دعوت حجت الاسلام پناهیان برای مشارکت در طرح ماه بخشندگی



عقیق: حجت الاسلام علیرضا پناهیان،در مراسم شب هشتم ماه مبارک رمضان در هیئت مکتب الصادق علیه السلام ضمن معرفی طرح بزرگ ماه بخشندگی،از هیئت ها خواست در این طرح بزرگ شرکت کنند. در این طرح که با مشارکت موسسه خیریه حضرت رقیه (س) و موسسه فرهنگی عقیق برگزار می شود ، هیئات کشور با شش ملیون تومان هجده قلم از کالاهای اساسی زندگی هموطنان سیل زده را تامین و ارسال خواهند کرد.

 

مرزهای خروجی در اربعین افزایش می‌یابد



عقیق:شهریار حیدری دبیر ستاد مرکزی اربعین حسینی در گفت‌وگویی با اشاره به افزایش مرزهای خروجی برای تردد زائران اربعین اظهار داشت: امسال با توجه به حذف هزینه ویزای عراق و پیش‌بینی افزایش تعداد زائران اربعین، سعی داریم تا مرزهای خروجی را افزایش دهیم.

وی‌ با بیان اینکه امسال مرز خسروی برای خروج زائران اربعین بازگشایی می‌شود، افزود: سال گذشته مرزهای مهران، شلمچه و چذابه برای تردد زائران باز شد که بیشترین تردد از مرز مهران بود.

 

حیدری با بیان اینکه ما آمادگی بازگشایی مرز خسروی، سومار و‌ چیلات نیز در سال گذشته را داشتیم، خاطر نشان کرد: مرز خسروی به دلیل عدم‌موافقت طرف عراقی بازگشایی نشد. همچنین مرز سومار در کرمانشاه و مرز چیلات در خوزستان نیز به عنوان مرزهای کمکی و اضطرار بودند.

 

مدیرکل امور مرزی وزارت کشور با اشاره به برنامه‌ریزی برای فراهم‌سازی امکانات در مرزهای ایران و عراق گفت: امسال مرزهای چیلات و سومار به عنوان مرز رسمی است که در صورت نیاز بازگشایی خواهند شد.

وی با بیان اینکه امسال در نظر داریم کاپوتاژ  و خروج ماشین‌ها از مرز مشخصی انجام شود، افزود: سال گذشته بسیاری از ماشین‌های شخصی و‌اتوبوس‌هایی که کاپوتاژ کردند، در ترافیک ماندند، به همین خاطر امسال در نظر داریم گمرک بدون هماهنگی کاپوتاژ نکرده و ماشین‌ها هم از مرز مشخصی مثل چیلات یا سومار وارد عراق شوند.

به گزارش فارس، در صورت بازشدن دو‌مرز چیلات و‌سومار، تعداد مرزهای خروجی زائران اربعین به ۶ مرز افزایش می‌یابد. به طوری که زائران علاوه بر مرزهای مهران، چذابه و شلمچه و‌همچنین خسروی، از مرزهای چیلات و‌سومار نیز تردد خواهند کرد.

تصویری از فضای خفقان‌آور شیعیان روزگار متوکل در «نذر نصرانی»


عقیق:دومین رمان سعید محمدی با عنوان «نذر نصرانی» از سوی نشر کتابستان معرفت روانه کتابفروشی‌ها شده است.

این اثر با متنی روان و به دور از پیچیدگی‌های زبانی، داستانی جذاب و پر افت و خیز را روایت می‌کند. رمانی که حال و هوای تاریخی دارد و مخاطب با خواندن این رمان با فضای حاکم بر زمان متوکل و ظلم‌های او و وضعیت خفقان‌آور شیعیان آن زمان آشنا می‌شود.

یوسف فرزند یعقوب شخصیتی مسیحی است که داستان حول محور شخصیت او شکل می‌گیرد. یوسف کارگزار متوکل عباسی در سرزمین‌های مسیحی مورد خشم او واقع شده و تحت تعقیب قرار می‌گیرد… او که همسر و اقوامش در چنگال مأموران حکومت اسیر شده‌اند و جایی برای فرار ندارد چاره‌ای جز پناهنده شدن به امام هادی(علیه السلام) در سامرا نمی‌بیند همان مامنی که معجزه او را قبلا به چشم دیده است. نذری می کند و طی اتفاقی جالب به امام می رسد…

عمر پوزخندی به پطرس زد و گفت: می‌دانی همسرت مست در دامان تئودورا آرمیده!؟در بخشی از این رمان می‌خوانیم: « سربازی با چکمه، ضربه‌ای به شکم پطرس زد. پطرس ناله‌ای کرد و به شدّت به خودش پیچید. از فشار وارد شده به او، رگ‌های گردنش متورم و لب‌هایش کبود شد.

ناله پطرس با شنیدن این حرف، بند آمد.

حریث خودش تازیانه را از سرباز گرفت و با شدت به کمر یوحنا زد. خون تازه از جای زخم‌هایش جاری شد. صدای ناله ضعیف او بلند بود. مریم یکباره به گریه افتاد و جلوی عمر بن عبیدالله زانو زد.

عمر بن عبیدالله رو به سربازان کرد و فریاد زنان گفت: هر سه شان را گردن بزنید..»

رمان ۱۵۰ صفحه‌ای «نذر نصرانی» را که سعید محمدی نوشته نشر کتابستان معرفت با قیمت ۱۷ هزار تومان روانه کتابفروشی‌ها کرده است.

وقتی جهان مسخّر انسان می شود


عقیق:متن زیر برشی از کتاب «عالی‌ترین مکتب تربیت و اخلاق یا ماه مبارک رمضان» اثر آیت الله صافی گلپایگانی است که در ادامه می‌خوانید؛

اشاره

رَبِّی وَرَبِّکَ الله رَبَّ العالَمِین

اینک بیش از هزار و چهارصد سال است که مسلمانان هلال ماه رمضان را با نشاط و اقبال بسیار به عبادت خدا و شور و سرور استقبال می‌کنند، و مانند کسی که مدّت‌ها انتظار بازگشت عزیزترین مسافر را کشیده، از مقدمش غرق شادی و خشنودی شده، خدای را بر این توفیقی که یافته‌اند سپاس‌گزاری می‌کنند.

سپاس‌گزاری می‌نمایند؛ چون میهمان خدا شده و در دار الضّیافه حق، به کرامت و شرافت مشرّف شده‌اند:

وَهُوَ شَهرٌ دُعِیتُم فِیهِ الی ضِیافهِ اللهِ جُعِلْتُمْ فِیهِ مِن اهلِ کَرامهِ اللهِ

سپاس او را به جای می‌آورند، چون افتخار درک روزها و شب‌های پر برکت ماه مبارک را نصیب آنان فرموده است.

پروردگار را حمد می‌کنند که باز فرصت تهذیب اخلاق و اصلاح احوال و نیل به فیوض بسیار و تزکیه باطن و صفای نفس یافته و شعور اسلامی خود را زنده و احساسات پاک انسانی را شاداب ساخته و دل‌ها را با استغفار و توبه، دعا و مناجات و یاد خدا جلا داده و با اولیا و بندگان مقرّب خدا در سیر طریق معرفت و اطاعت، همکاری می‌کنند. چه ماه پرارزش و چه اوقات گرانبها و چه سرمایه عزیزی که به دست آن‌ها آمده است.

از حضرت باقر علیه السّلام روایت است که فرموده: «پیغمبرصلّی‌الله علیه وآله وسلّم به مردم روی می‌کردند و می‌فرمودند: ای گروه مردم! وقتی هلال رمضان طلوع می‌کند، شیاطین سرکش به غل بسته می‌شوند و درهای آسمان و بهشت و درهای رحمت باز می‌شود و درهای آتش بسته می‌گردد و دعاها مستجاب می‌شود، و در هنگام افطار هر روز، برای خدا آزاد شدگانی است که از آتش، آن‌ها را آزاد می‌کند و هر شب منادی ندا می‌کند: آیا سوال کننده‌ای هست؟ آیا استغفار کننده‌ای هست؟ خدایا! هر انفاق کننده را عوض عطا فرما و هر امساک کننده را لطف عطا کن.

تا آن که هلال شوّال طلوع می‌کند و مؤمنان ندا داده می‌شوند: بامداد به سوی جایزه‌های خود بیایید که روز جایزه است.»

سپس حضرت باقر علیه السّلام فرمود: «سوگند به کسی که جانم به دست او است این جوایز، جایزه دینار و درهم نیست.»

با نو شدن ماه، برنامه‌ها روند دیگری می‌یابد. در کشورهای اسلامی اوقات کار کارگران و صاحبان مشاغل و پیشه‌ها و مؤسّسات ملّی و حکومتی تغییر می‌کند. غذاخوری‌ها، میهمان‌خانه‌ها و … که در سراسر روز کار می‌کردند، دست از کار می‌کشند.

هلال ماه رمضان را که می‌بینند رو به جانب قبله، خدا را می‌خوانند و از او امن و ایمان و تندرستی و اسلام و عافیت و کمک بر اقامه نماز و ادای روزه و انجام شب زنده‌داری و تلاوت قرآن و … را طلب می‌نمایند:

اللّهُمَّ اهِلَّهُ عَلَینا بِالامِن وَالایِمانِ وَالسّلَامهِ وَالاسلامِ وَالعافِیهِ المُجلَلَهِ، وَدِفاعِ الاسقامِ وَالعَونِ عَلی الصَلوهِ وَالقِیامِ، وَتِلَاوهِ القُرآنِ اللّهُمَّ سلّمِنا لِشَهرِ رَمضان وَتَسلَمهُ منّا وَسَلِّمنا فِیهِ حتّی یَنقَضِی عنّا شَهرُ رَمَضان وَقَد عَفَوتَ عَنّا و غَفرتَ لَنا وَرَحِمتَنا

و این چنین با حال خوش، پاک و بی آلایش و با چنین آرمان‌ها و اهداف، وارد ماه رمضان می‌شوند و خطاب به ماه کرده، می‌گویند: «رَبِّی ورَبُّکَ الله رَبُّ العالَمِین.»

در این جمله پر معنی، ایمان و اعتقاد خود را به توحید تازه کرده و ارتباط و هم‌بستگی تمام مخلوقات و عوالم هستی به نظام اتمّ الهی را مورد توجّه قرار داده و انسان و ماه و جمیع کائنات را تحت تربیت عامّه باری تعالی می‌شناسد.

آری، بسیاری از انسان‌ها بوده و هستند که ماه، ستاره، آتش و آفتاب را ربّ النّوعی پنداشته و در تاریکی این گمراهی‌ها، از تماشای حقایق نجات بخش و خداپرستی و توحید، محروم گردیده‌اند.

اما مسلمان روزه دار وقتی هلال ماه رمضان را می‌بیند، می‌گوید:

رَبِّی وَرُبُّکَ الله رَبُّ العالَمِین

مربّی انسان و حیوان، نبات و جماد، ماه و ستاره، خورشید و کهکشان‌ها و آب و آتش خدا است و پرستش، فقط و فقط سزاوار ذات بی زوال او است و بشر و ماه و تمام معبودهای باطل و اتّخاذی، مخلوق و مربوب او هستند و ماه، آفتاب، هر کره و هر مخلوقی- هر چه بزرگ و عظیم باشد- محتاج به تربیت الهیه هستند و کوچک‌تر از آنند که بشر- این موجودی که تاج «لَقَدْ کَرَّمْنا» بر سر گرفته- نسبت به آن‌ها کوچکی و حقارت نشان دهد و از نیایش، پرستش و تعظیم آن‌ها چاره‌جویی نماید.

خداوند آن‌ها را مسخّر انسان قرار داده و انسان را مستعدّ تصرّف و تسخیر آن‌ها آفریده است.

این است فکر بلند و اندیشه روشن مسلمان روزه دار و موحّد خداشناس و این است دینی که بشر را به تسخیر ماه و کرات تشویق می‌نماید و او را در سفر به ماه و کواکب و نجوم، گستاخ می‌سازد. این است دینی که باید پیروان آن همه، جهان‌بین و جهان شناس شوند؛ و این است دینی که پیروان خود را به مطالعه عالم آفرینش و دقّت و تأمّل در نظام جهان و کشف اسرار مخلوقات و خواصّ آن دعوت می‌کند و کسانی را که در آیات خدا مطالعه نمی‌کنند و بر علم و بصیرت خود نمی‌افزایند، به شدّت مورد نکوهش و توبیخ قرار داده است.

آری، در سراسر قرآن آیات بسیاری بشر را دعوت به علم و تحقیق و کاوش و تلاش برای رفع حجب و پرده‌ها کرده و بلکه قرآن مجید خشیت و بیم از خدا را مخصوص آن دسته از علما می‌داند که از عظمت دستگاه آفرینش با اطّلاع و جهان شناس باشند.

جهان، مسخّر انسان

پیش از این که بشر عملاً دست به کار تصرّف کرات و مسافرت به ماه شود، دانشمندان به استناد آیات قرآن این استعداد را برای بشر ثابت می‌دانستند.

یکی از آیاتی که امکان نفوذ و دست یافتن بشر را به آسمان و کرات آسمانی اعلام کرده است، این آیه کریمه است:

یَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ

به نظر ما صریح‌ترین آیاتی که به تسخیر بشر بر آسمان و زمین و آن چه در آن‌هاست دلالت دارد، آیاتی است که چند رقم از آن‌ها را در اینجا می‌آوریم:

۱. وَسَخَّرَ لَکُمُ اللَّیْلَ وَالْنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالْنُّجُومُ مُسَخَّرَاتٌ بِأَمْرِهِ إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَعْقِلُونَ

۲. أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَکُم مَّا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَیْکُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَهً وَبَاطِنَهً

۳. وَسَخَّرَ لَکُم مَّا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ جَمِیعًا مِّنْهُ إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لَّقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ

این‌گونه آیات به صراحت از این که مخلوقات نامبرده، بالقوّه مسخّر انسان هستند، خبر داده و بشر را به استعداد خدادادی‌اش برای تسخیر آفتاب و ماه و آن چه در آسمان و زمین است و بهره‌برداری از آن‌ها متوجّه فرموده و او را برای به فعلیت رساندن این قوّه و استعداد و تسخیر مخلوقات زمینی و فضایی آماده، شجاع و گستاخ می‌نماید.

بدیهی است، مراتب و درجات تسخیر متفاوت است و فعلیت این استعداد و مقدار استفاده بشر از آن، وابسته به کوشش و همّت خود او می‌باشد.

کشاورزی، درختکاری، نهرسازی، سدسازی و اموری از این قبیل، تسخیر زمین، آب و هوا، گیاه و درخت است. استفاده از معادن و سنگ‌ها و خانه‌سازی، آجرپزی، نجّاری، آهنگری و … نیز تسخیر زمین، خاک، درخت، آتش، آهن و… است. هرچه بشر بیش‌تر بکوشد دایره تسخیراتش وسیع‌تر می‌شود.

استفاده از شیر حیوانات و ساختن انواع لبنیات، استفاده از پشم آن‌ها برای لباس و فرش و از پوست آن‌ها برای پای افزار و از گوشت آن‌ها برای غذا و خوراک نیز تسخیر حیوان است.

استفاده از ماه و ستاره به منظور راه‌یابی و تعیین ماه و سال و استفاده از نور آفتاب، برای پرورش جسم انسان و حیوان و پرورش نبات و معدن، همه تسخیر آفتاب و ماه توسّط انسان است.

قدم گذاشتن در ماه و سفر کردن به کرات آسمانی و دست تملّک به سوی آن‌ها دراز کردن نیز تسخیر است.

به همان اندازه‌ای که استعداد بشر توسعه دارد، به همان حد هم دامنه این تسخیرات توسعه پذیر است.

پس قرآن نه فقط با این پیشرفت مخالفتی نکرده و نه فقط آن را غیر ممکن نشمرده، بلکه بشر را به کوشش هر چه بیشتر تشویق می‌کند و آسمان و زمین و ماه و آفتاب را مسخّر فکر او می‌شمارد.

زنده باد قرآن! زنده باد تعالیم افتخار آمیز اسلام! و زنده باد مؤمن روزه‌داری که هلال ماه رمضان را با این کلمه پر معنی «ربی و ربک الله رب العالمین» خوش آمد می‌گوید.

ولی جای تأسّف است که مسلمانان از این تعالیم الهام نگرفته و در علوم و صنایع عصر حاضر از دیگران عقب مانده و به تفکّر و تحقیقی که قرآن همه را دعوت به آن کرده- چنانچه شایسته است- نمی‌پردازند. ما کتاب و دینی داریم که با هر ترقّی و پیشرفتی در زمینه علم و صنعت موافق است. هر چه علم پیشرفت کند، عظمت و حقیقت آن روشن‌تر می‌شود و در هر زمینه‌ای، راهنمایی بهتر از آن برای بشر یافت نخواهد شد.

اگر بشر صدها هزار ستاره و کهکشان را مسخّر کند، از شوکت و عظمت و قدرت هدایت قرآن چیزی کاسته نمی‌شود؛ و تعالیم این کتاب از اعتبار و ارزش نمی‌افتد:

وَمَن یَبْتَغِ غَیْرَ الإِسْلَامِ دِینًا فَلَن یُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِی الآخِرَهِ مِنَ الْخَاسِرِینَ

سنت قرآن خوانی در منازل را زنده کنیم/ ضرورت آموزش قرآن به کودکان



عقیق:سیدمحسن میرباقری مدیر مؤسسه نورالمجتبی (ع) وخادم القرآن درگفتگویی در خصوص اهمیت تفسیر در جامعه امروزی گفت: بعد از انقلاب اسلامی ایران در کشور ما جنب و جوش و تحولی نسبت به قرآن پدیدار شد. در خصوص قرائت و تلاوت فعالیت‌های زیادی انجام شد و مهمان‌های زیادی از خارج کشور جهت قرائت دعوت شدند به هرحال کارهای قابل توجهی در راستای فعالیت‌های مربوط به تجوید قرآن و صحیح خوانی قرآن انجام شده است.

قرآن کتابی که هم باید خواند و هم باید فهمید

میرباقری با تاکید بر اینکه حفظ قرآن از اوایل انقلاب مطرح شد ادامه داد: گروه‌های مختلف و پایگاه‌های مختلفی در تهران و قم جهت حفظ قرآن پدیدار شدند و جمعیت قابل توجهی نسبت در این محور روی آوردند که بعضی‌ها حافظ کل قرآن شدند.

میرباقری اضافه کرد: باید برای فراگیر کردن آموزش قرآن برنامه ریزی کنیم تا سنت قرآن خواندن در منازل دوباره زنده شود. زمانی خانواده‌ها روزشان را با قرآن صبحگاهی شروع می‌کردند ما باید این کار را ترویج کنیم. قرآن خواندن در مساجد امر پسندیده‌ای است که رواج پیدا کرده است هر چند کار کاملی نیست ولی با این حال فعالیت ارزشمندی است و ما باید کاری کنیم آموزش قرآن فراگیر شود تا فرزندانمان بتوانند از طریق قرآن فکر کنند. قرآن در خانه باید گسترش پیدا کند و بچه‌ها هرروز در خانه انسی با قرآن بگیرند وارد فعالیت‌های دیگر شوند که این امر در طول زمان آثار خودش را خواهد داشت و قرآن خوانی در منازل یا آخر شب در صورت تداوم مرسوم خواهد شد.

این مدرس علوم قرآنی با تاکید بر اینکه قرآن خوانده می‌شود که فهمیده شود، افزود: در دو دهه اخیر از درک معنا و ترجمه قرآن حمایت جدیدی شد. اگر کتابی را میگویند بخوان، منظور این است که خواندن برای درک منظور و فهم قرآن است. گرچه تلاوت قرآن نورانیت هم می‌آورد. در واقع درک معنا چیزی جدای از خواندن نیست.

وی با اعلام اینکه شکل‌های متفاوتی در شیوه‌های تدبر در قرآن مطرح است، تصریح کرد: افرادی راهکارهای تدبر را مکتوب کرده‌اند که چطور در قرآن و سوره‌های آن بیاندیشیم. استخراج مباحث اخلاقی و تربیتی در سطح شهر از دیگر شکل‌های متفاوت تدبر در قرآن است مانند آیه‌های قرآن «و بالوالدین احسانا»، «الم یعلم بان الله یری» بر روی دیوارها و برخی نقاط شهری.

اندیشه یابی از قرآن را به نوجوانان و کودکان آموزش دهیم

میرباقری ادامه داد: در زمانی که تهاجم فکری وجود دارد جای خالی آموزش قرآن به شدت احساس می‌شود. دشمنان در گذشته به ترویج فساد می‌پرداختند اما در حال حاضر ضمن اشاعه فساد به نشر افکارضد توحیدی مبادرت می‌ورزند.

این پژوهشگر قرآنی ادامه داد: خیلی از اندیشه‌هایی که امروزه قلب جوانان و نوجوانان را نشانه گرفته است از تفکر انسان محور دنیای غرب نشأت می‌گیرد. در مقابل کاری که باید انجام دهیم اندیشه یابی از قرآن و ایجاد راهکار و عمل به فرامین دستورات قرآنی است. ما اگر خوب فکر کنیم خوب هم عمل خواهیم کرد؛ عمل مناسب، تابع اندیشه مناسب است.

وی با تاکید بر اینکه بر اساس آیات و روایات دنیا مزرعه‌ای برای آخرت است، بیان کرد: اینکه ما چگونه به دنیا فکر کنیم و اینکه آن را اصیل ببینیم یا موقتی خیلی در نگاه قرآنی ما تأثیر گذار خواهد بود. مساله بعدی طرح این سوال است که عمل مهمتر است یا ایمان؟

میرباقری اضافه کرد: امروزه در دنیا خیلی به این موضوع اهمیت می‌دهند که رفتار با دیگران چگونه باشد. این عقیده که هرطور می‌خواهی باش و هرچه می‌خواهی عقیده داشته باش ولی قرآن تفکری که ارائه می‌دهد ۱۸۰ درجه مخالف آن است همه جا در قرآن ایمان بر عمل مقدم می‌شود. در آیه «یا ایها الذین آمنوا وعملوا الصالحات» ایمان به عنوان یک خط ربط در مکتب انبیاست. در مدرسه تا کسی نیاید ثبت نام کند، دانش آموز نمی‌شود و کلاس درس برایش تشکیل نمی‌شود و کارنامه به اسمش صادر نمی‌شود.

وی با اشاره به اینکه سعادت آخرت در گرو دو امر است، تصریح کرد: سعادت آخرت در گرو دو چیز است؛ اول ایمان و بعد عمل صالح. باید این اندیشه را به کودکانمان القا کنیم تا وقتی با افکاری مواجه می‌شود که عمل را مهمتر از ایمان مطرح می‌کند متوجه تعارضش با قرآن باشد.

دنیای غرب مفتخر به آزادی از خداست

این معلم قرآنی ادامه داد: اینها همه موضوعاتی است که باید درباره آنها اندیشیده شود. اینکه انسان بنده خداست، یا یک موجود مستقل بوده که جوابگوی هیچکس نیست؟ در واقع آزادی‌ای که دنیای غرب به آن مفتخر است آزادی از خداست. همه انبیا آمدند تا ما را به بندگی خدا دعوت کنند، اما دنیای غرب ما را به آزادی از خدا می‌خواند. آزادی از خدا یعنی اینکه نباید هیچ گونه محدودیتی در قبال دین داشته باشیم.

میرباقری با تاکید بر آیه قرآنی «من عبادی المخلصین» افزود: افتخار ما در بندگی است و قرآن کریم وقتی می‌خواهد از گروهی تعریف کند به عبد بودن آنها اشاره می‌کند.

وی در پایان با تاکید بر نقش خانواده و آموزه‌های تربیتی و آموزشی ادامه داد: خانواده‌ها و مدارس باید در آموزش قرآن و تثبیت مفاهیم قرآنی در قلب فرزندان اهتمام ورزند و سرمایه گذاری انجام دهند. باید از یک پدر سوال کنیم برای اینکه فرزندت قرآن فرابگیرد تا چه میزان هزینه کرده‌ای؟ امیرالمومنین (ع) می‌فرماید فرزند سه حق برگردن پدر دارد؛ اسم خوب، آداب و تربیت خوب و قرآن را خوب به فرزندش یاد دهد. قبل از اینکه فرزندان به اندیشه‌های شرک آلود و پلید روبرو شوند ما باید مباحث قرآنی را به آنها بیاموزیم تا قلبشان از نور قرآن پر شده و در برابر تهاجمات فکری مقاوم شوند.

منبع:مهر

انواع و اقسام ورزش های معنوی


عقیق:کتاب در سایه سار رمضان‏ (در کلام و پیام حضرت آیت الله العظمی خامنه ای) اثری از مرکز اطلاع رسانی غدیر پیرامون مسائل مربوط به ماه مبارک رمضان است که «حوزه نیوز» منتخبی از این نکات را در شماره های گوناگون تقدیم علاقمندان می نماید.

 

– بزرگترین درس ماه رمضان، خودسازى است

آنـچـه که من به مردم عزیزمان در این خطبه عرض مى کنم، این است که بزرگترین درس مـاه رمضان ، خودسازى است.

اولین و مهمترین قدمِ خودسازى هم این است که انسان به خود و به اخلاق و رفتار خود با نظر انتقادى نگاه کند؛ عیوب خود را با روشنى و دقت ببیند و سـعـى در بـرطرف کردن آنها داشته باشد. این از عهده ى خود ما برمى آید و این تکلیفى بر دوش ماست. (۱)

 

– رمضان ، یک صحنه ى مناسب براى تمرین ترک مجموعه ى گناهان

… تـمـام عـبـادات و تکالیف شرعى اى که من و شما را امر کرده اند تا انجام دهیم ، در حقیقت ابـزارهـاى هـمـیـن تـزکـیـه یـا هـمـیـن تـربـیـت اسـت؛ بـراى ایـن اسـت کـه مـا کـامـل شویم؛ ورزش است.

همچنان که اگر ورزش نکنید، جسم شما ناتوان، بى قدرت و آسـیـب پـذیر خواهد شد و اگر بخواهید جسم را به قدرت، به زیبایى، به توانایى، بـه بـروز قـدرت ها و استعدادهاى گوناگون برسانید، باید ورزش کنید.

نماز، ورزش است؛ روزه، ورزش است؛ انفاق، ورزش است؛ اجتناب از گناهان، ورزش است؛ دروغ نگفتن، ورزش اسـت؛ خیرخواهى براى انسان ها، ورزش است.

با این ورزش ها، روح، زیبا و قوى و کـامل مى شود. اگر این ورزش ها انجام نگیرد، ممکن است به ظاهر خیلى پسندیده به نظر بـیـاییم؛ اما باطنمان یک باطن ناقص و نحیف و حقیر و آسیب پذیر خواهد بود. روزه ، یکى از این ورزشهاست .

روزه فـقـط ایـن نیست که انسان نخورد و نیاشامد. این نخوردن و نیاشامیدن ، باید از روى نـیـّت بـاشـد، والاّ اگـر شـمـا یـک روز بـه خـاطـر گـرفـتـارى و یـا اشـتـغـال بـه کار، دوازده ساعت ، پانزده ساعت فرصت نکنید چیزى بخورید، هیچ ثوابى بـه شـمـا نـخـواهـنـد داد. اما همین امساک را وقتى با نیّت انجام دادید ـ «اجعلنا ممّن نوى فـعـمـل»؛ نیّت کند و به دنبال آن ، عمل انجام دهد ـ این همان گوهر درخشانى مى شود که به شما ارزش مى بخشد و روحتان را قیمتى مى کند.

شـرط روزه ، نـیـّت اسـت . نـیـّت یـعـنـى چـه؟ یـعـنـى ایـن عـمل را، این حرکت را، این امساک و تمرین را، جهت دادن براى خدا، در راه خدا، به خاطر انجام دسـتـور الهـى.

ایـن اسـت کـه بـه هـر کـارى ارزش مـى بـخـشـد؛ لذا در دعـاى شـب ِاوّل مـاه مـبـارک مـى خـوانـید که: «اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا مِمَّنْ نَوَى فَعَمِلَ وَ لَا تَجْعَلْنَا مِمَّنْ شـَقـِیَ فـَکـَسـِلَ» (۲) کـسـالت ، بـى رغـبتى و بى نشاطى براى کار ـ چه کار معنوى و چه کار مادى ـ شقاوت است .

روزه ، یکى از بهترین کارهاست. با این که به ظاهر اقدام نکردن است ؛ اما در باطن اقدام اسـت ، عـمـل اسـت ، کـار مـثـبـت اسـت . چون شما نیّت این کار را دارید؛ لذا از هنگامى که وارد صـحـنـه ى روزه دارى مـى شـوید ـ یعنى از بعد از لحظه ى طلوع فجر ـ تا آخر روز به طـور دائم بـه خـاطـر ایـن نیّت ، در حال عبادتید. اگر هم بخوابید، دارید عبادت مى کنید. همین طور راه بروید، دارید عبادت مى کنید.

ایـن کـه از قـول نـبـى اکـرم (عـلیـه و عـلى آله الصـّلاه والسـّلام ) نـقـل شـده اسـت کـه فـرمـود: «أَنـْفـَاسـُکـُمْ فِیهِ تَسْبِیحٌ وَ نَوْمُکُمْ فِیهِ عِبَادَهٌ» (۳)؛ خوابیدن و نفس کشیدن شما عبادت است ، خواب چطور عبادت مى شود؟ نفس کشیدن چـطور «سبحان اللّه» گفتن مى شود؟ این به خاطر آن است که شما بیکار هم که بـاشـیـد، هـیـچ اقـدامـى هـم کـه نـکـنـید، چون با این نیّت وارد این وادى شده اید، یکسره در حال عبادتید.

در روایـت دیـگر مى فرماید: «نَوْمُ الصَّائِمِ عِبَادَهٌ وَ صَمْتُهُ تَسْبِیحٌ» (۴)؛ سـکوت هم که مى کنید، مثل این است که «سبحان اللّه» مى گویید. و «وَ عَمَلُهُ مـُتـَقـَبَّلٌ وَ دُعـَاؤُهُ مـُسـْتـَجـَابٌ» (۵)؛ عـمـل شـمـا مـقـبـول و دعـایـتـان مـسـتـجـاب اسـت. سکوت شما عبادت است ، نفس کشیدن شما عبادت است ، خـوابـیـدن شـما عبادت است . چرا؟ چون شما دارید این امساک و این دست کشیدن از بخشى از لذات جسمانى را، براى خدا در یک مدت سى روزه ـ ماه رمضان ـ تجربه مى کنید.

هـمـه ى ایـن عـبـادت و دیـگـر عـبـادات، بـر گرد این محور مى گردد که انسان با مشتهیات نـفـسـانـى و بـا لذایـذى کـه انـسـان را به پستى مى کشانند و برده مى کنند، مبارزه کند. افـسـار گسیخته کردن نفس انسانى ، هنر نیست . هر چه در توان دارى لذت ببرى ، براى انسان کمال نیست ؛ این از مقوله ى حیوانیت است ـ انسان هم یک جنبه ى حیوانى دارد ـ و تقویت جـنـبـه ى حـیـوانـى اسـت . البـتـه جنبه ى حیوانى هم جزو ماست و نخواسته اند که ما آن را نـداشـتـه بـاشیم . خوردن ، آشامیدن ، استراحت کردن ، لذت مباح بردن ، جزو وجود ماست ، اشـکـال هم ندارد و کسى آنها را منع هم نکرده است . آنچه ممنوع است ، این است که انسان در ایـن جـنـبـه غـرق شـود. مـادیـگرى ، انسان را به غرق شدن در این جنبه مى کشاند. ادیان و روش هاى عقلانى عالم ـ که روش الهى ، مبتنى بر پایه هاى عقلانى است ـ جلوِ انسان را مى گـیـرد، تـا در این سراشیب لذت برى از لذایذ و مشتهیات زندگى ، اختیار خود را از دست نـدهد و فرو نغلتد.

هر دعوتى که انسان را به لجام گسیختگى در لذات بکشاند، دعوت بـه آتـش و دعـوت بـه بـدبختى و هلاکت است . به طور کلى ، دعوت انبیاء، دعوت حکماء، دعـوتـهـاى الهـى ، در جـهـت کـفـِنـفـس از ایـن لذایـذ اسـت ، کـه روزه هـم از ایـن قـبیل است . به همین خاطر است که در روایات ما، ماه رمضان یک صحنه ى مناسب شمرده شده است ، براى این که انسان در این ماه تمرین کند و مجموعه ى گناهان را ترک گوید.

یـک روایـت از امـام صـادق (عـلیـه الصـّلاه والسّلام) است که خطاب به «محمّدبن مُسلم» مـى فرماید: «إِذَا صُمْتَ فَلْیَصُمْ سَمْعُکَ وَ بَصَرُکَ وَ لِسانُکَ وَ لَحْمُکَ وَ دَمُکَ وَ شـَعْرُکَ وَ بشرُکَ» (۶).

امام صادق به این یار و شاگرد نزدیک خود مى فرماید کـه وقـتـى روزه مـى گـیـرى ، بـایـد شـنـوایـى تـو روزه گیر باشد، بینایى تو روزه بـگـیـرد، زبـان تـو روزه بـگیرد، گوشت و خون و پوست و موى و بشره ى تو روزه دار بـاشـد؛ دروغ نـگـویـى ، انـسـان هـاى مؤمن را دچار بلا نکنى ، دلهاى ساده را اغوا نکنى ، بـراى بـرادران مـسـلمان و جامعه ى اسلامى توطئه درست نکنى ، بدخواهى نکنى ، بددلى نـکـنـى ، تـهـمت نزنى ، کم فروشى نکنى ، امانتدارى کنى . انسانى که در ماه رمضان با کـفِّنـفـس خـود، از خوردن و آشامیدن و مشتهیات نفسانى و جنسى روزه مى گیرد، باید زبان خـود، چـشـم خـود، گـوش خـود و هـمـه ى اعـضا و جوارح خود را روزه دار بداند و خود را در مـحـضـر خـداى مـتـعـال و دورى گـزیـده از گـنـاهـان بـیـنگارد. دنباله ى روایت مى فرماید: «وَ لایـَکـُونُ یـَوْمَ صـُوْمـِکَ کـَیـَوْمِ فـِطـْرِکَ»؛ روز روزه ى تـو، مـثـل روز فـطـر تـو نـباشد؛ مثل روزهاى عادى باشد. روز ماه رمضان هم همان گونه رفتار کنى که در روزهاى عادى رفتار کردى . باید به تربیت نفس توجه کنى و این فرصت را مغتنم بشمارى .

در یـک روایـت دیـگـر مـى فـرمـایـد: «صـَوْمُ الْنَّفـْسِ اِمـْسـاکُ الْحـَواسِّ الْخـَمـْسِ عـَنـْ سـائِرِالمـَاءثـِمِ» (۷).

از امـیـرالمـؤمـنـیـن (عـلیـه الصـّلاه والسـّلام) نقل شده است که روزه ى نفس، غیر از روزه ى جسم و روزه ى شکم است.

روزه ى نفسِ انسان ایـن اسـت کـه هـمـه ى حـواس پـنـجگانه ى او از گناهان امساک کنند. «وَ خُلُوِّ الْقَلْبِ مِنْ جـَمـِیـْعِ اَسـْبـابِ الْشَّرِ»؛ دل از همه ى موجبات و اسباب شر و فساد خالى شود. با خـداى مـتـعـال و بـا بـنـدگـان خـدا، دل را صاف و بى غلّ و غش کنیم . در این جهت ، روایات زیادى هست .

برادران و خواهران عزیز! از این فرصت استفاده کنیم . ماه رمضان یک فرصت بسیار مغتنم اسـت بـراى ایـن کـه خـودمـان را بـه خـدا نـزدیـک کـنـیـم ، بـه کمال نزدیک کنیم ، از مفاسد دور کنیم ، از گناهان پاک کنیم . این دعاهایى که در این ماه هست ، ایـن اسـتـغـفـارى کـه در ایـن مـاه مستحب است ، همه فرصت است ؛ مبادا این فرصتها از دست بـرود. این ماه رمضان به زودى تمام خواهد شد. اگر تا ماه رمضان دیگر زنده بمانید، آن هـم مـثل برق و باد خواهد گذشت . این فرصتهاى ذى قیمت از دست خواهد رفت ؛ از هر روز و سـاعـتـش بـایـد اسـتـفـاده کـنید. من به شما برادران و خواهران نمازگزار؛ بخصوص به جوانان توصیه مى کنم که از این بهار رحمت الهى استفاده کنید، استغفار کنید، درِ خانه ى خـدا بروید، از گناهان تن و گناهان روح و گناهان فکر و قلب استغفار کنید. آن جامعه اى کـه این طور محل استغفار الهى و توبه ى الى اللّه باشد، جامعه ى نورانى خواهد بود و بـه بـرکـت آن نـورانـیـت ، پـروردگـار مـتـعـال خـیـرات را بـر جـامـعـه نازل خواهد کرد. (۸)

 

پی نوشت:

۱- ۲۵/۹/۱۳۸۰

۲- الاقبال بالاعمال الحسنه ، سیدبن طاووس ، ج ۱، ص ۱۳۷۶

۳- امالى شیخ صدوق ، ص ۸۴

۴- ثواب الاعمال ، ص ۷۵

۵- همان

۶- المقنعه ، ص ۳۱۰

۷- غررالحکم : ح ۵۸۸۹

۸- ۱۲/۱۰/۱۳۷۶

ثبت نام اعتکاف رمضانیه در مسجد جمکران


عقیق:حجت‌الاسلام یاسین حسین‌آبادی با اشاره به برگزاری مراسم معنوی اعتکاف در دهه سوم ماه مبارک رمضان در مسجد مقدس جمکران، اظهار کرد: پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در کنار دیگر عبادت‌ها، به اعتکاف به‌ویژه در دهه آخر ماه مبارک رمضان اهتمام می‌ورزیدند و آن را با دو حج و دو عمره برابر می‌دانستند.

وی ادامه داد: مسجد مقدس جمکران نیز برای اجرای عملی این سیره نبوی برای دومین سال اعتکاف رمضانیه را در دهه پایانی ماه مبارک رمضان برگزار خواهد کرد.

معاون فرهنگی مسجد مقدس جمکران با اشاره به اینکه متقاضیان می‌توانند به پایگاه اطلاع‌رسانی مسجد مقدس جمکران به نشانی www.jamkaran.ir مراجعه و ثبت‌نام کنند، ابراز کرد: این اعتکاف برای خواهران و برادران بالای ۱۸ سال برگزار می‌شود و از آنجاکه شرط معتکف شدن، برخورداری از شرایط لازم برای روزه گرفتن است، لذا افرادی که نمی‌توانند روزه‌بگیرند، مجاز به ثبت‌نام نیستند.

حسین‌آبادی افزود: اسامی پذیرفته‌شدگان، نحوه دریافت کارت و سایر موارد در روز شانزدهم ماه رمضان به‌صورت پیامک به ثبت‌نام کنندگان اطلاع‌رسانی خواهد شد.

وی با اشاره به اینکه معاونت فرهنگی مسجد مقدس جمکران برنامه‌های ویژه‌ای را برای این آیین معنوی تدارک دیده است خاطرنشان کرد: کرسی‌های اخلاق، محافل انس با قرآن و صحیفه سجادیه، حلقه های معرفت با حضور اساتید مرکز تخصصی مهدویت، مناجات شعبانیه و… از جمله برنامه‌هایی است که در این ۱۰ روز برای معتکفین اجرا خواهد شد.

مهمترین شِکوه اهل جهنم



عقیق:آیت الله سید محمد تقی مدرسی، از مراجع تقلید کربلای معلی در جلسه ششم تفسیر و تدبر سوره انسان که در شب‌های ماه مبارک رمضان برگزار می‌شود، بامداد دیروز یکشنبه ۲۲ اردیبهشت ماه گفت: خداوند در آیه هشت این سوره توصیه به کمک به فقیر، یتیم و اسیر نموده است ومی فرماید: «َیُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَی حُبِّهِ مِسْکِینًا وَیَتِیمًا وَأَسِیرًا».

مسئولیت کلی انسان نسبت به جامعه

این مجتهدی شیعی با اشاره به موضوع بحث این آیه بیان کرد: به مناسبت بحثی که در این آیه نسبت به طعام و اطعام و توجه به محرومین جامعه از جمله مسکین و یتیم و اسیر شده چهار مسئولیت کلی انسان نسبت به جامعه را بیان خواهم کرد. شاید هم مسئولیت‌های انسان به جامعه بیش از این باشد و لی اینها عنوان‌های مهم و اصلی این مسئولیت‌ها است.

تواصی اولین مسئولیت

آیت الله مدرسی تواصی را از مسئولیت‌های انسان به جامعه بر شمرد و گفت: قرآن در یک سوره مبارکه و قصار می‌فرماید: «وَالْعَصْرِ؛ إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِی خُسْرٍ؛ إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ»؛ در اینجا خداوند می‌فرماید تمام بشر خُسر و خِسارت و زیان به آنها احاطه کرده است. در این سوره خداوند فرموده است: «وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ»؛ همدیگر را به حق و صبر تواصی کنید.

وی ادامه داد: حالا تواصی چیست و چه هدفی دارد؟ تواصی این است که انسان نسبت به یکدیگر مثلاً بزرگ به کوچک، فرزند به پدر، و حتی برعکس پدر به فرزند، حاکم به محکوم، محکوم به حاکم و همین طور دیگر افراد جامعه نسبت به یکدیگر تواصی دارند و تواصی از نوع تفاؤل هست و تفاؤل هم یعنی هر دو طرف باید انجام دهند.

این فقیه قرآنی با بیان اینکه تواصی ابعاد مختلفی دارد، گفت: تواصی چند بُعد دارد، یکی اینکه یکدیگررا به خیر دعوت کنید که خداوند نیز در قرآن می‌فرماید: «ادْعُ إِلَی سَبِیلِ رَبِّکَ بِالْحِکْمَهِ وَالْمَوْعِظَهِ الْحَسَنَهِ». و تعبیر دیگری هم هست ارشاد جاهل است. بُعد دیگر تواصی، امر به معروف است، و بُعد سوم آن نهی از منکر است. که نهی از منکر به مراتب مهم‌تر از امر به معروف است و در قرآن بیشتر وارد شده است. پس اینها جز تواصی هستند.

وی افزود: حالا هدف تواصی چیست؟ هدف آن این است که انسان به طبع خودش دوست دارد آدم خوبی باشد، حتی اگر بد هم باشد ادعا می‌کند که آدم خوبی هست و دلش می‌خواهد آدم خوبی باشد، ولی در تصمیم و اراده و مشیت خوب بودن کم می‌آورد، در برابر هوای نفس و فشارهای جامعه و مسائل مختلف کم می‌آورد و نمی‌توان خوب باشد! حالا اگر رفیق این فرد یا پدر و مادرش یا هر کسی دیگر وی را توصیه و امر به معروف کند، این اراده ضعیف این فرد تقویت شده و این کمبود جبران می‌شود و او می‌تواند آدم خوبی باشد.

این استاد برجسته حوزه‌های علمیه با روشن شدن مبحث به مثالی اشاره وبیان کرد: به طور مثال فرض کنید، الان اذان صبح و وقت نماز صبح است، فردی نیمه کاره بیدار شده اما هنوز حس بلند شدن برای نماز را ندارد و شیطان و هوای نفس هم نمی‌گذارند این فرد بلند شود؛ حالا پدرش می‌آید به او می‌گوید برای نماز بیدار شو و با این گفته اش به او کمک می‌کند تا او بلند شود و او نیز با کمک پدرش بر شیطان و هوای نفس غلبه می‌کند و بلند می‌شود. پس اینجا پدر نقش آن کمبود اراده را برای این فرد جبران کرد.

وی ادامه داد: حالا شاید در این امر نمودن به معروف کسی بدش بیاید، اینجا مهم نیست، مهم این است که خدا خوشش می‌آید و خودش دستور به امر به معروف داده است. اما در این امر به معروف کردن باید دقت کرد، یک موقع فرد در عصبانیت است، در چنین شرایطی نباید با او صحبت کرد و او را به امر به معروف دعوت کرد، بلکه با به شرایط زمانی توجه نمود و در گفتن نیز از بهترین کلمات خوب استفاده کرد. اکثراً این حکایت را به یاد دارید که حضرت امام حسن (ع) و امام حسین (ع) در مسجد بودند، دیدند یک پیرمرد ریش سفیدی اشتباه وضو گرفت، و آن دو بزرگوار هم کودک بودند و با احترام و تکریم از این پیرمد به او گفتند ما وضو می‌گیریم و شما ببینید وضوی کدام یک از ما صحیح است، و بدین ترتیب آن پیرمرد متوجه اشتباهش شد.

توصیه به کار نیک مهمترین هدف تواصی

آیت الله مدرسی توصیه به کار نیک را از مهمترین اهداف تواصی دانست و گفت: توصیه مسئله مهمی و از اهدف تواصی است، که با توصیه آن کمبود جبران می‌شود و روح عمل در فرد ایجاد می‌شود. عمل را روح انجام می‌دهد و بدن ابزار است، و اینجا تواصی کمک می‌کند تا روح برای عمل نیک آماده شود.

وی ادامه داد: پس ما باید همدیگر را کمک کنیم که روح هم را تقویت شود، یک روز من به رفیقم می گویم برویم نماز و روز بعد که من اراده رفتن به نماز را نداشتم، دوستم به من می‌گوید برویم نماز و اینگونه یکدیگر را کمک و تقویت می‌کنیم. و اینجور نیست که حتماً باید یک طلبه و معمم حرف خیر به ما بگوید، بلکه هر کس هر حرف خیری در ذهنش هست، می‌تواند آن را به دیگری بگوید؛ این مسئله اولین مسئولیت در برابر دیگران است.

مهمترین شکوه اهل جهنم

صاحب تفسیر من هدی القرآن به مهمترین شکوه وناله دوزخیان اشاره و اظهار کرد: مهمترین شکوه اهل جهنم از کلمه «سوف یعنی آینده» است. یعنی اینکه آنها در دنیا با مواجهه شدن با کار نیک و خوب می‌گفتند حالا باشد بعداً آن را انجام می‌دهیم باشد برای آینده و این قدر بعداً بعداً گفتند و انجام ندادند تا اینکه حضرت عزرائیل تشریف آوردند و عمرشان در این دنیا تمام شد.

وی ادامه داد: حالا که عمرشان تمام شده پشیمان هستند و از خدا درخواست تاخیر در مرگ دارند که بتوانند عملی صالح انجام دهند، در قرآن هم خداوند می‌فرماید: «فَیَقُولَ رَبِّ لَوْلَا أَخَّرْتَنِی إِلَیٰ أَجَلٍ قَرِیبٍ فَأَصَّدَّقَ وَأَکُنْ مِنَ الصَّالِحِینَ». پس بدانید و آگاه و زرنگ باشید، که تا در این دنیا نفس دارید، قدرت دارید، بکوشید و کار خیر انجام دهید، که گاهاً مرگ فرا می‌رسد و طبق صریح قرآن شخص می‌گوید یک مقدار به من مهلت بدهید، اما خدا می‌گوید تمام شد و اجل شما فرا رسید.

این فقیه قرآنی به دومین مسئولیت مردم به جامعه اشاره و گفت: مسئولیت دیگر انسان به جامعه مسئله تشاور است که خداوند می‌فرماید: «وَأَمْرُهُمْ شُورَیٰ بَیْنَهُمْ» و در آیه‌ای دیگر نیز می‌فرماید: «وَ شاوِرْهُمْ فِی الْأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلَی اللَّهِ». خداوند به هر کسی یک مقدار عقل داده اما این عقل‌های ما به دلیلی محدود است و هر کس از یک زوایه ای مسائل را می بیند و از تمام زوایه نمی‌تواند مسائل را ببیند. پس باید هر کس عقلش را به وسیله عقل دیگری تکمیل کند.

توصیه به زوج‌های جوان جهت همفکری با هم

آیت الله مدرسی در بحث تشاور در توصیه‌ای به زوج‌های جوان گفت: به زوج‌های جوان پیشنهاد می‌کنم که از روز اول تمام مسائل زندگی را با هم بحث و شور کنید. زن هم عقل دارد، او از یک زاویه می بیند و مرد هم از زاویه‌ای دیگر می بیند. نه اینکه فقط در بحث لقاء با هم مشورت کنند، بلکه در دیگر امور زندگی خود با هم مشورت و بحث و صحبت کنید و با هم قاطی باشید، نه اینکه هر کدام برای خودش موضع گیری کند و بگوید حرف من! که آخر این منیت منتهی به طلاق می‌شود.

وی ادامه داد: بعضی از کشورها در طلاق غوغا دارد می‌کند و علت آن هم این است که زوجین به هم نزدیک نیستند، شاید از نظر فیزیکی و جسمی یک زوج به هم نزدیک شده اما از نظر روحی و فکری آنها به هم نزدیک نشده اند که همین امر باعث طلاق می‌شود.

آیت الله مدرسی به بحث تعاون و همکاری اشاره و بیان کرد: مسئله سوم در مسئولیت انسان نسبت به جامعه، بحث تعاون و همکاری است. گفتیم که تواصی برای قوت اراده است، بعد تشاور برای قوت عقل است و اکنون تعاون که برای قوت عمل است.

لزوم تقویت هیئت‌های حسینی و سازمان‌های اجتماعی

این استاد حوزوی با توصیه به تقویت هیئت‌های حسینی و سازمان‌های اجتماعی گفت: یک نکته‌ای می‌خواهم بگویم و قصد انتقاد هم ندارم، بلکه می‌خواهم آن را تکمیل کنم. چیزی که در کشور ما هست هیئت‌های حسینی است که این هیئت‌ها خیلی هم مفید هستند؛ اما بنده عرضم این است و کتابی هم در این زمینه نوشتم که هیئت‌های حسینی باید مثل خود امام حسین (ع) و نهضت امام فرا گیر باشند، هیئت حسینی باید در مسائل کسب و کار، اجتماعی، سیاسی، اخلاقی با هم همکاری کنند و یک تجمع الهی زیرپرچم امام حسین (ع) باشند، و به غیر از هیئت‌ها ما باید هر چه می‌توانیم سازمان‌های اجتماعی را تقویت کنیم.

آیت الله مدرسی افزود: اما چهارمین مسئولیت ما احسان است که خداوند نیز می‌فرماید: «إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ». احسان یعنی کمبودهای جامعه باید تامین شود، اگر همه این سه بعد باشد تواصی، تشاور و تعاون ولی احسان نباشد، این جامعه ما یک جنبه منفی دارد و محروم است.

گفتنی است؛ جلسات تفسیر و تدبر در قرآن مرجع عالیقدر تقلید آیت الله سید محمد تقی مدرسی هر بامداد ماه مبارک رمضان از ساعت ۲۳:۳۰ با تلاوت یک جزء قرآن کریم در دفتر تهران وی واقع در چهار راه سیروس، خیابان ۱۵ خرداد شرقی، کوچه امامزاده یحیی (ع) برگزار است و ساعت ۲ بامداد این جلسات در برنامه زلال سخن از شبکه سوم سیما پخش می‌شود.

تجمع بزرگ «مادر امت»در میدان امام حسین(ع)


عقیق:حجت الاسلام سید محسن محمودی عصر دوشنبه در جمع خبرنگاران حاضر در شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی استان تهران از برگزاری تجمع بزرگ «مادر امت» همزمان با وفات حضرت خدیجه (س) در میدان امام حسین (ع) ورامین خبر داد و اظهار داشت: از مردم شهید پرور تهران به ویژه خواهران دعوت می‌شود در تجمع باشکوه «مادر امت» شرکت کنند.

وی گفت: با توجه به نقش مهم حضرت خدیجه (س) در تاریخ اسلام و لزوم الگوگیری از سیره آن بانوی بزرگ، باید در روز وفات ام الشهیده حضرت خدیجه (س) از مقام ایشان تجلیل به عمل خواهد آمد.

محمودی در ادامه با بیان اینکه این تجمع که برای اولین سال به همت سازمان فرهنگی، هنری شهرداری، بسیج خواهران و سایر دستگاه‌ها برگزار می‌شود افزود: این مراسم معنوی روز پنجشنبه ساعت ۱۰ صبح در میدان امام حسین (ع) تهران با حضور مدعوین از جبهه مقاومت برگزار خواهد شد.

رئیس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی استان تهران همچنین از سخنرانی حجت الاسلام پناهیان و مدیحه سرایی آقایان طاهری و عباسی برای این تجمع باشکوه نیز خبر داد و اظهار داشت: مراسم و برنامه‌های مشابهی در سطح شهرستان‌های استان تهران نیز به این مناسبت برگزار خواهد شد.

محمودی با تاکید بر لزوم برگزاری هرچه باشکوه‌تر مجالس دینی، گرامیداشت حضرت خدیجه (س) را توفیقی الهی دانست و خواستار حضور برادران و خواهران در این تجمع در روز دهم ماه مبارک رمضان شد.

1 130 131 132 133 134 206