را رها کردند و «رحما بینهم» را اختیار نمودند، آن هم نفهمیدند که «رحما بینهم» متعلق به مومنین است نه ظالمین.
مومنین به قرآن آنهایی که با کمترین امکانات و صرف هزینه های حداقل آن هم در خیلی از موارد از مال شخصی، در پی نشر قرآن و جلسات قرآن و معارف قرآن شبانه روز تلاش کردند و در روز مبادا سینه سپر نمودند.
ظالمین به قرآن آنهایی که دهها سال از بهترین امکانات جامعه اسلامی بهره بردند و روزی که باید شعار ترویج قرآن و عمل به آن در جامعه تحقق پیدا کند و از آن همه استفاده از بیت المال دفاع از امام جامعه اسلامی آشکار شود، سکوت کردند و از دایره خواص به کدام سوراخ خزیدند،نمی دانیم! با آن که عوام قرآن خوان (آن هم خواندن با زحمت) فهمیدند که دشمت با امام جامعه اسلامی در جنگ است، اما آنان نفهمیدند!
امروز، مومنین به قرآن آن هایی که در قرن حاضر، مانند خمینی ها، خامنه ای ها، علامه طباطبایی ها و … سر تعظیم در برابر آیات الهی فرود می آورند و عجز خود را از فهم معارف بی شمار قرآن ابراز می دارند و برداشت های خود را احتمالات می گویند و نیز خود را قطره ای در برابر این اقیانوس بی کران می دانند و با این همه قرآن را بهترین الگو و دستور العمل برای مبارزه با طاغوت ها و ظالمین عالم می دانند.

امروز، ظالمین به قرآن آنهایی که برای حفظ ظاهر، ظاهر قرآن را در دست گرفته و از مبارزه با ظالمین شانه خالی می کنند و دلخوشند که ما نیز به قرآن عمل می کنیم! زهی جهالت!
دیروز مدافعین و مومنین دانستند قرآن در جبهه های نبرد با خون خود امام قرآن را یاری کردند و به همه عالم فهماندند که قرآن با امام قرآن است و قرآن بی امام، کاغذ و مرکب است. و امروز وارثان همان مومنین به قرآن بعضا جاماندگان از همان قافله در هیئت های مذهبی، علم یاری از امام قرآن را بر دوش دارند و از امام قرآن و جانشین آن دفاع می کنند.
امروز مومنین به قرآن در هیئت ها با تمسک به آیات قرآن و قرائت آیات الهی، گرچه بقدر کافی خوانده نمی شود که باید بیشتر به این امر پرداخت، اما ساعت ها و اوقات بسیاری را به دنبال امام قرآن سپری می کنند و با قرآن به دنبال امام قرآن هستند و این حرکت عظیم و طیبه که با درس گرفتن از سیره و روش زندگانی امامان قرآن همراه است، امروز مورد توجه دوست و دشمن است.
توجه و رویکرد خیل عظیمی از جوانان هیئت ها و دشمنی دشمنان قرآن و اهل بیت معصومین (ع)، با این مجالس، بهترین نشانه حقانیت این حرکت است مقدس است.
یادمان نرود سینه زنان و گریه کنان همین هیئت ها در برابر ظالمین قرآن سینه سپر کردند و امروز بعضی ها از سر جهالت و خود بزرگ بینی و حسادت تیغ شماتت بر آنان می کشند.
یادمان نرود سینه زنان و گریه کنان همین هیئت ها در شب های عملیات بعد از عرض ارادت به ساحت مقدس اهل بیت (ع) سینه ظالمین به قرآن را نشانه رفتند و شجاعانه بدون هیچ بیم و ترسی با ریختن خون خود کاخ ظالمین به قرآن را درهم کوبیدند و پرچم امام قرآن را در تمامی عالم به اهتزاز در آوردند و امروز بعضی از باب اینکه علمشان حجاب شده و عمل هم در کارنامه عمر خود ندارند و فقط دین را در گوشه اطاق های مطالعه و تقیه را عبادت عمر خود حساب کرده و از ترس رویارویی با دشمنان قرآن و امام قرآن، آیات جهاد و مبارزه را به رحما بینهم با دشمنان عوض کردند، این کانون های مقدس و خیمه های عرشی، می تازند و قرآن بی امام را ترویج نموده و قرآن بدون مبارزه را الگو قرار می دهند و امروز پیرو آنانند که قرآن های نفیس چاپ می کنند و ققط به خواندن از روی کلمات قرآن سفارشی کرده و نه فهم، تعقل، تدبر و تفقه در آیات.
امروز ظالمین به قرآن آنهایی که خود و حکومتشان را قرآنی جلوه می دهند اما راه را برای دشمنان قرآن باز کرده تا هرآن چه می توانند نور قرآن را با قرآن های بدون امام خاموش سازند. اما نمیدانند که ریشه ی آنان خواهد سوخت.
امروز مومنین به قرآن در نظام مقدس جمهوری اسلامی، خواندن و قرائت قرآن را با نبرد صحرای کربلا ممزوج کرده بیش از چهل سال است که در برابر تمام ظالمین به قرآن قد علم کرده و این مومنین قابل ستایش هستند.
امروز شعار فقط قرآن و نه امام قرآن، خیانت عظیمی به آستان مقدس قرآن کریم است. امروز مراکز حساس دفاع از امام قرآن را کوبیدن و آن ها را تخطئه کردن، خیانتی عظیم به امام قرآن است و اینان در زمره ی کسانی هستند که ورق پاره های بر سر نیزه را قرآن دانستند، اما امام مظلوم قرآن و قرآن ناطق را، تکفیر کردند.

امروز این هیئت ها، این مراکز دفاع از امام قرآن در خط دفاع از اهل بیت مظلوم (ع) قرار دارند ومبارزه با امامان کفر سرلوحه کار آنان است. از این رو در مواقع و ایام حساس مانند محرم، فاطمیه، ماه رمضان و … دشمن دست به کار شده و از هر طریقی، و حتی از زبان خودی های بی بصیرت، زهر خود را می ریزند و در مقام تضعیف از هیچ کوششی فرو گذار نیستند. آنان که با قرآن سر و کار دارند و آن را برای خود افتخار عظیم می دانند، باید از هوشیاری و بصیرت بسیاری برخوردار باشند. جدایی بین قرآن و هیئت را توطئه ی حساب شده دشمن بدانند. یاد تمامی حافظان غیرتمند و شجاع قرآن کریم و قاریان شهید قرآن که با خون خود بر جاوندانگی این کتاب الهی افزودند، به خیر و نیکی باد.
خدایا ما و تمامی دلسوزان و مومنان به قرآن را در مبارزه با ظالمین به قرآن یاری و در ظهور امام قرآن حضرت بقیه الله الاعظم (عج) تعجیل فرما و پرچم این انقلاب را از دست رهبر بزرگوارمان به دست آن امام حاضر برسان.
نصر و من الله و فتح قریب و بشر الصابرین
یاعلی
دوشنبه 3 رمضان 1441 قمری / 8 اردیبهشت 1399 شمسی
موج الحسین (ع)
عبدالحسین سازور

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code