دو عامل پرواز مستقیم به بهشت


عقیق:در شرح چهل حدیث، حدیث سی‌ و سوّم: دو عامل پرواز مستقیم به بهشت، جلسۀ اوّل: حیا از خداوند در خلوت، حضرت آیت الله مظاهری مطالبی را بیان داشته اند  که به شرح زیر است:

بِسْمِ‏ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم‏

«رَبِّ اشْرَحْ لی صَدْری‏ وَ یَسِّرْ لی أَمْری وَ احْلُلْ عُقْدَهً مِنْ لِسانی یَفْقَهُوا قَوْلی‏»

روایتی در برخی از کتب روایی نقل شده[۱] که از نظر اخلاقی بسیار آموزنده است. شهید دوّم«رحمت‌الله‌علیه» این روایت را در کتاب «مسکّن الفؤاد» آورده است.[۲] علّامه مجلسی«رحمت‌الله‌علیه» نیز در کتاب شریف بحارالانوار آن را نقل می‌کند. طبق آن حدیث، پیامبر گرامی«صلّى‌اللَّه‌علیه‌وآله‌وسلّم» فرموده‌اند:

«إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهِ أَنْبَتَ اللَّهُ تَعَالَى لِطَائِفَهٍ مِنْ أُمَّتِی أَجْنِحَهً فَیَطِیرُونَ‏ مِنْ قُبُورِهِمْ إِلَى الْجِنَانِ یَسْرَحُونَ فِیهَا وَ یَتَنَعَّمُونَ کَیْفَ شَاءُوا فَتَقُولُ لَهُمُ الْمَلَائِکَهُ هَلْ رَأَیْتُمُ الْحِسَابَ فَیَقُولُونَ مَا رَأَیْنَا حِسَاباً فَیَقُولُونَ هَلْ جُزْتُمُ الصِّرَاطَ فَیَقُولُونَ مَا رَأَیْنَا صِرَاطاً فَیَقُولُونَ هَلْ رَأَیْتُمْ جَهَنَّمَ فَیَقُولُونَ مَا رَأَیْنَا شَیْئاً فَتَقُولُ الْمَلَائِکَهُ مِنْ أُمَّهِ مَنْ أَنْتُمْ فَیَقُولُونَ مِنْ أُمَّهِ مُحَمَّدٍ ص فَیَقُولُونَ نَشَدْنَاکُمُ اللَّهَ حَدِّثُونَا مَا کَانَتْ أَعْمَالُکُمْ فِی الدُّنْیَا فَیَقُولُونَ خَصْلَتَانِ کَانَتَا فِینَا فَبَلَّغَنَا اللَّهُ هَذِهِ الدَّرَجَهَ بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ فَیَقُولُونَ وَ مَا هُمَا فَیَقُولُونَ کُنَّا إِذَا خَلَوْنَا نَسْتَحِی أَنْ نَعْصِیَهُ وَ نَرْضَى بِالْیَسِیرِ مِمَّا قُسِمَ لَنَا فَتَقُولُ الْمَلَائِکَهُ حَقٌّ لَکُمْ هَذَا»[۳]؛ وقتی قیامت می‌شود، خداوند متعال به طائفه‌ای از امّت من، دو بال عطا می‌فرماید و به‌وسیلۀ آن دو بال، به سرعت، از قبرهای خود به سوی بهشت پرواز می‌کنند. در بهشت جای می‌گیرند و هر نعمتی که بخواهند، برخوردار می‌گردند.

ملائکه از آنها سؤال می‌کنند که شما محاسبۀ اعمال و صراط و جهنّم را دیدید؟ یعنی مواقف قیامت را چگونه گذراندید که به بهشت رسیدید؟ آنان پاسخ می‌دهند: ما چیزی ندیدیم. منظور اینکه، از ما حسابی نخواستند و بدون بازجویی آمدیم.

ملائکه می‌گویند: شما چه طایفه‏ای هستید؟ از امت کدام پیغمبرید؟ آنها پاسخ می‌دهند: ما از امت محمد«صلّى‌اللَّه‌علیه‌وآله‌وسلّم» هستیم. ملائکه می‌پرسند: در دنیا چه کردید که به این مقام رسیدید؟

آنها می‌گویند: ما دو خصلت داشتیم و خداوند به فضل و رحمت خود، ما را به این مرتبه رسانید. خصلت اوّل اینکه: ما در خلوت، مرتکب گناه نمی‌شدیم، یعنی خلوت و جلوت برای ما تفاوت نداشت و همان‌طور که در بین مردم مراقب بودیم معصیت نکنیم، در خلوت و در نهان نیز گناه نمی‌کردیم.

دوم: توانسته بودیم مقام تسلیم و رضا به دست آوریم؛ یعنی به آنچه قسمت ما شده بود، راضی بودیم.

ملائکه به آنها می‌گویند: حق شماست که به چنین مقامی دست یافته‌اید.

از این روایت شریف استفاده می‌شود که دو عامل یاد شده، یعنی «اجتناب از گناه، در خلوت» و نیز «تسلیم و رضا» سبب ورود مستقیم انسان به بهشت، آن هم بدون محاسبه است.

از عبارت: «یَتَنَعَّمُونَ کَیْفَ شَاءُوا» نیز برداشت می‌شود که از درجات و مراتب بهشت بهره‌مند می‌گردند، امّا هرکسی با این دو بال، مستقیم به مرتبه‌ای از بهشت که جایگاه اوست و برای او تعبیه شده، می‌رسد. بهشت سه مرتبۀ کلی دارد که عبارتند از: بهشت عوام، بهشت خواص و بهشت اخصّ‌الخواص؛ بهشت عمومی برای عموم مردم است، در بهشت عدن خواص را راه می‌دهند و بهشت رضوان، جایگاه اخصّ‌الخواص است. قرآن کریم جایگاه متّقین حقیقی را نزد خداوند متعال می‌داند: «إِنَّ الْمتّقینَ فى جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ فى مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلیکٍ مُقْتَدِر»[۴]

یعنی کسانی که حقیقت تقوا را درک کرده‌اند، در بهشت به مقام‏ عنداللّهى‏ که بالاترین مقام است، خواهند رسید و از قبر خود به‌طور مستقیم، به آن مقام و جایگاه دست می‌یابند.

معنای جملۀ اوّل آنها، این است که همه‌جا محضر خداست، ما در محضر خداییم، ادب حضور باید رعایت شود. همان که امام خمینی«قدّس‌سرّه» بارها می‌گفتند: «عالم محضر خداست، در محضر خدا معصیت نکنید».

گناه، خطرات و خسارات فراوانی برای انسان دارد. گناه، روح و بعد ملکوتی انسان را می‌کُشد و دل را سیاه می‌کند. گناه چشم، گناه زبان و سایر اعضای بدن و نیز ظلم و حقّ‌النّاس، روح آدمی را می‌میراند و کارکرد آن را نابود می‌سازد.

امام صادق«سلام‌الله‌علیه» در روایتی می‌فرمایند: اگر کسی گناه کند، یک نقطۀ سیاه در دلش پیدا می‌شود. سپس اگر توبه کند، آن گناه و آن نقطه پاک می‌شود؛ امّا اگر مرتکب گناه دوم شود، نقطۀ سیاه بیشتر می‌شود و رفته رفته در اثر گناه روی گناه، همۀ دل او سیاه خواهد شد. سپس امام صادق«سلام‌الله‌علیه» می‌فرمایند: چنین شخصی دیگر رستگار نمی‌شود: «فَلَا یُفْلِحُ‏ بَعْدَهَا أَبَداً»[۵] .

کسی که گناه خود را تکرار و به آن عادت کند، مانند اتومبیلی که ترمزش بریده، با شتاب فراوان در سراشیبی گناه واقع می‌شود و نجات و بازگشت وی بسیار مشکل است.

امام صادق«سلام‌الله‌علیه» در روایت دیگری از قول پدر بزرگوار خویش، امام باقر«سلام‌الله‌علیه» می‌فرمایند: مهم‌ترین عامل برای فساد دل، گناه است؛ چراکه گناه، قلب انسان را وارونه مى‏کند: «مَا مِنْ شَیْ‏ءٍ أَفْسَدَ لِلْقَلْبِ‏ مِنْ خَطِیئَهٍ إِنَّ الْقَلْبَ لَیُوَاقِعُ الْخَطِیئَهَ فَمَا تَزَالُ بِهِ حَتَّى تَغْلِبَ عَلَیْهِ فَیُصَیِّرَ أَعْلَاهُ أَسْفَلَهُ»[۶] .

گناه، مفاسد و تبعات ناگوار فراوان دیگری نیز در دنیا و آخرت دارد که ذکر آن مربوط به بحث فعلی نیست.[۷] آنچه در شرح روایت این جلسه، موضوع بحث ماست، اجتناب از گناه و حیا از خداوند سبحان، در خلوت است. یعنی عامل مهمّ سعادت انسان و رسیدن مستقیم و بدون محاسبه به بهشت، آن است که آدمی در خلوت و جایی که هیچ کس جز خدا او را نمی‌بیند، از خدا حیا کرده، دست از معصیت بردارد. چنان‌که اهل بهشت به ملائکه می‌گویند: «کُنَّا إِذَا خَلَوْنَا نَسْتَحِی أَنْ نَعْصِیَهُ».

عمل به این نکته، در حالی که بسیار مشکل است، بسیار لازم است. حتی می‌توان گفت: کسی که ادب حضور را در محضر خداوند متعال مراعات نکند و به ویژه در خلوت و در نهانی، مرتکب گناه شود، به نفاق اخلاقی دچار شده است.

آشکار و نهان انسان باید از نظر اجتناب از گناه، یکسان باشد. یکی از علمای اخلاق می‌فرماید: انسان متّقی، آن است که بتواند اعمال خویش را روی طبقی بر سر بگذارد و در بین مردم بگرداند. همه باید مراقب باشند که اعمال آنها در خلوت و جلوت متفاوت نباشد، یعنی منافق نباشند.

پیامبر اکرم«صلّى‌اللَّه‌علیه‌وآله‌وسلّم» به روایت امام صادق«سلام‌الله‌علیه» فرموده‌اند: «مَا زَادَ خُشُوعُ الْجَسَدِ عَلَى مَا فِی الْقَلْبِ فَهُوَ عِنْدَنَا نِفَاقٌ‏»[۸]؛ اگر خشوع ظاهری، از آنچه در دل می‌گذرد، بیشتر باشد، نزد ما نفاق است.

نفاق انواعی دارد و یک نوع آن، همین تفاوت رفتار در نهان و آشکار است. اگر اجناس یک کاسب، زیر و رو داشته باشد و روی آن با جلوۀ بیشتری ظاهر گردد، عمل او منافقانه است. به همین ترتیب، کردار انسان هم باید زیر و رو نداشته باشد و در همۀ شرایط و در همۀ زمان‌ها و مکان‌ها، از حیث اجتناب از گناه یکسان باشد. امیرالمؤمنین«سلام‌الله‌علیه» در توصیف ویژگی‌های مؤمنین می‌فرمایند: «أَعْمَالُهُ لَیْسَ فِیهَا غِشٌ‏ وَ لَا خَدِیعَهٌ»[۹]؛ اعمالشان بدون ‏غش و نیرنگ‌ است.

یکسان نبودن ظاهر و باطن اعمال انسان، تفاوت داشتن در نهان و آشکار و دوگانگی قول و عمل، نوعی غش نیز به‌حساب می‌آید. پیغمبر اکرم«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» از کسی که غش در او باشد، سلب ایمان کرده‌اند: «أَلَا وَ مَنْ‏ غَشَّنَا فَلَیْسَ مِنَّا»[۱۰].

گاهی اتفاق می‌افتد افراد مشهور و سرشناس و خواصّی نظیر اساتید و روحانیون، در بین مردم اعمالی نیکو دارند، امّا در خانه و نزد همسر و فرزندان، مرتکب گناه می‌شوند و ابهت خود را در نظر آنها می‌شکنند. این افراد که به نفاق اخلاقی مبتلا هستند، باید توجه داشته باشند که سرمشق همسر و فرزندان و الگوی اطرافیان خود هستند، مثلاً همسر یک طلبه، به امید پیشرفت معنوی و حرکت به سوی خدا، به خانۀ او آمده، فرزندانش انتظار عمل به اسلام و رفتار اخلاقی از او دارند؛ و اگر از او گناه یا عمل خلاف مروّت مشاهده کنند، دلسر می‌شوند. از این گذشته، چون می‌بینند که ظاهر و باطن او یکسان نیست، او را مؤمن و با تقوا نمی‌دانند و در امور دینی و معنوی، به او تکیه نخواهند کرد.

امام باقر«سلام‌الله‌علیه» فرمودند: «مَنْ کَانَ ظَاهِرُهُ‏ أَرْجَحَ‏ مِنْ‏ بَاطِنِهِ‏ خَفَّ مِیزَانُهُ»[۱۱]؛ کسی که ظاهر او از باطنش برتر باشد، ترازوی اعمالش سبک و کم ارزش است.

یکی از مظاهر صداقت و راستی، تطابق عمل با گفتار و نوشتار انسان است. انسان باید قبل از دیگران، خودش به آنچه می گوید یا می‌نویسد، عمل کند. محدّث عالیقدر مرحوم شیخ عباس قمی«رحمت‌الله‌علیه» صاحب کتاب شریف «مفاتیح‌الجنان» می‌فرماید: من ابتدا یک دوره به مفاتیح عمل کردم، سپس اجازۀ انتشار آن را دادم. آیت‌الله العظمی بروجردی«رحمت‌الله‌علیه» می‌فرمودند: شیخ طوسی«رحمت‌الله‌علیه» بعد از تألیف کتاب «مصباح‌المتهجد»، ابتدا خودش به آنچه در کتاب بود عمل کرد، بعد طبق قاعدۀ «وَ أَنْذِرْ عَشیرَتَکَ الْأَقْرَبینَ»[۱۲] قبل از چاپ، خانوادۀ خود را وادار کرد یک دوره به آن عمل نمایند.

اگر خلوص، صداقت و صمیمیت در کار باشد، همه می‌توانند آثاری نظیر «مفاتیح» یا «مصباح المتهجد» از خود به یادگار بگذارند که سالیان سال مردم از آن کتاب‌ها استفاده کنند و به مستحبات آن عمل نمایند.

طلبه‌ای به یکی از علمای بزرگ گفته بود: مرا با یک جمله نصیحت کنید. ایشان فرموده بود: دروغ نگو، بعد توضیح داده بود: منظور من دروغ‌های بزرگ نیست، بلکه از دروغ‌های محاوره‌ای و عادی نیز بپرهیز.

یکی از دروغ‌های عادی که در بین مردم رایج است، همین تفاوت رفتار آنها در خلوت و جلوت است. وقتی ظاهر و باطن انسان تفاوت داشته باشد، هنگامی که در بین مردم، حقیقت باطنی خویش را پنهان کند و با رفتاری خلاف واقعیت وجودی‌اش، تظاهر نماید، رفتارش بر اساس دروغ و نفاق است.

مثلاً گاهی افراد سؤال می‌کنند که آیا اگر نماز ما در خانه و در مسجد تفاوت داشته باشد، باطل است؟ یعنی در خانه سرسری و بدون توجه نماز می‌خوانند و در مسجد و در بین مردم، سعی می‌کنند ادب ظاهری را مراعات کنند. معلوم است که این نماز، اگر از نظر فقهی باطل نباشد، از نظر اخلاقی نماز صادقانه نیست که موجب قبول خداوند متعال گردد. نقل است که یک نفر همیشه در صف اول نماز جماعت، به نماز می‌ایستاد. یک نوبت مجبور شد در صف دوم نماز بخواند و این موضوع روی نماز او تأثیر گذاشت. بعد فهمید نمازهای قبلی او به خاطر ایستادن در صف اول خوانده شده و مقبول درگاه الهی نبوده است.

در روایتی از قول امام صادق«سلام‌الله‌علیه» آمده است که خداوند متعال می‌فرماید: «أَنَا خَیْرُ شَرِیکٍ‏ فَمَنْ عَمِلَ لِی وَ لِغَیْرِی فَهُوَ لِمَنْ عَمِلَهُ غَیْرِی»[۱۳].

خدای سبحان می‌فرماید من شریک خوبی هستم. هرکس در عملی، دیگری را با من شریک کند، من همۀ عمل را به شریک خود واگذار می‌کنم. گاهی انسان هفتاد سال عبادت کرده، ولی چون ریا و شرک خفی همراه آن بوده است، ناگهان در قیامت می‌بیند هیچ ندارد. گردویی با ظاهر خوب و درونی پوچ و بی‌مغز نصیب او شده است.

امیرالمؤمنین«سلام‌الله‌علیه» فرمودند: انسان ریاکار، سه نشانه دارد؛ وقتی مردم را می‌بیند، فعّال می‌شود، در خلوت و تنهایی دست از عمل برمی‌دارد و در هر کاری، دوست دارد او را تحسین کنند.[۱۴]

این مطالب شوخی‌بردار نیست. رفتار انسان باید با یکرنگی و بدون دوگانگی باشد. همچنین همه باید با عمل نیکوی خویش، صداقت، صفا و یکرنگی را به دیگران نیز بیاموزند. امام صادق«سلام‌الله‌علیه» می فرمایند: «کُونُوا دُعَاهً لِلنَّاسِ بِغَیْرِ أَلْسِنَتِکُمْ».[۱۵]

اگر مبنای اعمال انسان صداقت و راستی باشد، فرزندان و اطرافیان او رفتار منافقانه نخواهند داشت. به قول سعدی: «به عمل کار برآید، به سخندانی نیست.»

پیامبر اکرم«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» در روایتی، هشدار داده و فرموده‌اند: «سَیَأْتِی عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ تَخْبُثُ‏ فِیهِ‏ سَرَائِرُهُمْ‏ وَ تَحْسُنُ فِیهِ عَلَانِیَتُهُمْ»؛ زمانی فرا می‌رسد که ظاهر مردم نیکو و درونشان خبیث و آلوده است. سپس می‌فرمایند: آنان به عقاب خداوند گرفتار می‌شوند و مثل غرق شدگان دعا می‌کنند، امّا هرگز دعای آنها مستجاب نخواهد شد.[۱۶]

در واقع، دوگانگی ظاهر و باطن انسان، یکی از موانع استجابت دعا نیز به‌شمار می‌رود.

قرآن کریم در آیاتی، بر مراقبت انسان نسبت به رفتارش، چه در نهان و چه در آشکار، تأکید دارد. مثلاً در آیه‌ای می‌فرماید: «أَ لَمْ یَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ یَرى‏»[۱۷]؛ یعنی خداوند متعال اعمال انسان را می‌بیند.

در آیۀ دیگر، که آیۀ مهمی است، می‌فرماید: «وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَیَرَى اللَّهُ عَمَلَکُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونََ»[۱۸]؛ هر کارى دوست دارید، انجام دهید، ولی بدانید که خداوند و رسولش و مؤمنان، یعنی اهل‌بیت«سلام‌الله‌علیهم» کردار شما را می‌بینند.

برخی از مفسرّین، حرف «سین» در عبارت «فسیری الله» را استقبالی گرفته و گفته‌اند: خداوند در آینده، یعنی در قیامت اعمال انسان‌ها را می‌بیند. امّا این مطلب فقط مربوط به آخرت نیست، بلکه در همین دنیا اعمال انسان در محضر خداوند متعال است.

طبق این آیۀ شریفه، علاوه بر خداوند، پیامبر اکرم«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» و ائمۀ طاهرین«سلام‌الله‌علیهم» نیز اعمال انسان را می‌بینند. به ویژه در زمان حاضر، ما در محضر مقدس حضرت ولّی عصر«ارواحنافداه» هستیم و در خلوت و جلوت باید مواظب اعمالمان باشیم که گناه و معصیت در آن نباشد و از هرگونه رفتار خلاف اخلاق و خلاف مروّت اجتناب کنیم.

دومین عاملی که سبب می‌شود اهل بهشت، صاحب بال شوند و به سوی جایگاه ابدی خود در بهشت پرواز کنند، «تسلیم و رضا» در برابر اوامر و مقدّرات الهی است.

این بحث، ان‌شاء الله در جلسۀ آینده، تکمیل خواهد شد.

 

[۱]. مجموعه ورام، ج‏۱، ص۲۳۰٫

چاپ اول خاطرات رهبر انقلاب ۳روزه تمام شد


چاپ نخست خاطرات خودگفته رهبر معظم انقلاب که به‌تازگی به‌زبان عربی منتشر شده، تنها در سه روز به اتمام رسید. قرار است بنا به درخواست عراقی‌ها، توزیع این اثر در بازار کتاب این کشور نیز آغاز شود.

عقیق:کتاب «إنّ مع الصبر نصراً»، خاطرات خودگفته رهبر معظم انقلاب به‌زبان
عربی است که از سوی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای
به‌تازگی منتشر شده است.

تمرکز عمده خاطرات نقل‌شده در این کتاب، بر
دوران مبارزات معظم‌له در سال‌های پیش از انقلاب، دستگیری و زندانی شدنشان
در زندان‌های شاه است؛ هرچند خاطراتی از دوران کودکی ایشان نیز نقل شده
است. این اثر همزمان با چهلمین سالروز پیروزی انقلاب اسلامی در کشور لبنان
رونمایی و توزیع شد. ذکر خاطرات از زبان ایشان بر اهمیت کتاب افزوده و سبب
استقبال گسترده در کشور لبنان شده است؛ به‌طوری که طی سه روز پس از
رونمایی، چاپ نخست این اثر که در پنج هزار نسخه منتشر شده بود، به اتمام
رسید.

همچنین
گروه‌های مردمی در کشورهای مختلف عربی نیز از انتشار آن استقبال کرده‌اند.
قرار است در پی درخواست‌های مطرح‌شده،‌ این کتاب در بازار نشر عراق نیز
توزیع شود. از سوی دیگر، عرب‌زبان‌های ایران نیز متقاضی دریافت کتاب
بوده‌اند که قرار است در این مناطق نیز توزیع شود.

در بخش‌هایی از این کتاب می‌خوانیم:

جاذبه‌ نواب

در واقع، از وقتی چشمم به این مرد افتاد، دیدم با تمام احساسم مجذوب اویم و از ژرفنای قلبم دوستش دارم.

در این سفر، گروهی از فدائیان اسلام نوّاب را همراهی می‌کردند که بیشترشان جوان بودند.

* * *

عقاب … عقاب، … گرفتیمش!

هنگام
خداحافظی به فرزندان گفته شد: پدرتان عازم سفر است. من گفتم لازم نیست
دروغ گفته شود، و واقع قضیه را به بچه‌ها گفتم. وقتی از خانه بیرون آمدم،
دیدم خانه در محاصره‌ عدّه‌ دیگری از افراد است. اتومبیلی را به داخل کوچه
باریکی که خانه در آن واقع بود، آوردند. این اتومبیل یک جیپ معمولی بود.

بدون
آنکه چشمم را ببندند، مرا در اتومبیل نشاندند. یکی از آنها پشت بیسیم
تکرار می‌کرد: عقاب … عقاب … عقاب، … گرفتیمش … گرفتیمش!

معرفی سه نسخه قرآنی برای تزکیه روح


خداوند در سوره نور نسخه‌هایی به انسان‌های مؤمن معرفی کرده است که در پرتو آن‌ها به سوی قله‌های معنویت اوج بگیرند.

عقیق: خداوند
در سوره نور نسخه‌هایی به انسان‌های مؤمن معرفی کرده است که در پرتو آن‌ها
می‌توانند به سوی قله‌های معنویت اوج گیرند و وارد حریم‌های نورانی الهی
شوند. مهم‌ترین شاخصه این نسخه‌ها، تزکیه‌کنندگی و پالایش‌دهندگی روح از
گناهانی است که باعث سنگینی انسان می‌شود. چرا که یکی از اثرات وضعی گناهان
آن است که مانند وزنه‌ای آویزان از پا، مانع رشد و تعالی روح انسان
می‌شود.

در آیه۲۱ سوره نور خداوند مؤمنان را به عدم پیروی از گام‌های شیطان دعوت می‌کند و می‌فرماید: «یا
أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّیْطانِ وَ مَنْ
یَتَّبِعْ خُطُواتِ الشَّیْطانِ فَإِنَّهُ یَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ وَ
الْمُنْکَرِ وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ ما زَکى‏
مِنْکُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَداً وَ لکِنَّ اللَّهَ یُزَکِّی‏ مَنْ یَشاءُ وَ
اللَّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ
؛ اى کسانى که ایمان آورده‌‏اید، از
گام‌های شیطان پیروی نکنید و هر کس از گام‌های او پیروی کند[بداند که‏] او
به زشتکارى و ناپسند وا می‌دارد و اگر فضل خدا و رحمتش بر شما نبود، هرگز
هیچ کس از شما تزکیه نمى‌‏شد، ولى [این‏] خداست که هر کس را بخواهد تزکیه می‌کند و خدا[ست که‏] شنوای داناست»

بر اساس این آیه از قرآن دو سؤال مطرح است:
۱ـ ماجرا از چه قرار است که خداوند مؤمنان را از عدم پیروی از گام‌های شیطان هشدار می‌دهد؟

۲ـ دیگر اینکه خداوند در انتهای این آیه از تزکیه صحبت می‌کند و 
می‌فرماید «خدا هرکس را بخواهد تزکیه می‌کند.» از این جهت باید پرسید
خداوندی که برنامه تزکیه برای مؤمنان دارد، چه نسخه‌هایی را در این سوره
معرفی می‌کند؟

با توجه به این منظر، آیات قبل و بعد از این آیه در سه دسته‌بندی قرار می‌گیرد:

۱ـ پرهیز از تهمت (مراقبت از زبان):

در
یک مطالعه جامع درباره آیات ابتدایی سوره نور در می‌یابیم خداوند مؤمنان
را پرهیز می‌دهد از اینکه به دیگران تهمت ناروا بزنیم. این مسئله به قدری
نزد خداوند اهمیت دارد که آیات متعددی از سوره نور را به خود اختصاص داده
است.

به عنوان نمونه در آیه۴ می‌فرماید:
«وَ الَّذینَ یَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ یَأْتُوا بِأَرْبَعَهِ
شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانینَ جَلْدَهً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ
شَهادَهً أَبَداً وَ أُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُون؛ و کسانى که به همسران خود
نسبت زنا می‌دهند و جز خودشان گواهانى [دیگر] ندارند، هر یک از آنان [باید]
چهار بار به خدا سوگند یاد کند که او قطعاً از راستگویان است.

و
یا در آیه۱۵ می‌فرماید: «إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِکُمْ وَ
تَقُولُونَ بِأَفْواهِکُمْ ما لَیْسَ لَکُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ
هَیِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظیمٌ؛ آنگاه که آن [بهتان‏] را از زبان
یکدیگر مى‌‏گرفتید و با زبان‌هاى خود چیزى را که بدان علم نداشتید،
مى‏‌گفتید و مى‏‌پنداشتید که کارى سهل و ساده است با اینکه آن [امر] نزد
خدا بس بزرگ بود.

۲ـ  مراقبت از حریم دیگران

همچنین
در آیات ۲۷ و ۲۸ این سوره خداوند مؤمنان را دعوت می‌کند به اینکه هنگام
ورود به حریم دیگران از اهل آن اجازه بگیرند؛ در آیه۲۷ می‌فرماید: «یا
أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُیُوتاً غَیْرَ بُیُوتِکُمْ
حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَ تُسَلِّمُوا عَلى‏ أَهْلِها ذلِکُمْ خَیْرٌ
لَکُمْ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ؛ اى اهل ایمان، به خانه‌‏هایى غیر از
خانه‏‌هاى خودتان وارد نشوید مگر آنکه اجازه بگیرید و بر اهل آنها سلام
کنید، [ رعایت ] این [ امور اخلاقى ] براى شما بهتر است، براى این که
متذکّر شوید». در آیه بعد خداوند پرهیز می‌دهد از اینکه بدون اجازه وارد
حریم دیگران شوند و این کار را به عنوان نسخه‌ای برای تزکیه معرفی می‌کند:
«فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فیها أَحَداً فَلا تَدْخُلُوها حَتَّى یُؤْذَنَ
لَکُمْ وَ إِنْ قیلَ لَکُمُ ارْجِعُوا فَارْجِعُوا هُوَ أَزْکى‏ لَکُمْ
…؛ نهایتاً اگر کسى را در آنها نیافتید، وارد آن نشوید مگر این که به
شما اجازه دهند و اگر به شما گویند برگردید، لازم است برگردید که این کار برایتان به تزکیه نزدیک‌تر است».

۳ـ پرهیز از نگاه به نامحرم

در
آیه۳۰ سوره نور خداوند یکی دیگر از نسخه‌های تزکیه را معرفی می‌کند؛ این
نسخه، عدم نگاه به نامحرم است. چرا که چشم به عنوان مهم‌ترین مدخل ورودی
قلب و روح انسان است که اگر از آن مراقبت صورت نگیرد، روح انسان را آغشته
به آلودگی‌ می‌کند. در این آیه خداوند می‌فرماید: «قُلْ لِلْمُؤْمِنینَ
یَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ یَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِکَ أَزْکى‏ لَهُمْ … ‏به مردان با ایمان بگو: چشمان‌شان را بپوشانند و برای ابعاد وجودی خویش ایجاد حفاظ کنند،  این کار برای شما به تزکیه نزدیک‎تر است».

نکته‌ای که در انتهای این دست آیات جالب توجه است، مطرح کردن آیه نور یعنی آیه۳۰ همین سوره است که با این عبارات آغاز می‌شود: «اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْض‏؛
خداوند نور آسمان‌ها و زمین است» و در انتهای همین آیه می‌فرماید:
«یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ یَشاءُ؛‌ خداوند هرکس را بخواهد برای نورش
هدایت می‌کند». سپس در آیه بعد خبر از خانه‌هایی می‌دهد که به واسطه این
نور عظیم آسمانی، اهلش را رشد می‌دهد و می‌فرماید: فی‏ بُیُوتٍ أَذِنَ
اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ یُذْکَرَ فیهَا اسْمُهُ یُسَبِّحُ لَهُ فیها
بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ؛ [این نور] در خانه‏‌هایى است که خدا اذن داده
(اهل آن) رشد و رفعت یابند و نامش در آنها ذکر شود، همواره در آن خانه‏‌ها
صبح و شام او را تسبیح مى‏‌گویند». این حریم‌ها یا بیوت نورانی که خداوند
مؤمنان را با رعایت آداب آن مورد پذیرش قرار می‌دهد، همان حریم پیامبر(ص) و
ائمه طاهرین(ع) است. امام کاظم(ع) ذیل آیه «فِی‏ بُیُوتٍ‏ أَذِنَ‏
اللَّهُ‏ أَنْ‏ تُرْفَعَ‏…» فرمود: این حریم‌ها، حریم آل محمد و بیت علی و
فاطمه و حسن و حسین(ع) است. (تفسیر البرهان، ج‏۴، ص۷۶)

در
مجموع، این آیات گویای آن است که خداوند مسیر رشد را برای انسان مؤمن در
گروی رعایت یکسری مسائل شرعی قرار داده و این بر خلاف آن چیزی است که در
برخی عرفان‌های مصطلح می‌بینیم که حاوی ریاضت‌های خودبافته یکسری
عارف‌مسلکان است. این مسئله از آنجا ناشی می‌شود قرآن نه تنها در بین عموم
بلکه گاهی در سطح خواص و علمای جامعه مهجور واقع می‌شود؛ از این جهت خداوند
در آیه۳۰ سوره فرقان از زبان پیامبر(ص) می‌فرماید: «وَ قالَ الرَّسُولُ یا
رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورا؛ پیامبر [
درقیامت ] مى‌‏گوید : پروردگارا قوم من این قرآن را متروک گذاشتند».

منبع:تسنیم

برگزاری مراسم ولادت حضرت زهرا (س) در آستان حضرت عبدالعظیم (ع)


مراسم میلاد حضرت زهرا سلام‌الله علیها در آستان مقدّس حضرت عبدالعظیم علیه‌السّلام در شب و روز میلاد آن حضرت برگزار می‌شود.

عقیق:مراسم میلاد باسعادت حضرت زهرا سلام الله علیها و روز زن در آستان مقدّس حضرت عبدالعظیم علیه‌السّلام برگزار می‌شود.

این
مراسم دوشنبه ۶ اسفند‌ماه بعد از نماز جماعت مغرب و عشاء با سخنرانی
حجت‌الاسلام والمسلمین سید حمید میرباقری و مدیحه‌سرایی حامد گرجی در مصلای
بزرگ آستان مقدس حضرت عبدالعظیم(ع) برگزار می‌شود.

 

 

همچنین
در روز ولادت آن بانوی بی‌مثال، مراسمی بعد از نماز جماعت مغرب و عشاء با
مولودی خوانی رسول اسدالله در مصلای بزرگ ری برگزار می‌شود.

بزرگداشت ارتحال آیت‌الله مؤمن در قم برگزار شد


مراسم بزرگداشت ارتحال آیت‌الله محمد مؤمن از اعضای فقهای شورای نگهبان و عضو خبرگان رهبری، از سوی رهبر معظم انقلاب در مسجد اعظم قم برگزار شد.

عقیق:مراسم بزرگداشت ارتحال آیت‌الله
محمد مؤمن عضو فقهای شورای نگهبان و نماینده مردم قم در مجلس خبرگان رهبری،
امشب  از سوی رهبر معظم انقلاب، با حضور مراجع عظام تقلید و مسئولان کشوری
و لشکری و اقشار مختلف مردم در مسجد اعظم قم برگزار شد.

آیات
عظام مکارم شیرازی، شبیری زنجانی، نوری همدانی، سبحانی و علوی گرگانی از
مراجع عظام تقلید و آیت‌الله صادق آملی لاریجانی رئیس قوه قضائیه، آیت‌الله
جنتی رئیس مجلس خبرگان رهبری، آیت‌الله محمدی گلپایگانی رئیس دفتر مقام
معظم رهبری و آیت‌الله محمد یزدی رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در این
مراسم حضور داشتند.

آیات
ابراهیم امینی عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، عباسکعبی عضو مجلس خبرگان
رهبری، سید محمد سعیدی تولیت آستان مقدس حضرت معصومه(س)، سید محمدجواد علوی
بروجردی از اساتید برجسته حوزه علمیه قم، محمدجواد فاضل لنکرانی از اساتید
حوزه علمیه قم، محسن اراکی دبیرکل مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی و کاظم
صدیقی امام‌جمعه موقت تهران حضور داشتند.

همچنین
حجت‌الاسلام شهرستانی نماینده آیت‌الله سیستانی در ایران، حجت‌الاسلام
علوی وزیر اطلاعات، استاندار قم و مسئولان کشوری و لشکری و قشرهای مختلف
مردم در این مراسم حضور داشتند.

هنرمند شهید لبنان چه کسی بود؟ +فیلم


شهید حسن عبدالله هنگام شهادت ۳۰ سال داشت. او در شهرک عیترون در جنوب لبنان متولد شد و در کارنامه حرفه‌ای او تولید و ساخت ده‌ها فیلم مستند ثبت شده است.

عقیق:شهید «حسن عبدالله» با نام جهاد«کرار» کارگردان و تصویربردار شبکه
المنار لبنان بود. حسن عبدالله به عنوان کارگردان مستند جنگی در بخش رسانه
جنگ حزب الله لبنان و شبکه المنار فعالیت می‌کرد. او در نبرد نیروهای
مقاومت با تروریست‌ها در حلب زخمی شد و ۱۸ فوریه سال ۲۰۱۵ یعنی ۴ سال پیش
به شهادت رسید. مراسم تشییع و تدفین پیکر این هنرمند امروز با حضور گسترده
مردم لبنان در ضاحیه جنوبی تا روضه الشهیدین برگزار شد.

شهید
حسن عبدالله هنگام شهادت ۳۰ سال داشت. او در شهرک عیترون در جنوب لبنان
متولد شد و در کارنامه حرفه‌ای او تولید و ساخت ده‌ها فیلم مستند ثبت شده
است که از جمله آن‌ها می‌تواند به «نقطه فدا شدن» اشاره کرد. این شهید
والامقام بسیاری از عملیات نظامی مقاومت اسلامی را هنگام اشغال جنوب لبنان
توسط دشمن صهیونیستی، فیلمبرداری کرده است. ساخت آثار مقامت از رهبران و
شهدای حزب الله از جمله شهید عماد مغنیه در سابقه حرفه‌ای او مشهور است.

شهید
حسن عبدالله که علاوه بر کارهای هنری به تدریس صنایع سینمایی نیز مشغول
بوده و عنوان یک معلم را نیز داشت همیشه به شاگردانش می‌گفت: «مأموریت شما
در عملیات و جنگ‌ها به عنوان یک فیلمبردار و کارگردان مهم‌تر از همه
واحدهای رزمی است، زیرا باید مطمئن شوید که انتقال دستاوردهای مقاومت و
صحنه‌های پیروزی را در زبان هنر به خوبی انجام داده‌اید.»

به
مناسبت چهارمین سالگرد شهادت این هنرمند لبنانی، نماهنگی از او با شعری که
سروده محمد یحیی حجازی و با صدای اسامه همدانی ساخته شده است که در ادامه
می‌آید:

دریافت

داستان ازخودگذشتگی حضرت زهرا


مرد گرسنه‌ای در مسجد مدینه بپا خاست و گفت ای مسلمانان، از گرسنگی به تنگ آمده‌ام، مرا مهمان کنید. پیامبر اسلام(ص) فرمود چه کسی این مرد را امشب مهمان می‏‌کند؟ امام علی علیه‌السلام فرمود، من یا رسول الله.

عقیق:یکی از زیباترین ارزش‌های دینی، مسئله ایثار
و از خودگذشتگی در قبال مردم است. این خصلت به قدری اهمیت دارد که خداوند
در آیاتی از قرآن به صورت مستقیم و غیر مستقیم به آن اشاره داشته است.

امیرالمؤمنین علیه‌السلام در روایتی در اهمیت ایثار فرمود: «ایثار، برترین عبادت و شکوه‌مندترین آقایى است؛
الإِیثارُ أفضَلُ عِبادَهٍ و أجَلُّ سِیادَهٍ.» (غرر الحکم، ص ۶۱) و نیز
پیامبر (ص) در روایتی خطاب به امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) فرمود: «اى
على، چون روز قیامت شود، منادى از میان عرش ندا مى‌دهد:کجایند دوستداران
على و کسى که دوستش مى‌دارد؟ کجایند آنان که به خاطر خدا با یکدیگر دوستى
مى‌ورزیدند؟ کجایند آنان که براى خدا به یکدیگر بذل و بخشش می‌کردند؟ کجایند ایثارگران؟
… «بیمى بر شما نیست و اندوهگین نمى‌شوید؛ لا َخَوْفٌ عَلَیْکُمْ وَ لاَ
أَنتُمْ تَحْزَنُونَ» (الأعراف ۴۹) کجایند همرهان پیامبر، محمد؟
آسوده‌خاطر باشید و شادمان «شما و همسرانتان، شادمانه به بهشت درآیید
؛ أمِنوا و قَرّوا عَینا «ادْخُلُواْ الْجَنَّهَ أَنتُمْ وَ أَزْوَاجُکُمْ تُحْبَرُونَ» (الزخرف ۷۰) (تفسیر فرات کوفی، ص۴۰۸)

خود
اهل‌بیت عصمت و طهارت(ع) نیز تقید عجیبی نسبت به این امر داشتند تا حدی که
گاهی از امکانات اولیه زندگی خویش عبور و به نیازمندان انفاق می‌کردند. ما
این سبک از زندگانی را در زندگانی امام علی(ع) و فاطمه زهرا(س) به وفور
می‌خوانیم. البته این عمل با رضایت کامل خانواده صورت می‌گرفت که این نشان
از همدلی بی‌حد اعضای این بیت نورانی دارد. 

به
عنوان نمونه مرد گرسنه‌ای در مسجد مدینه بپا خاست و گفت، ای مسلمانان، از
گرسنگی به تنگ آمده‌ام، مرا مهمان کنید. پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله
فرمود: چه کسی این مرد را امشب مهمان می‏‌کند؟ امام علی علیه‌السلام فرمود،
من یا رسول الله. کمی بعد وارد منزل شد و از فاطمۀ زهراء (س) پرسید: آیا
غذایی در منزل داریم؟ مهمان گرسنه آورده‌ام. حضرت زهراء(س) ایثارگرانه
فرمود: در خانه ما غذایی نیست، مگر به اندازه خوراک دختر بچه، اما امشب ایثار می‌کنیم و گرسنگی را تحمل می‌کنیم و همین مقدار غذا را به مهمان می‌بخشیم؛
مَا عِنْدَنَا إِلَّا قُوتُ‏ الصِّبْیَهِ لَکِنَّا نُؤْثِرُ ضَیْفَنَا.
على(ع) گفت: بچه‌‏ها را بخوابان و من چراغ را براى مهمان خاموش مى‏‌کنم.
فاطمه(س) چنین کرد و به مهمان غذا دادند، چون صبح شد خداوند درباره آنان
این آیه را نازل کرد: «وَ یُؤْثِرُونَ عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَهٌ؛‌ و آنان را بر خود ترجیح مى‏‌دهند، گرچه خودشان را نیاز شدیدى باشد» (حشر۹) (الأمالی طوسی، ص ۱۸۵؛ وسائل الشیعه،ج‏۹ ، ص ۴۶۲)

همچنین
از مشهورترین داستان‌های قرآنی که در آیات ابتدایی سوره انسان است، مربوط
به ایثار و انفاق امیرالمؤمنین(ع) و حضرت زهرا(س) به مسکین و یتیم و اسیر
است. خداوند در آیه۸ این سوره می‌فرماید: «وَ یُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‏
حُبِّهِ مِسْکیناً وَ یَتیماً وَ أَسیرا؛ و غذای خود را با علاقه (و نیاز)
به آن و از روی محبت خدا به فقیر و یتیم و اسیر انفاق می‌کنند.» در این
آیه، اطعام با ایثار همراه است که این مسئله بر امتیاز این عمل افزوده است
تا آنجا که اطعام آنها بر اساس آیه پنجم همین سوره یکی از کارهای برجسته
“ابرار” سوره شمرده شده است.

منبع:تسنیم

پیکر آیت الله مؤمن در جوار کریمه اهل بیت آرام گرفت


پیکر عالم ربانی و فقیه پارسا آیت الله محمد قمی امروز در قم تشییع و سپس در حرم بانوی کرامت حضرت معصومه(س) به خاک سپرده شد.

عقیق:مراسم تشییع آیت الله محمد مومن قمی، نماینده مردم قم در مجلس خبرگان
رهبری، عضو فقهای شورای نگهبان، عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و از
اساتید برجسته حوزه علمیه که روز پنج شنبه   به دیار حق شتافت، امروز با
حضور مراجع معظم تقلید، علما، نمایندگان بیوت  مراجع معظم تقلید، حجت
الاسلام والمسلمین محمدی گلپایگانی رئیس دفتر رهبر معظم انقلاب، اساتید
حوزه، شاگردان آن مرحوم، طلاب، شخصیت های  سیاسی، لشگری، کشوری و استانی و
همچنین خیل عظیمی از مردم ولایتمدار قم از مسجد امام حسن عسکری(ع) به سمت
حرم حضرت معصومه(س) برگزار گردید.

بر اساس این گزارش: پس از اقامه نماز توسط آیت الله العظمی
سبحانی بر پیکر این عالم پارسا،‌ و طواف بر دور ضریح  ملکوتی کریمه اهل بیت
(س) در جوار بانوی کرامت به خاک سپرده شد.



خاطرنشان می شود: مراسم بزرگداشتی نیز امشب از سوی رهبر معظم
انقلاب و با حضور مراجع تقلید، علما و شخصیت های برجسته کشوری و لشگری در
مسجد اعظم قم برگزار می شود .

بهترین بندگان خدا در کلام امام باقر


امام باقر علیه السلام در روایتی، بهترین بندگان خدای متعال از نظر پیامبر اکرم (ص) را معرفی کردند.

عقیق:روایت زیر را از کتاب امالی شیخ صدوق منتشر می‌کند.

عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ
الْبَاقِرِ(ع) قَالَ: سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ(ص) عَنْ خِیَارِ الْعِبَادِ
فَقَالَ الَّذِینَ إِذَا أَحْسَنُوا اسْتَبْشَرُوا وَ إِذَا أَسَاءُوا
اسْتَغْفَرُوا وَ إِذَا أُعْطُوا شَکَرُوا وَ إِذَا ابْتُلُوا صَبَرُوا وَ
إِذَا غَضِبُوا غَفَرُوا.

امام باقر(ع) فرمود: از رسول خدا(ص) درباره بهترین بندگان خدا
پرسیدند، فرمود: آنان که چون کار نیک کنند، شادمان می‌شوند و چون کار بد
کنند طلب آمرزش کنند و هرگاه نعمتی به آنها داده شود سپاسگزاری کنند و
هرگاه گرفتار بلایی شوند صبر پیشه می‌کنند و هرگاه خشمگین شوند گذشت
می‌کنند.

پی نوشت:

امالی شیخ صدوق، ص۱۰

منبع:حوزه

یاران امام عصر(عج) مشخص هستند یا هنگام ظهور انتخاب خواهند شد؟


اصحاب امام زمان دو دسته‌اند: دسته نخست، افرادی هستند که قبل از ظهور ایشان، از دنیا رفته‌اند و هنگام ظهور حضرتش، به اذن الهی زنده می‌شوند و رجعت می‌کنند؛ دسته دوم، افرادی هستند که …

عقیق: پورتال جامع مهدویت در بخش مخزن پرسش و پاسخ خود به برخی از
سؤالات پیرامون «ویژگی های یاران امام موعود» پاسخ داده که سؤالات و جواب
ها در شماره های مختلف تقدیم نگاه شما مهدی یاوران خواهد شد.

– سؤال:

آیا امام مهدی علیه‌السلام یاران خود را هم‌اکنون برگزیده یا به هنگام ظهور انتخاب خواهد کرد؟

– پاسخ:

گزینش و انتخاب اصحاب از سوی آن حضرت، امری اعتباری و
قراردادی نیست تا سؤال شود که آیا هم‌اکنون برگزیده شده‌اند یا بعداً
برگزیده خواهند شد؛ بلکه این مسأله، بر اساس آنچه از روایات اسلامی استفاده
می‌شود، به دو گونه است؛ به تعبیر واضح‌تر، اصحاب امام زمان دو دسته‌اند:

دسته نخست، افرادی هستند که قبل از ظهور ایشان، از دنیا
رفته‌اند و هنگام ظهور حضرتش، به اذن الهی زنده می‌شوند و رجعت می‌کنند؛ به
عنوان نمونه، می‌توان از سلمان فارسی و ابودجانه انصاری و مقداد و
مالک‌اشتر نخعی نام برد.[۱]

دسته دوم، افرادی هستند که تا زمان ظهور، زندگی می‌کنند و در
کوران حوادث، آب‌دیده می‌شوند و امتحان خود را پس می‌دهند و مراحل کمال را
طی کرده و شایستگی لازم برای یاری آن حضرت را در خود ایجاد می‌کنند.

در روایات اسلامی، نام بعضی از این افراد و سرزمین‌هایی که این افراد از آنجا، به یاری امام زمان برمی‌خیزند، ذکر شده است.

از کشور ایران، نام شهرهایی مانند قم، خراسان، طالقان، ری، شیراز و اصفهان را می‌توان ذکر نمود.

همچنین نقل شده است که از شیراز، سه نفر به نام‌‌های حفضل و
یعقوب و علی، و از اصفهان، چهار نفر به نام‌های موسی و علی و عبدالله و
غلفان، به یاری حضرتش برمی‌خیزند.[۲]

البته ذکر نام افراد یا سرزمین‌هایی که محل تولد و زندگی
یاران آن حضرت است، مربوط به علم ازلی خداوند متعال است که از لسان معصومین
بیان شده است. ناگفته پیداست که ذکر نام و نشان، منافاتی با اختیار و
انتخاب آن افراد در کسب کمالات که به سبب آن، شایستگی حضور در رکاب آن حضرت
را پیدا می‌کنند، ندارد؛ در حقیقت، این نوع علم، مانند سایر موارد علم
ازلی خداوند متعال در مورد‌ حوادث و پیشامدها ـ از ازل تا ابد ـ می‌باشد.

 

پی‌نوشت‌ها:



۱. چشم‌اندازی از حکومت مهدی، نجم‌الدین طبسی



۲. همان

منبع:حوزه

1 183 184 185 186 187 189