لغو جشن‌ها و خلوتی حرم‌های کربلا + عکس


عقیق:هم‌زمان با اعیاد شعبانیه به ویژه ولادت حضرت امام‌حسین (ع)، حرم مطهر آن حضرت، شب گذشته تزئین و چراغانی شد.

نصب پرچم‌هایی مزین به نام سه مولود شعبان

به طوری که در ورودی به سمت ضریح سیدالشهدا (ع) پرچم‌های سبز رنگی با نام و القاب سه مولود هفته اول ماه شعبان حضرت امام حسین (ع)، حضرت عباس (ع) و حضرت امام سجاد (ع) نصب شد و‌چراغ‌های رنگی مخصوص اعیاد در اطراف آن و گوشه و‌کنار حرم سیدالشهدا (ع) خودنمایی کرد.

خلوتی حرم و حسرت زیارت

شب گذشته هم‌زمان با میلاد امام سوم شیعیان (ع)، حرم‌های کربلا برخلاف سال‌های گذشته که در این ایام مملو از جمعیت بود و جایی برای نشستن هم‌پیدا نمی‌شد، بسیار خلوت بود و زائران به راحتی زیر قبه سیدالشهدا (ع) نماز حاجت هم اقامه کردند. این امر در حالی است که در چنین ایامی، بسیاری از ایرانیان به عتبات مشرف می‌شدند و با توجه به استقبال زیاد، تعداد کاروان‌ها نیز افزوده می‌شد. تا جایی که در ایام ماه شعبان روزانه حدود ۳۰ تا ۴۰ کاروان به عتبات اعزام شد. اما اکنون‌ با توقف سفر به عتبات حسرت زیارت امام حسین (ع) در این ایام در دل ایرانیان مانده است.

جای خالی زائران ایرانی در کربلا هم‌زمان با اعیاد شعبانیه

یکی از عکاسان حرم امام حسین (ع) با بیان اینکه نبود زائران ایرانی در این ایام بیشتر از هر زمانی حس می‌شود، می‌گوید: وقتی وارد حرم می‌شویم و شبستان و صحن حرم را خالی از زائر می‌بینیم به یاد زائران ایرانی می‌افتیم که هر ماه با تشرف به حرم و برگزاری مراسم‌های مختلف در کنار ما عراقی‌ها بودند و سال گذشته نیز در کنار هم، شب میلاد امام حسین (ع) را جشن گرفتیم. این روزها حرم‌ها غریب شدند که امیدواریم خداوند به لطف ائمه (ع) این ویروس منحوس را ریشه‌کن کند.

ممنوعیت برپایی جشن در شب میلاد امام حسین (ع)

در سال‌های گذشته در این شب فرخنده، مراسم جشن ولادت امام حسین (ع) در حرم آن حضرت برگزار می‌شد و نورافشانی نیز صورت می‌گرفت، اما با توجه به جلوگیری از شیوع کرونا و عدم امکان تجمع، این مراسم لغو شد و حتی ممنوعیت ورود به شهر کربلا نیز همچنان اعمال می‌شود.

زائران حسینی زیارت عاشورا را به‌نیت رهایی از کرونا زمزمه کردند

بر همین اساس، در شب ولادت امام حسین (ع) تنها مجاوران و مردم عراق به زیارت سیدالشهدا (ع) مشرف شدند و در حرم حسینی زیارت عاشورا را زمزمه و برای رهایی از ویروس کرونا دست‌های نیاز را با تضرع بالا برده و دعا کردند.

همچنین شب گذشته نیروهای حشدالشعبی اقدام به ضدعفونی اطراف حرم کردند و مسؤولان از ضدعفونی کربلا در دو‌نوبت در ایام اعیاد شعبانیه خبر دادند.

در ادامه تصاویری از حرم امام حسین (ع) و حضرت عباس (ع) در شب سوم شعبان هم‌زمان با میلاد سیدالشهدا (ع) مشاهده می‌کنید؛

 

نماهنگ دو خط دل تنگی بانوای سیدمجید بنی‌فاطمه



عقیق:سیدمجید بنی‌فاطمه مداح اهل بیت(ع) دل نوشته‌ای از حامد عسکری شاعر و نویسنده کشورمان برای حال و روز این ایام با عنوان «دو خط دل‌تنگی» را به مناسبت میلاد سرداران کربلا امام حسین(ع)، حضرت عباس(ع) و امام سجاد(ع) که هیأت‌های مذهبی جلسات خود را به دلیل شیوع ویروس کرونا لغو کرده‌اند، دکلمه کرد.

این متن بدین شرح است:

چقدر دلمان را صابون زده بودیم، چقدر برنامه چیده بودیم امسال خودمان رابیشتر توی دلت جا کنیم، چقدر حاجت ریسه کرده بودیم، بعد از  جشن تولدتان بخواهیم، حالا نمی‌شود، می‌دانید آقاجان اصلا انگار امتحان ولایت ما در طول تاریخ در همین نشدن از سمت شماست و طغیان نکردن ما، امسال هم انگار امتحان به نشدن است و چه امتحان سختی است

نمی‌شود، نمی‌شود برایتان جشن بگیریم، جمع شویم اسمتان را بریز بپاش کنیم صداها برود بچسبد به بال فطرس به پرده‌های عرش و جهان معطر شود، حرم پسرتان توی مشهد بسته، حرم عزیزدردانه موسی‌بن جعفر در قم بسته، حسینیه‌ها تعطیل، خب ما می‌گوییم دندمان نرم عاشقی تاوان دارد می‌کشیم، فرش‌ها، استکان‌ها، علامت‌ها، منبر و کتیبه چه گناهی کرده؟

ما توی اتاق‌هایمان داریم به کارهای بدمان فکر می‌کنیم ولی مطمئنیم پدری که شما باشید، پشت در اتاق حواستان به ما هست و نگران مایید، غرق شده‌ایم آقاجان وسط ضدعفونی‌کننده‌ها دستمان را بگیرید، برگردانید به آرامش عطر گلاب، تربت، اسفند و زعفران.

ما را برگردانید به یکی شدن نفس‌های خیس‌مان از بردن نام شما، ما با مدد نام شما بر می‌گردیم به عمودهای فانوس نشان، به چای‌های شیرین هیزمی، روزهای روشن را دوباره میلاد شما به ما هدیه می‌دهد و دوباره در شور و شادی کف دست‌هایمان سرخ خواهد شد.

تولدتان تولد خودتان و‌آقازاده‌تان برادرتان مبارک آقاجان، دنیا اینجوری نمی‌ماند، عمری باشد و مدد کنید به جان مادرتان قسم جبران می‌کنیم، در خواندن نماز قضا شده گاهی لذتی است که در ادا نیست.

جمال در نظر و شوق همچنان باقی است
گدا اگر همه عالم بدو دهند گداست

این فیلم را اینجا ببینید:

تعداد بازدید : 19

 

پیامی به شاعران آئینی در آستانه نیمه شعبان



عقیق:استاد غلامرضا سازگار شاعر آئینی و مداح اهل بیت(ع) طی پیام ویدئویی در آستانه نیمه شعبان و میلاد امام زمان (عج)، شاعران آئینی کشور را توصیه به سرودن شعر درباره ایشان کرد.

براساس این گزارش، این شاعر پیشکسوت کشور در این پیام خاطره‌ای از توصیه محتشم کاشانی به خود نیز بیان کرد که می‌توانید فیلم آن را اینجا ببینید:

تعداد بازدید : 4

 

همچنین او در این پیام ویدئویی یکی از سروده‌های خود ردباره امام زمان(عج) را نیز خواند که متن آن بدین شرح است:

نشاط عید هم از دوریت غم انگیز است
بیا اگر تو نباشی بهار پائیز است

چگونه خنده کند آنکه در فراق رخت
همیشه کاسه چشمش زاشک لبریز است

به رو نمای جمالت چه آورم با خود
که جان هر دو جهان در بهاش ناچیز است

سحرگهان که تو را می زنم صدا مهدی
زنکهت نفسم صبح عطرآمیز است

لبی که وصف تو گوید چو صبح خندانست
دلی که یاد تو باشد چو گل سحر خیز است

چگونه کوه گناهم زپا در اندازد
مرا که رشته مهر تو دست آویز است

خط امان من از فیض دست بوسی تو است
چه بیم دارم اگر تیغ آسمان تیز است

جحیم با تو بهشت گل است «میثم» را
بهشت اگر تو نباشی ملال انگیز است

توصیه آیت‌الله رئیسی به مردم برای برپایی روضه‌های خانگی



عقیق:در ایام شیوع ویروس کرونا و ابتلای برخی از هموطنان عزیز به این بیماری و در اولین شب جمعه از ماه مبارک شعبان، آیت الله رئیسی با برگزاری مجلس روضه خانگی و توسل به ذوات مقدسه اهل بیت علیهم‌السلام ضمن قرائت حدیث شریف کساء برای رفع این بلیه از کشور و سلامتی بیماران دعا کردند.

رئیس قوه‌ قضائیه در پایان این مراسم از عموم مردم کشور دعوت کردند تا با برگزاری جلسات روضه خانگی از خداوند متعال برای رفع گرفتاری اخیر دعا کنند.

بسم الله الرحمن الرحیم 
قل ما یعبؤُا بکم ربی لولا دعاؤکم

ابتلای اخیر عوارض گوناگون فردی و اجتماعی برای همه داشته است، اما برای مؤمن فرصت مغتنمی است برای توجه بیشتر به قدرت لایزال ربوبی و احساس کوچکی در مقابل آن. چنانکه رهبر معظم انقلاب هم فرمودند، دعا و توسل جمعی یکی از آیین‌های زیبا در زندگی مردم ایران است، اما اکنون که ملاحظات بهداشتی موجب تعطیلی اماکن مقدسه و اجتماعات دینی شده است، اعضایی از خانواده که این روزها در کنار یکدیگرند می توانند بدون خروج از منزل، سنت مبارک روضه‌های خانگی و قرائت حدیث کساء را برای استغاثه احیاء کنند. این سنت مبارک راهی برای حضور با تضرع به درگاه قادر بی‌همتا و استمداد از ذوات مقدسه اهل‌بیت با ذکر فضائل و مناقب و یادکرد از مظلومیت و مصائب آنان، و دعا برای رفع بلا است.

یا من اسمه دواء و ذکره شفاء
اغفر لمن لا یملک الا الدعاء.

چرا به ماه شعبان، شعبان می‌گویند؟


عقیق:شعبان به معنی تقسیم کردن خیرات است. خداوند در این ماه از تقسیم روزی گرفته که خیرات مادی است تا توفیق هر عمل خیری که از خیرات معنوی است را انجام می‌دهد. در نتیجه این ماه بهترین فرصت برای دور کردن شیطان از خود است.

حجت الاسلام و المسلمین سید مهدی حائری زاده سخنران و کارشناس مذهبی، توضیحاتی را درباره وجه نامیدن ماه شعبان ارائه کرده است که می‌توانید در ادامه آن را مشاهده کنید.

تعداد بازدید : 0

مناجات شعبانیه/ حاج میثم مطیعی



عقیق:فایل صوتی مناجات شعبانیه با نوای میثم مطیعی در اینجا قابل دریافت است.

تعداد بازدید : 2

 

اين مناجات را كه از ابن خالويه روايت شده بخواند به گفته او اين مناجات حضرت امير المؤمنين عليه السّلام و امامان پس از اوست، كه در ماه شعبان می خواندند:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اسْمَعْ دُعَائِی إِذَا دَعَوْتُکَ وَ اسْمَعْ نِدَائِی إِذَا نَادَیْتُکَ وَ أَقْبِلْ عَلَیَّ إِذَا نَاجَیْتُکَ فَقَدْ هَرَبْتُ إِلَیْکَ وَ وَقَفْتُ بَیْنَ یَدَیْکَ مُسْتَکِینا لَکَ مُتَضَرِّعا إِلَیْکَ رَاجِیا لِمَا لَدَیْکَ ثَوَابِی وَ تَعْلَمُ مَا فِی نَفْسِی وَ تَخْبُرُ حَاجَتِی وَ تَعْرِفُ ضَمِیرِی وَ لا یَخْفَى عَلَیْکَ أَمْرُ مُنْقَلَبِی وَ مَثْوَایَ وَ مَا أُرِیدُ أَنْ أُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقِی وَ أَتَفَوَّهَ بِهِ مِنْ طَلِبَتِی وَ أَرْجُوهُ لِعَاقِبَتِی وَ قَدْ جَرَتْ مَقَادِیرُکَ عَلَیَّ یَا سَیِّدِی فِیمَا یَکُونُ مِنِّی إِلَى آخِرِ عُمْرِی مِنْ سَرِیرَتِی وَ عَلانِیَتِی وَ بِیَدِکَ لا بِیَدِ غَیْرِکَ زِیَادَتِی وَ نَقْصِی وَ نَفْعِی وَ ضَرِّی إِلَهِی إِنْ حَرَمْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَرْزُقُنِی وَ إِنْ خَذَلْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَنْصُرُنِی.

خدایا!بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست،و شنواى دعایم باش آنگاه که مى‏خوانمت،و صدایم را بشنو گاهى که صدایت میکنم، و به من توجّه کن هنگامى‏که با تو مناجات مى‏نمایم،همانا به سوى تو گریختم،و در حال درماندگى و زارى در برابرت ایستادم، پاداشى را که نزد توست امیدوارم،آنچه را که در درون دارم مى‏دانى،بر حاجتم خبر دارى،نهانم را مى‏شناسى،کار بازگشت به آخرت و خانه ابدى‏ام بر تو پوشیده نیست،و آنچه که مى‏خخواهم به زبان‏ آرم،و خواهش خویش را بازگو کنم و هم آنچه را که براى عاقبتم امید دارم،بر تو پنهان نیست،همانا آنچه تقدیر نموده‏اى بر من‏ اى آقاى من در آنچه که تا پایان عمر بر من فرود مى‏آید از نهان و آشکارم جارى شده است،و تنها به دست توست نه به دست‏ غیر تو فزونى و کاستى‏ام و سود و زیانم،خدایا!اگر محرومم کنى پس کیست آن‏که به من روزى دهد؟و اگر خوارم‏سازى پس‏ کیست آن‏که به من یارى رساند،

إِلَهِی أَعُوذُ بِکَ مِنْ غَضَبِکَ وَ حُلُولِ سَخَطِکَ إِلَهِی إِنْ کُنْتُ غَیْرَ مُسْتَأْهِلٍ لِرَحْمَتِکَ فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَیَّ بِفَضْلِ سَعَتِکَ إِلَهِی کَأَنِّی بِنَفْسِی وَاقِفَهٌ بَیْنَ یَدَیْکَ وَ قَدْ أَظَلَّهَا حُسْنُ تَوَکُّلِی عَلَیْکَ فَقُلْتَ [فَفَعَلْتَ‏] مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ تَغَمَّدْتَنِی بِعَفْوِکَ إِلَهِی إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَى مِنْکَ بِذَلِکَ وَ إِنْ کَانَ قَدْ دَنَا أَجَلِی وَ لَمْ یُدْنِنِی [یَدْنُ‏] مِنْکَ عَمَلِی فَقَدْ جَعَلْتُ الْإِقْرَارَ بِالذَّنْبِ إِلَیْکَ وَسِیلَتِی إِلَهِی قَدْ جُرْتُ عَلَى نَفْسِی فِی النَّظَرِ لَهَا فَلَهَا الْوَیْلُ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَهَا إِلَهِی لَمْ یَزَلْ بِرُّکَ عَلَیَّ أَیَّامَ حَیَاتِی فَلا تَقْطَعْ بِرَّکَ عَنِّی فِی مَمَاتِی إِلَهِی کَیْفَ آیَسُ مِنْ حُسْنِ نَظَرِکَ لِی بَعْدَ مَمَاتِی وَ أَنْتَ لَمْ تُوَلِّنِی [تُولِنِی‏] إِلا الْجَمِیلَ فِی حَیَاتِی.

خدایا!به تو پناه مى‏آورم از خشمت و از فرود آمدن غضبت.خدایا!اگر شایسته‏ رحمت نیستم،تو سزاوارى که بر من با فراوانى فضلت بخشش نمایى،خدایا!گویى من با همه هستى‏ام در برابرت ایستاده‏ام،درحالى‏که حسن اعتمادم بر تو،بر وجودم سایه افکنده است،و آنچه را تو شایسته آنى بر من جارى کرده‏اى‏ و مرا با عفوت پوشانده‏اى،خدایا!اگر گذشت کنى،چه کسى از تو سزاوارتر به آن است؟و اگر مرگم نزدیک شده‏ باشد و عملم مرا به تو نزدیک نکرده،اعترافم را به گناه وسیله خویش به بارگاهت قرار دادم. خدایا بر نفسم در فرمانبرى از آن گناه بار کردم،پس واى بر او اگر او را یامرزى،خدایا نیکى‏ات بر من در روزهاى زندگى‏ام پیوسته بود،پس نیکى خویش را در هنگام مرگم از من قطع مکن.خدایا چگونه از حسن توجهت پس از مرگم‏ ناامید شوم؟،درحالى‏که در طول زندگى‏ام مرا جز به نیکى سرپرستى نکردى.

إِلَهِی تَوَلَّ مِنْ أَمْرِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ عُدْ عَلَیَّ بِفَضْلِکَ عَلَى مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ إِلَهِی قَدْ سَتَرْتَ عَلَیَّ ذُنُوبا فِی الدُّنْیَا وَ أَنَا أَحْوَجُ إِلَى سَتْرِهَا عَلَیَّ مِنْکَ فِی الْأُخْرَى [إِلَهِی قَدْ أَحْسَنْتَ إِلَیَ‏] إِذْ لَمْ تُظْهِرْهَا لِأَحَدٍ مِنْ عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ فَلا تَفْضَحْنِی یَوْمَ الْقِیَامَهِ عَلَى رُءُوسِ الْأَشْهَادِ إِلَهِی جُودُکَ بَسَطَ أَمَلِی وَ عَفْوُکَ أَفْضَلُ مِنْ عَمَلِی إِلَهِی فَسُرَّنِی بِلِقَائِکَ یَوْمَ تَقْضِی فِیهِ بَیْنَ عِبَادِکَ إِلَهِی اعْتِذَارِی إِلَیْکَ اعْتِذَارُ مَنْ لَمْ یَسْتَغْنِ عَنْ قَبُولِ عُذْرِهِ فَاقْبَلْ عُذْرِی یَا أَکْرَمَ مَنِ اعْتَذَرَ إِلَیْهِ الْمُسِیئُونَ .

خدا کارم را چنان‏که سزاوار آنى بر عهده‏گیر،خدایا به سوى من با فضلت بازگرد،به سوى گناهکارى که جهلش سراپایش را پوشانده،خدایا گناهانى را در دنیا بر من پوشاندى،که بر پوشاندن آن در آخرت محتاج‏ترم،گناهم را در دنیا براى هیچیک از بندگان شایسته‏ات آشکار نکردى،پس مرا در قیامت در برابر دیدگان مردم رسوا مکن،خدایا جود تو آرزویم را گسترده ساخت،و عفو تو از عمل من برترى گرفت.بار خدایا،روزى که در آن میان بندگانت حکم مى‏کنى، مرا به دیدارت خوشحال کن.خدایا عذرخواهى من از پیشگاهت عذرخواهى کسى است که از پذیرفتن عذرش بى‏نیاز نگشته،پس عذرم‏ را بپذیر اى کریم‏ترین کسى‏که بدکاران از او پوزش خواستند.

إِلَهِی لا تَرُدَّ حَاجَتِی وَ لا تُخَیِّبْ طَمَعِی وَ لا تَقْطَعْ مِنْکَ رَجَائِی وَ أَمَلِی إِلَهِی لَوْ أَرَدْتَ هَوَانِی لَمْ تَهْدِنِی وَ لَوْ أَرَدْتَ فَضِیحَتِی لَمْ تُعَافِنِی إِلَهِی مَا أَظُنُّکَ تَرُدُّنِی فِی حَاجَهٍ قَدْ أَفْنَیْتُ عُمُرِی فِی طَلَبِهَا مِنْکَ إِلَهِی فَلَکَ الْحَمْدُ أَبَدا أَبَدا دَائِما سَرْمَدا یَزِیدُ وَ لا یَبِیدُ کَمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَى إِلَهِی إِنْ أَخَذْتَنِی بِجُرْمِی أَخَذْتُکَ بِعَفْوِکَ وَ إِنْ أَخَذْتَنِی بِذُنُوبِی أَخَذْتُکَ بِمَغْفِرَتِکَ وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِی النَّارَ أَعْلَمْتُ أَهْلَهَا أَنِّی أُحِبُّکَ إِلَهِی إِنْ کَانَ صَغُرَ فِی جَنْبِ طَاعَتِکَ عَمَلِی فَقَدْ کَبُرَ فِی جَنْبِ رَجَائِکَ أَمَلِی إِلَهِی کَیْفَ أَنْقَلِبُ مِنْ عِنْدِکَ بِالْخَیْبَهِ مَحْرُوما وَ قَدْ کَانَ حُسْنُ ظَنِّی بِجُودِکَ أَنْ تَقْلِبَنِی بِالنَّجَاهِ مَرْحُوما إِلَهِی وَ قَدْ أَفْنَیْتُ عُمُرِی فِی شِرَّهِ السَّهْوِ عَنْکَ وَ أَبْلَیْتُ شَبَابِی فِی سَکْرَهِ التَّبَاعُدِ مِنْکَ إِلَهِی فَلَمْ أَسْتَیْقِظْ أَیَّامَ اغْتِرَارِی بِکَ وَ رُکُونِی إِلَى سَبِیلِ سَخَطِکَ.

خدایا،حاجتم را برمگردان،و طمعم را قرین نومیدى مساز، و امید و آرزویم را از خود مبر.خدایا،اگر خوارى‏ام را مى‏خواستى،هدایتم نمى‏نمودى،و اگر رسوایى‏ام را خواسته‏ بودى عافیتم نمى‏بخشیدى،خدایا،این گمان را به تو ندارم که مرا در حاجتى که عمرم را در طلبش سپرى کرده‏ام،از درگاهت بازگردانى.خدایا تو را سپاس،سپاسى ابدى و جاودانه،همیشگى و بى‏پایان،سپاسى که افزون شود و نابود نگردد،آنگونه که پسندى و خشنود گردى،خدایا اگر مرا بر جرمم‏ بگیرى،من نیز تو را به عفوت بگیرم،و اگر به گناهانم بنگرى،جز به آمرزشت ننگرم،و اگر مرا وارد دوزخ کنى، به اهل آن آگاهى دهم که تو را دوست دارم.خدایا اگر عملم در برابر طاعتت کوچک بوده،همانا از سر امید به تو آرزویم بزرگ است.خدایا چگونه از بارگاهت با نومیدى و محرومیت بازگردم،درحالى‏که خوش‏گمانى‏ام‏ به بخشش وجودت این بوده که مرا نجات‏یافته و بخشیده باز مى‏گردانى،خدایا عمرم را در آزمندى غفلت از تو نابود ساختم، و جوانى‏ام را در مستى دورى از تو پیر نمودم.خدایا در روزگار غرور نسبت به تو،بیدار نشدم و گاه تمایلم‏ به سوى خشم تو آگاه نگشتم.

إِلَهِی وَ أَنَا عَبْدُکَ وَ ابْنُ عَبْدِکَ قَائِمٌ بَیْنَ یَدَیْکَ مُتَوَسِّلٌ بِکَرَمِکَ إِلَیْکَ إِلَهِی أَنَا عَبْدٌ أَتَنَصَّلُ إِلَیْکَ مِمَّا کُنْتُ أُوَاجِهُکَ بِهِ مِنْ قِلَّهِ اسْتِحْیَائِی مِنْ نَظَرِکَ وَ أَطْلُبُ الْعَفْوَ مِنْکَ إِذِ الْعَفْوُ نَعْتٌ لِکَرَمِکَ إِلَهِی لَمْ یَکُنْ لِی حَوْلٌ فَأَنْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِیَتِکَ إِلا فِی وَقْتٍ أَیْقَظْتَنِی لِمَحَبَّتِکَ وَ کَمَا أَرَدْتَ أَنْ أَکُونَ کُنْتُ فَشَکَرْتُکَ بِإِدْخَالِی فِی کَرَمِکَ وَ لِتَطْهِیرِ قَلْبِی مِنْ أَوْسَاخِ الْغَفْلَهِ عَنْکَ إِلَهِی انْظُرْ إِلَیَّ نَظَرَ مَنْ نَادَیْتَهُ فَأَجَابَکَ وَ اسْتَعْمَلْتَهُ بِمَعُونَتِکَ فَأَطَاعَکَ یَا قَرِیبا لا یَبْعُدُ عَنِ الْمُغْتَرِّ بِهِ وَ یَا جَوَادا لا یَبْخَلُ عَمَّنْ رَجَا ثَوَابَهُ إِلَهِی هَبْ لِی قَلْبا یُدْنِیهِ مِنْکَ شَوْقُهُ وَ لِسَانا یُرْفَعُ إِلَیْکَ صِدْقُهُ وَ نَظَرا یُقَرِّبُهُ مِنْکَ حَقُّهُ إِلَهِی إِنَّ مَنْ تَعَرَّفَ بِکَ غَیْرُ مَجْهُولٍ وَ مَنْ لاذَ بِکَ غَیْرُ مَخْذُولٍ وَ مَنْ أَقْبَلْتَ عَلَیْهِ غَیْرُ مَمْلُوکٍ [مَمْلُولٍ‏]،

خدایا و من بنده تو و فرزند بنده توام،در برابرت ایستاده‏ام،به کرمت به حضرت تو متوسّلم.خدایا،بنه‏اى هستم،که به درگاهت از آنچه که با آن با تو روبرو بوده‏ام از کمى حیایم از مراقبتت نسبت به من بیزارى مى‏جویم‏ و از تو درخواست گذشت مى‏کنم،زیرا گذشت صفتى درخور کرم توست.خدایا برایم نیرویى نیست که خود را بوسیله آن از عرصه نافرمانى‏ات‏ بیرون برم،مگر آنگاه که به محبّتت بیدارم سازى،و آنچنان‏که خواستى باشم،پس تو را شکر گذارم، براى اینکه در آستان کرمت واردم کردى،و هم اینکه دلم را از آلایه‏هاى غفلت از حضرتت پاک نمودى.خدایا بر من نظر کن،نظر به کسى‏که صدایش‏ کردى و تو را اجابت کرد،و به یارى‏ات به کارش گماشتى و او از تو اطاعت کرد،اى نزدیکى که از فریفتگان دور نمى‏شود،و اى سخاوتمندى‏ که از امید بستگان به پاداشش دریغ نمى‏ورزد.خدایا،قلبى به من عنایت کن،که اشتیاقش او را به تو نزدیک کند،و زبانى که صدقش به جانب تو بالا برده شود. و نگاهى که حق بودن او را به تو نزدیک نماید،خدایا،کسى‏که به تو شناخته شد،ناشناخته نیست،و آن‏که به تو پناهنده شد خوار نیسد، و هرکه را تو به او روى آورى برده نیست،

إِلَهِی إِنَّ مَنِ انْتَهَجَ بِکَ لَمُسْتَنِیرٌ وَ إِنَّ مَنِ اعْتَصَمَ بِکَ لَمُسْتَجِیرٌ وَ قَدْ لُذْتُ بِکَ یَا إِلَهِی فَلا تُخَیِّبْ ظَنِّی مِنْ رَحْمَتِکَ وَ لا تَحْجُبْنِی عَنْ رَأْفَتِکَ إِلَهِی أَقِمْنِی فِی أَهْلِ وَلایَتِکَ مُقَامَ مَنْ رَجَا الزِّیَادَهَ مِنْ مَحَبَّتِکَ إِلَهِی وَ أَلْهِمْنِی وَلَها بِذِکْرِکَ إِلَى ذِکْرِکَ وَ هِمَّتِی فِی رَوْحِ نَجَاحِ أَسْمَائِکَ وَ مَحَلِّ قُدْسِکَ إِلَهِی بِکَ عَلَیْکَ إِلا أَلْحَقْتَنِی بِمَحَلِّ أَهْلِ طَاعَتِکَ وَ الْمَثْوَى الصَّالِحِ مِنْ مَرْضَاتِکَ فَإِنِّی لا أَقْدِرُ لِنَفْسِی دَفْعا وَ لا أَمْلِکُ لَهَا نَفْعا إِلَهِی أَنَا عَبْدُکَ الضَّعِیفُ الْمُذْنِبُ وَ مَمْلُوکُکَ الْمُنِیبُ [الْمَعِیبُ‏] فَلا تَجْعَلْنِی مِمَّنْ صَرَفْتَ عَنْهُ وَجْهَکَ وَ حَجَبَهُ سَهْوُهُ عَنْ عَفْوِکَ إِلَهِی هَبْ لِی کَمَالَ الانْقِطَاعِ إِلَیْکَ وَ أَنِرْ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا بِضِیَاءِ نَظَرِهَا إِلَیْکَ حَتَّى تَخْرِقَ أَبْصَارُ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ إِلَى مَعْدِنِ الْعَظَمَهِ وَ تَصِیرَ أَرْوَاحُنَا مُعَلَّقَهً بِعِزِّ قُدْسِکَ إِلَهِی وَ اجْعَلْنِی مِمَّنْ نَادَیْتَهُ فَأَجَابَکَ وَ لاحَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِکَ فَنَاجَیْتَهُ سِرّا وَ عَمِلَ لَکَ جَهْرا.

خدایا،آن‏که به تو راه جوید راهش روشن است،و آن‏که به تو پناه جوید در پناه توست،و من به تو پناه آوردم اى خداى من،پس گمانم را از رحمتت ناامید مساز،و از مهربانى‏ات محرومم مکن، خدایا،در میان هل ولایتت برنشانم،نشاندن آن‏که به افزون شدن محبّتت امید بسته،خدایا،شیفتگى به ذکرت‏ را پیوسته به من الهام فرما،و همّتم را در نسیم کامیابى نامهایت و جایگاه قدرست قرار ده.خدایا به حق خودت‏ بر خودت،مرا به جایگاه اهل طاعتت،و جایگاه شایسته بر ساخته از خشنودى‏ات برسان،زیراکه من نه بر دفعى از خود قدرت دارم،و نه بر نفع خویش مالک هستم.خدایا،من بنده ناتوان گنهکار توام،و مملوک توبه‏کننده به پیشگاهت، مرا از کسانى‏که رویت را از آنان برگرداندى قرار مده،و نه از کسانى که غفلتشان از بخششت محرومشان نموده.خداى کمال جدایى از مخلوقات را،براى رسین کامل به خودت به من ارزانى کن،و دیدگان دلهایمان را به پرتو نگاه به سوى خویش روشن کن،تا دیدگان دل پرده‏هاى‏ نور را دریده و به سرچشمه عظمت دست یابد،و جانهایمان آویخته به شگوه قدست‏ گردد،خدایا مرا از کسانى قرار ده که آوازشان دادى،پس پاسخت دادند،به آنها توجه فرمودى،پس در برابر بزرگى‏ات مدهوش شدند،و با آنان راز پنهان گفتى و آنان آشکارا براى تو کار کردند،

إِلَهِی لَمْ أُسَلِّطْ عَلَى حُسْنِ ظَنِّی قُنُوطَ الْإِیَاسِ وَ لا انْقَطَعَ رَجَائِی مِنْ جَمِیلِ کَرَمِکَ إِلَهِی إِنْ کَانَتِ الْخَطَایَا قَدْ أَسْقَطَتْنِی لَدَیْکَ فَاصْفَحْ عَنِّی بِحُسْنِ تَوَکُّلِی عَلَیْکَ إِلَهِی إِنْ حَطَّتْنِی الذُّنُوبُ مِنْ مَکَارِمِ لُطْفِکَ فَقَدْ نَبَّهَنِی الْیَقِینُ إِلَى کَرَمِ عَطْفِکَ إِلَهِی إِنْ أَنَامَتْنِی الْغَفْلَهُ عَنِ الاسْتِعْدَادِ لِلِقَائِکَ فَقَدْ نَبَّهَتْنِی الْمَعْرِفَهُ بِکَرَمِ آلائِکَ إِلَهِی إِنْ دَعَانِی إِلَى النَّارِ عَظِیمُ عِقَابِکَ فَقَدْ دَعَانِی إِلَى الْجَنَّهِ جَزِیلُ ثَوَابِکَ إِلَهِی فَلَکَ أَسْأَلُ وَ إِلَیْکَ أَبْتَهِلُ وَ أَرْغَبُ وَ أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَجْعَلَنِی مِمَّنْ یُدِیمُ ذِکْرَکَ وَ لا یَنْقُضُ عَهْدَکَ وَ لا یَغْفُلُ عَنْ شُکْرِکَ وَ لا یَسْتَخِفُّ بِأَمْرِکَ إِلَهِی وَ أَلْحِقْنِی بِنُورِ عِزِّکَ الْأَبْهَجِ فَأَکُونَ لَکَ عَارِفا وَ عَنْ سِوَاکَ مُنْحَرِفا وَ مِنْکَ خَائِفا مُرَاقِبا یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ رَسُولِهِ وَ آلِهِ الطَّاهِرِینَ وَ سَلَّمَ تَسْلِیما کَثِیرا.

خدایا بر خوش‏بینى‏ام ناامیدى و یأس را چیره نسازم،و امیدم از زیبایى کرمت نبرد.خدایا گر خطاهایم مرا از نظرت انداخته،به خاطر حسن اعتمادم بر تو از من چشم‏پوشى کن.خدایا،اگر گناهان از جایگاه مکارم لطفت مرا پائین آورده،اما یقین به کرم عنایتت هشیارم‏ نموده.خدایا اگر غفلت از آماده شدن براى دیدارت به خوابم فرو برده،ولى معرفت به نعمتهاى کریمانه‏ات مرا بیدار ساخته است.خدایا اگر بزگى مجازاتت مرا به سوى آتش فرا خوانده،هرآینه ثواب برجسته‏ات مرا به سوى بهشت خوانده است، خدایا از تو درخواست مى‏کنم،و به پیشگاهت زارى نموده،و رغبت مى‏ورزم،و از تو مى‏خواهم که بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى، و مرا از کسانى قرار دهى که ذکرت را همواره بر زبان دارند،و پیمانت را نمى‏شکنند،و از سپاست غافل نمى‏شوند،و فرمانت را سبک‏ نمى‏شمارند،خدایا مرا به نور عزّت بسیار زیبایت برسان تا عارف به وجودت گردم،و از غیر تو روى‏گردان شود،و از تو هراسان‏ و برحذر باشم،اى داراى بزرگى و بزرگوارى،و درود خدا و سلام بسیار او بر محمّد فرستاده‏اش، و برخاندان پاکش باد.

از ماه شعبان بیشتر بدانیم + اعمال


عقیق:کلمۀ شعبان که از سه حرف اصلی «ش ع ب» گرفته شده است، معانی متعددی دارد و اسم برای مکان و زمان و بمعانی شعبه شعبه شدن، طریق، متفرع شدن، تقسیم و … آمده است.

 

– وجه تسمیه ماه شعبان

در لغت به یک نحوه و در روایات به نحوة دیگری ذکر شده است، مثلاً در لسان العرب گفته شده است و شعبان اسم للشهر، سمی بذلک تشعبهم فیه ای تفرقهم فی طلب المیاه و قیل فی الغارات و قال ثعلب: قال بعضهم انما سمی شعبان شعبان لانه شعب ای ظهر بین شهری رمضان و رجب [۱].

شعبان یکی از ماه های قمری است و آن را شعبان نامیده‎اند چون مردم در این ماه برای طلب آب متفرق و پراکنده می‎شدند و در کتاب الغارات هم گفته شده همچنین ثعلب هم گفته است که: برخی می‎گویند شعبان را شعبان نامیده‎اند چون بین دو ماه رجب و رمضان واقع شده است] در کتاب تاج العروس هم قریب به همین الفاظ و همین معانی را برای ماه شعبان و وجه تسمیه اش ذکر کرده است [۲].

 

– اما وجه تسمیه شعبان در روایات شریفه:

۱. شیخ عباس قمی در مفاتیح الجنان در ابتدای اعمال شعبان المعظم روایتی را از امیرالمؤمنین ذکر فرموده است که در آن هست: [تازه کارها امروز غره شعبان کریم است، نامیده است او را پروردگار ما شعبان به جهت پراکنده شدن خیرات [در آن]… و جلوه داده ابلیس شعبه‎های شرور خود را… ا.][۳].

۲. قال رسول الله(ص) وقد تذاکر اصحابه عند فضائل شعبان، فقال صلی الله علیه وآله وسلم انما سمی شعبان لانه یتشعب فیه ارزاق المؤمنین [۴] [رسول خدا(ص) در حالی که اصحابشان دربارة فضائل ماه شعبان گفتگو می‎کردند فرمودند. [ماه شعبان، شعبان نامیده شده است زیرا در آن روزیهای مؤمنین تقسیم می‎شود].

۳. … روی زیاد بن میمون ان النبی صلی الله علیه وآله قال انما سمی شعبان لانه یشعب فیه خیر کثیر لرمضان و شهر رمضان سمی بذلک لانه یرمض الذنوب [۵] [زیاد بن میمون می‎گوید پیغمبر خدا صلی الله علیه وآله فرمودند: ماه شعبان را به این نام نامیده‎اند زیرا از این ماه خیر زیادی به رمضان سرازیر می‎شود و ماه رمضان هم رمضان نامیده شده است زیرا گناهان را می‎ریزد].

 

– فضیلت ماه شعبان از نگاه احادیث و روایات

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: ان رجب شهر الله، و شعبان شهری و شهر رمضان شهر امتی [۶] رجب ماه خدا و شعبان ماه من و رمضان ماه امت من است. همچنین فرمودند: شعبان شهری رحم اللّه من أعاننی علی شهری [۷] شعبان ماه من است خدا بیامرزد کسی که مرا به ماه من اعانت کند. و نیز در حدیثی دیگر پیامبر می فرماید: ماه شعبان ماهی است که اعمال انسانها بالا می رود در حالیکه مردم از آن غفلت می کنند. [۸] همینطور از امام علی (ع) گزارش شده که فرمودند: ماه شعبان ماه رسول خدا(ص) است.

 

– روزه داری در ماه شعبان

پیامبر می فرمایند: شعبان ماه من است هر کس یک روز از این ماه را روزه بدارد بهشت بر او واجب می شود، و در برخی احادیث از شعبان به سید و سرور ماه ها تعبیر شده است. [۹]

در روایتی از حضرت صادق(ع) گزارش شده که هنگامی ماه شعبان فرا می رسید، پدرم امام سجاد (ع) اصحاب و یاران خود را جمع می کرد و چنین می فرمود: ای اصحاب من، می دانید این چه ماهی است؟ این ماه شعبان است و حضرت رسول ص می فرمود:

شعبان ماه من است پس روزه بدارید برای دوستی و محبت پیامبر خود و برای تقرّب و نزدیک شدن به پروردگار، به حق آن خدایی که جان علی بن الحسین به دست قدرت اوست، سوگند یاد می کنم که از پدرم حسین بن علیع شنیدم که او نیز از پدرش امیرالمؤمنینع شنیده است که می فرماید: هر کس روزه بدارد ماه شعبان را برای محبّت پیامبرص و تقرّب به سوی خدا، خدا او را دوست دارد و او را به کرامت و بزرگواری خود در قیامت نزدیک گرداند و بهشت را بر او واجب نماید.

از صفوان جمال روایت شده که می گفت امام صادق (ع) به من فرمود وادار کن کسانی را که در اطراف تو هستند به روزه ماه شعبان. گفتم فدایتان شوم. مگر در فضیلت آن چیزی می بینید فرمودند: بلی به درستی که رسول خدا (ص) هرگاه می دید هلال ماه شعبان را، امر می فرمود به منادی که در مدینه ندا می کرد: ای اهل مدینه من از جانب خداوند به سوی شما مبعوث شدم آگه باشید که شعبان ماه من است. پس خدا رحمت کند کسی را که مرا بر ماه من یاری کند یعنی روزه بدارد. [۱۰]

از امام صادق روایت است که امیرالمؤمنین (ع) فرمود: ما فاتنی صوم شعبان مذ سمعت منادی رسول اللّه ص ینادی تلی شعبان فلن یفوتنی ایّام حیاتی صوم شعبان ان شاء اللّه [۱۱] روزه ماه شعبان از من فوت نشد از زمانی که شنیدم منادی رسول خدا ص فریاد می کرد. بنابراین هرگز روزه ماه شعبان از من در ایام زندگانی ام فوت نخواهد شد. اگر خدا بخواهد.

روایت شده که روزه دو ماه شعبان و رمضان توبه و مغفرت از خداست. [۱۲]

روزی در نزد امام صادق (ع)، ذکر روزه ماه شعبان به میان آمد. حضرت فرمود که در فضیلت روزه شعبان چنین و چنان است. حتّی آنکه مردی مرتکب خون حرام می شود پس در ماه شعبان روزه می گیرد. به او نفع بخشیده و او آمرزیده می شود. [۱۳]

اعمال زیادی در ماه شعبان وارد شده ولی آنچه از روایات استفاده می شود این است که بهترین دعاها و ذکرها در این ماه استغفار است. هر که در هر روز این ماه هفتاد مرتبه استغفار کند مثل آن است که هفتاد هزار مرتبه در ماههای دیگر استغفار کرده است. عمل دیگری که در این ماه سفارش شده صدقه دادن است اگرچه به اندازه نصف دانه خرمایی باشد. تا خداوند بدن او را بر آتش جهنم حرام گرداند. [۱۴]

عمل دیگر روزه ماه شعبان آنچه در قبل گذشت، از امام صادق(ع) درباره فضیلت روزه ماه رجب سؤال کردند حضرت فرمود: چرا از روزه ماه شعبان غافلید؟ پرسیدند کسی که یکروز از شعبان را روزه بدارد چه قدر ثواب دارد؟ فرمود: به خدا قسم بهشت ثواب اوست. [۱۵]

دوباره پرسیدند بهترین اعمال در این ماه چیست؟ فرمود تصدّق و استغفار. هر که در این ماه صدقه دهد خداوند او را تربیت کند. همچنان که یکی از شما بچه شترش را تربیت می کند تا آنکه در روز قیامت به صاحبش برسد. [۱۶]

روزه ماه شعبان به خصوص در پنجشنبه ماه ثوابی بسیار دارد، روایت شده که در هر پنجشنبه ماه شعبان آسمانها را زینت می کنند، پس ملائکه عرض می کنند: خداوندا روزه داران این روز را بیامرز و دعای آنها مستجاب می شود. [۱۷]

همچنین پیامبر ص فرموده: هر که روز دوشنبه و پنجشنبه شعبان را روزه دارد حق تعالی ۲۰ حاجت دنیوی و ۲۰ حاجت اخروی او را برآورده می سازد. [۱۸]

در این ماه صلوات بر محمّد و آل محمد ص بسیار سفارش شده. همچنین نمازهای بسیار سفارش شده که برای طریقه انجام آن به مفاتیح الجنان مراجعه فرمائید.

در مجموع این ماه انجام نماز، روزه، زکات، امر به معروف و نهی از منکر، صدقه بر فقرا و مساکین، نیکی به پدر و مادر و همسایگان و اصلاح بین بستگان سفارش بسیار شده است.

 

– مناجات در ماه مبارک شعبان

یکی از کارهایی که بزرگان و پیشوایان دین در این ماه انجام می دادند، مناجات با رب الارباب است از جمله مناجات ها مناجات معروف شعبانیه است که از امیرالمؤمنین و فرزندان او است که در ماه شعبان می خواندند و آن مناجاتی است که برای اهلش عزیز و گرامی است و برای خاطر آن به ماه شعبان مأنوس می شوند بلکه انتظار آن را می کشند و مشتاق آمدن ماه شعبان می شوند و در آن مناجات علوم سرشاری در کیفیّت معامله بنده با خدای متعال است که در آن اظهار ادب در طریق معرفت حق و سؤال و دعا و استغفار نسبت به خدای خود بیان شده و استدلالات ظریف و لطیفی که سزاوار مقام عبودیّت برای استحکام مقام امیدواری مناسب حال مناجات است، ذکر کرده و دلالت صریح و روشن در معنای قرب و لقای خداوند و دیدار او تنظیم شده است که به آن وسیله شبهات انسانها و شکیّات منکران و وحشت اهل شک و شبهه را برطرف کرده است.

 

– دعا در ماه شعبان

دعا غیر از قرائت و خواندن کلمات و حروف است، تا اینکه بداند چه می گوید؟ و از پروردگار خود چه درخواست می کند؟ در این صورت بر دعا کننده صدق نمی کند که از پروردگار خود فلان چیز را خواسته است بلکه صدق می کند که الفاظی را قرائت کرده و خواننده الفاظ، غیر دعا کننده و خواهنده است.

خدای متعال می فرماید: امّن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السّوء [۱۹] و نیز در جای دیگر می فرماید: ادعونی استجب لکم [۲۰] و همچنین می فرماید: اسألوا اللّه من فضله [۲۱] انّ اللّه کان بکم رحیم [۲۲] گفتنی است این مناجات تکان دهنده با این مفاهیم عظیم از برکات محمّد و خاندان اوست که قدر و عظمت آن را کسی نمی داند که صاحب دل آگاه و قلبی آکنده از محبت کوی دوست باشد چون در قرآن به صراحت بیان شده است برای کسی که قلبی آگاه و گوشی شنوای از حقیقت دارد شهادت و گواهی را به همراه می آورد انّ فی ذالک لذکری لمن کان له قلب او القی السمع و هو شهید. [۲۳]

و غافلان، از معرفت آن دور و از فوائد بزرگ و انوار درخشان آن مهجوراند و به جانم سوگند که بیشتر از مردم قدر نعمت مناجات را نمی دانند و همانا منشأ این مناجات علوم و معارف ارجمندی است که جز کسانی که پا در این راه گذاشته اند، کس دیگری بر مقام و حدود آن آگهی نخواهد یافت و آنان اولیاء خدا یعنی آنچنان کسانی هستند که از راه کشف و مشاهده به آن دسترسی یافته اند و رسیدن به حقایق این مکاشفات همانا بزرگترین نعمات آخرت است که هیچ یک از نعمات دنیوی را به آن مقایسه و سنجش نتوان نمود و اشاره صادق آل محمّد ع به این موضوع است، آنجا که می فرماید: اگر مردم آنچه را که در فضیلت معرفت خداست می دانستند چشمان خود را به آنچه دشمنان از زرق و برق حیات دنیوی بهره ورند نمی گشودند و دنیای آنها در نزد آنان از آنچه در زیر پاهای خود لگد می کنند پست تر می نمود و به معرفت خداوند مانند آن کسی که همواره در باغهای بهشت با اولیاء خدا مصاحب باشد متنعم می شدند و لذّت می بردند.

مرحوم صدوق در کتاب من لایحضره الفقیه روایت کرده که: شنیدم از اباعبداللّه ع که می فرمود: کسی که روز اول ماه شعبان روزه بگیرد بهشت بر او واجب می شود و هر کس دو روز روزه بگیرد، خداوند در هر روز و شبی در دنیا به او نظر می افکند و نظر خود را به او در بهشت ادامه می دهد و هر کس سه روز روزه بدارد، خدا را در عرش او و بهشت خود زیارت می نماید. یعنی زائر خدا می شود همانطور که اگر کسی قصد خانه خدا کند، قصد خدا را نموده است. [۲۴]

البته همه اعمال را بهتر است به آنچه سبک و آسانتر است عمل نماید تا آنکه آن عمل را از روی نشاط به جای آورد و بین آن و بین ذکر خود از سایر اعمال و فکر خویش را بر حسب حال خود جمع نماید. [۲۵]

 

– اول شعبان

خداوند در روز اول شعبان به درهای بهشت امر می کند که باز شوید و به شاخه های درخت طوبی امر می کند که شاخه هایش را نزدیک این دنیا بیاورد، هر کس دری از خیر و نیکی را در این روز فرا گیرد، هر که نماز مستحبی در این روز ادا کند، هرکه در این روز، روزه بگیرد، هر که میان زن و شوهرش یا پدر و فرزندش یا خویشاوندانش یا مرد و زن همسایه اش یا مرد و زن بیگانه صلح برقرار کند، کسی که طلبی از کسی دارد از او کم کند، کسی که قرضی را که صاحبش از بازگشت آن مأیوس شده به یادآورد و آنرا ادا کند، کسیکه کفالت یتیمی را بر عهده بگیرد، کسیکه قرآن یا چیزی از آنرا بخواند، کسیکه خدا را به یاد آورد و نعمتهای او را بشمارد و او را شکر کند، کسیکه مریضی را عیادت کند، کسی که به پدر و مادر یا یکی از آنها نیکی کند، کسی که جنازه ای تشییع کند، کسی که مصیبت زده را تسلیت گوید، کسی که کار خیر انجام دهد. حتماً به شاخه ای از درخت طوبی آویخته می شود.

همچنین اگر دری از شرّ و گناه را در این روز فرا گیرد، کسی که در ادای نمازش کوتاهی کند و آنرا ضایع کند، کسی که فقیری در نزد او بیاید و او قادر بر تغییر حالش باشد و به وی نرسد ولی او را کمک نکند، کسی که بدکاری از او عذرخواهی نماید امّا او عذر او را نپذیرد بلکه او را بیشتر از بدی او عقوبت کند، کسی که میان زن و شوهرش، پدر با فرزندش یا میان دو همسایه جدایی اندازد، کسی که بر تنگدستی سختگیری بگیرد، کسی که بر یتیمی جفا کند و به او آزار رساند و همچنین مال او را تباه نماید، کسی که خوانندگی کند و در آن خواندن بر معاصی و گناهان برانگیزند، کسی که کارهای قبیح خود را در جنگها و انواع ستم های خود را بر بندگان بشمارد و بر آنها افتخار کند، کسی که به عیادت مریض خود نرود، کسی که جنازه ای را تشییع نکند به دلیل خوار و پست بودن آن فرد در نظرش، کسی که از مصیبت زده دوری نماید و به او به خاطر حقارت و کوچکی جفا کند، کسیکه پدر و مادر خود یا یکی از این دو را عاق کند، حتماً به شاخ های درخت زقّوم آویخته می شود البته منافقین، بیشتر به شاخه های او آویخته می شوند. [۲۶]

 

– مهمترین رویداهای این ماه عبارتند از:

– دوم شعبان؛ آمدن حکم وجوب روزه ماه رمضان درسال دوم هجری

– سوم شعبان؛ ولادت امام حسین(ع)

– چهارم شعبان؛ ولادت حضرت عباس(ع)

– پنجم شعبان؛ ولادت امام سجاد(ع)

– یازده شعبان؛ ولادت حضرت علی اکبر(ع)

– پانزده شعبان؛ ولادت امام زمان(عج)

 

– اعمال مشترکه ماه شعبان

اوّل: هر روز هفتاد مرتبه بگوید اَسْتَغْفِرُاللّهَ وَ اَسْئَلُهُ التَّوْبَةَ

دوّم: هر روز هفتاد مرتبه بگوید اَسْتَغْفِرُاللّهَ الَّذی لا اِلهَ اِلاّ هُوَالرَّحْمنُ الرَّحیمُ الْحَیُّ الْقَیّوُمُ وَ اَتُوبُ اِلَیْهِ و در بعضی روایات الْحَیُّ الْقَیُّومُ پیش از الرَّحْمنُ الرَّحیمُ است و عمل به هر دو خوبست و ازروایات مستفاد می شود که بهترین دعاها و ذکرها در این ماه استغفار است و هرکه هرروز از این ماه استغفار کند هفتاد مرتبه مثل آنست که هفتاد هزار در ماههای دیگراستغفار کند.

سوّم : تصدّق کند در این ماه اگرچه به نصف دانه خرمایی باشد تا حق تعالی بدن اورا برآتش جهنّم حرام گرداند از حضرت صادق علیه السلام منقول است که از آن جناب سؤال کردند از فضیلت روزه رجب فرمود چرا غافلید از روزه شعبان راوی عرض کرد یابن رَسول الله چه ثواب دارد کسی که یک روز از شعبان را روزه بدارد فرمود به خدا قسم بهشت ثواب اوست عرض کرد یابن رسول الله بهترین اعمال در این ماه چیست فرمود تصدّق واستغفار هر که تصدّق کند در ماه شعبان حق تعالی آن را تربیت کند همچنانکه یکی ازشما شتر بچّه اش را تربیت می کند تا آنکه در روز قیامت برسد به صاحبش در حالتی که بقدر کوه اُحُد شده باشد

چهارم: در تمام این ماه هزار بار بگوید لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَلانَعْبُدُاِلاّ اِیّاهُ مُخْلِصینَ لَهُ الدّینَ وَ لَوُ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ که ثواب بسیار دارد از جمله آنکه عبادت هزار ساله در نامه عملش بنویسند.

پنجم: در هر پنجشنبه این ماه دو رکعت نماز کند در هر رکعت بعد از حمد صد مرتبه توحید و بعد از سلام صد بار صلوات بفرستد تا حق تعالی برآورد هر حاجتی که دارد ازامر دین و دنیای خود و روزه اش نیزفضیلت دارد و روایت شده که در هر روز پنجشنبه ماهشعبان زینت می کنند آسمانها را پس ملائکه عرض می کنند خداوندا بیامرز روزه داراناین روز را و دعای ایشان را مستجاب گردان و در خبر نبوی است که هر که روز دوشنبه و پنجشنبه شعبان را روزه دارد حقّتعالی بیست حاجت ازحوائج دنیا وبیست حاجت ازحاجتهای آخرت او را برآورد.

ششم: در این ماه صلوات بسیار فرستد

 

– صلوات هر روز شعبان

هفتم: در هر روز از شعبان در وقت زوال و در شب نیمه آن بخوانداین صلوات مَرْویّه ازحضرت امام زین العابدین علیه السلام را:

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ وَ مَوْضِعِ الرِّسالَةِ وَمُخْتَلَفِ الْمَلاَّئِکَةِ، وَمَعْدِنِ الْعِلْمِ وَاَهْلِ بَیْتِ الْوَحْیِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الْفُلْکِ الْجارِیَةِ فِی اللُّجَجِ الْغامِرَةِ یَاءْمَنُ مَنْ رَکِبَها وَیَغْرَقُ مَنْ تَرَکَهَا الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مارِقٌ وَالْمُتَاَخِّرُ عَنْهُمْ زاهِقٌ وَاللاّزِمُ لَهُمْ لاحِقٌ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الْکَهْفِ الْحَصینِ وَغِیاثِ الْمُضْطَرِّ الْمُسْتَکینِ وَمَلْجَاءِ الْهارِبینَ وَعِصْمَةِالْمُعْتَصِمینَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ صَلوةً کَثیرَةً تَکُونُ لَهُمْ رِضاًوَلِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ اَداَّءً وَقَضاَّءً بِحَوْلٍ مِنْکَ وَقُوَّةٍ یارَبَّ الْعالَمینَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الطَّیِّبینَ الاْبْرارِالاْخْیارِ الَّذینَ اَوْجَبْتَ حُقُوقَهُمْ وَفَرَضْتَ طاعَتَهُمْ وَوِلایَتَهُمْ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاعْمُرْ قَلْبی بِطاعَتِکَ وَلا تُخْزِنی بِمَعْصِیَتِکَ وَارْزُقْنی مُواساةَ مَنْ قَتَّرْتَ عَلَیْهِ مِنْ رِزْقِکَ بِما وَسَّعْتَ عَلَیَّ مِنْ فَضْلِکَ وَنَشَرْتَ عَلَیَّ مِنْ عَدْلِکَ وَاَحْیَیْتَنی تَحْتَ ظِلِّکَ وَهذا شَهْرُ نَبِیِّکَ سَیِّدِ رُسُلِکَ شَعْبانُ الَّذی حَفَفْتَهُ مِنْکَ بِالرَّحْمَةِ وَالرِّضْوانِ الَّذی کانَ رَسُولُ اللّهِ صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَالِه وَسَلَّمَ یَدْاَبُ فی صِیامِهِ وَقِیامِهِ فی لَیالیهِ وَ اَیّامِهِ بُخُوعاً لَکَ فی اِکْرامِهِ وَاِعْظامِهِ اِلی مَحَلِّ حِمامِهِ اَللّهُمَّ فَاَعِنّا عَلَی الاِْسْتِنانِ بِسُنَّتِهِ فیهِ وَنَیْلِ الشَّفاعَةِ لَدَیْهِ اَللّهُمَّ وَاجْعَلْهُ لی شَفیعاً مُشَفَّعاً وَطَریقاً اِلَیْکَ مَهیَعاًوَاجْعَلْنی لَهُ مُتَّبِعاً حَتّی اَلْقاکَ یَوْمَ الْقِیمَةِ عَنّی راضِیاً وَ عَنْ ذُنُوبی غاضِیاً قَدْ اَوْجَبْتَ لی مِنْکَ الرَّحْمَةَ وَالرِّضْوانَ وَاَنْزَلْتَنی دارَ الْقَرارِوَمَحَلَّ الاْخْیارِ.

هشتم: این مناجات را که از ابن خالویه روایت شده بخواند به گفته او این مناجات حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام و امامان پس از اوست، که در ماه شعبان می خواندند:

 

– مناجات شعبانیه

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اسْمَعْ دُعَائِی إِذَا دَعَوْتُکَ وَ اسْمَعْ نِدَائِی إِذَا نَادَیْتُکَ وَ أَقْبِلْ عَلَیَّ إِذَا نَاجَیْتُکَ فَقَدْ هَرَبْتُ إِلَیْکَ وَ وَقَفْتُ بَیْنَ یَدَیْکَ مُسْتَکِیناً لَکَ مُتَضَرِّعاً إِلَیْکَ رَاجِیاً لِمَا لَدَیْکَ ثَوَابِی وَ تَعْلَمُ مَا فِی نَفْسِی وَ تَخْبُرُ حَاجَتِی وَ تَعْرِفُ ضَمِیرِی وَ لا یَخْفَی عَلَیْکَ أَمْرُ مُنْقَلَبِی وَ مَثْوَایَ وَ مَا أُرِیدُ أَنْ أُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقِی وَ أَتَفَوَّهَ بِهِ مِنْ طَلِبَتِی وَ أَرْجُوهُ لِعَاقِبَتِی وَ قَدْ جَرَتْ مَقَادِیرُکَ عَلَیَّ یَا سَیِّدِی فِیمَا یَکُونُ مِنِّی إِلَی آخِرِ عُمْرِی مِنْ سَرِیرَتِی وَ عَلانِیَتِی وَ بِیَدِکَ لا بِیَدِ غَیْرِکَ زِیَادَتِی وَ نَقْصِی وَ نَفْعِی وَ ضَرِّی إِلَهِی إِنْ حَرَمْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَرْزُقُنِی وَ إِنْ خَذَلْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَنْصُرُنِی.

خدایا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، و شنوای دعایم باش آنگاه که می خوانمت، و صدایم را بشنو گاهی که صدایت می کنم، و به من توجّه کن هنگامی که با تو مناجات می نمایم، همانا به سوی تو گریختم، و در حال درماندگی و زاری در برابرت ایستادم، پاداشی را که نزد توست امیدوارم، آنچه را که در درون دارم می دانی، بر حاجتم خبر داری، نهانم را می شناسی، کار بازگشت به آخرت و خانه ابدی ام بر تو پوشیده نیست، و آنچه که می خواهم به زبان آرم، و خواهش خویش را بازگو کنم و هم آنچه را که برای عاقبتم امید دارم، بر تو پنهان نیست، همانا آنچه تقدیر نموده ای بر من ای آقای من در آنچه که تا پایان عمر بر من فرود می آید از نهان و آشکارم جاری شده است، و تنها به دست توست نه به دست غیر تو فزونی و کاستی ام و سود و زیانم، خدایا! اگر محرومم کنی پس کیست آن که به من روزی دهد؟ و اگر خوارم سازی پس کیست آن که به من یاری رساند،

إِلَهِی أَعُوذُ بِکَ مِنْ غَضَبِکَ وَ حُلُولِ سَخَطِکَ إِلَهِی إِنْ کُنْتُ غَیْرَ مُسْتَأْهِلٍ لِرَحْمَتِکَ فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَیَّ بِفَضْلِ سَعَتِکَ إِلَهِی کَأَنِّی بِنَفْسِی وَاقِفَةٌ بَیْنَ یَدَیْکَ وَ قَدْ أَظَلَّهَا حُسْنُ تَوَکُّلِی عَلَیْکَ فَقُلْتَ [فَفَعَلْتَ] مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ تَغَمَّدْتَنِی بِعَفْوِکَ إِلَهِی إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَی مِنْکَ بِذَلِکَ وَ إِنْ کَانَ قَدْ دَنَا أَجَلِی وَ لَمْ یُدْنِنِی [یَدْنُ] مِنْکَ عَمَلِی فَقَدْ جَعَلْتُ الْإِقْرَارَ بِالذَّنْبِ إِلَیْکَ وَسِیلَتِی إِلَهِی قَدْ جُرْتُ عَلَی نَفْسِی فِی النَّظَرِ لَهَا فَلَهَا الْوَیْلُ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَهَا إِلَهِی لَمْ یَزَلْ بِرُّکَ عَلَیَّ أَیَّامَ حَیَاتِی فَلا تَقْطَعْ بِرَّکَ عَنِّی فِی مَمَاتِی إِلَهِی کَیْفَ آیَسُ مِنْ حُسْنِ نَظَرِکَ لِی بَعْدَ مَمَاتِی وَ أَنْتَ لَمْ تُوَلِّنِی [تُولِنِی] إِلّا الْجَمِیلَ فِی حَیَاتِی.

خدایا! به تو پناه می آورم از خشمت و از فرود آمدن غضبت.

خدایا! اگر شایسته رحمت نیستم، تو سزاواری که بر من با فراوانی فضلت بخشش نمایی، خدایا! گویی من با همه هستی ام در برابرت ایستاده ام، درحالیکه حسن اعتمادم بر تو، بر وجودم سایه افکنده است، و آنچه را تو شایسته آنی بر من جاری کرده ای و مرا با عفوت پوشانده ای، خدایا! اگر گذشت کنی، چه کسی از تو سزاوارتر به آن است؟ و اگر مرگم نزدیک شده باشد و عملم مرا به تو نزدیک نکرده، اعترافم را به گناه وسیله خویش به بارگاهت قرار دادم.

خدایا بر نفسم در فرمانبری از آن گناه بار کردم، پس وای بر او اگر او را نیامرزی، خدایا نیکی ات بر من در روزهای زندگی ام پیوسته بود، پس نیکی خویش را در هنگام مرگم از من قطع مکن.

خدایا چگونه از حسن توجهت پس از مرگم ناامید شوم؟، درحالیکه در طول زندگی ام مرا جز به نیکی سرپرستی نکردی.

إِلَهِی تَوَلَّ مِنْ أَمْرِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ عُدْ عَلَیَّ بِفَضْلِکَ عَلَی مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ إِلَهِی قَدْ سَتَرْتَ عَلَیَّ ذُنُوبا فِی الدُّنْیَا وَ أَنَا أَحْوَجُ إِلَی سَتْرِهَا عَلَیَّ مِنْکَ فِی الْأُخْرَی [إِلَهِی قَدْ أَحْسَنْتَ إِلَیَ] إِذْ لَمْ تُظْهِرْهَا لِأَحَدٍ مِنْ عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ فَلا تَفْضَحْنِی یَوْمَ الْقِیَامَةِ عَلَی رُءُوسِ الْأَشْهَادِ إِلَهِی جُودُکَ بَسَطَ أَمَلِی وَ عَفْوُکَ أَفْضَلُ مِنْ عَمَلِی إِلَهِی فَسُرَّنِی بِلِقَائِکَ یَوْمَ تَقْضِی فِیهِ بَیْنَ عِبَادِکَ إِلَهِی اعْتِذَارِی إِلَیْکَ اعْتِذَارُ مَنْ لَمْ یَسْتَغْنِ عَنْ قَبُولِ عُذْرِهِ فَاقْبَلْ عُذْرِی یَا أَکْرَمَ مَنِ اعْتَذَرَ إِلَیْهِ الْمُسِیئُونَ.

خدایا کارم را چنان که سزاوار آنی بر عهده گیر، خدایا به سوی من با فضلت بازگرد، به سوی گناهکاری که جهلش سراپایش را پوشانده، خدایا گناهانی را در دنیا بر من پوشاندی، که بر پوشاندن آن در آخرت محتاج ترم، گناهم را در دنیا برای هیچیک از بندگان شایسته ات آشکار نکردی، پس مرا در قیامت در برابر دیدگان مردم رسوا مکن، خدایا جود تو آرزویم را گسترده ساخت، و عفو تو از عمل من برتری گرفت.

بار خدایا، روزی که در آن میان بندگانت حکم میکنی، مرا به دیدارت خوشحال کن.

خدایا عذرخواهی من از پیشگاهت عذرخواهی کسی است که از پذیرفتن عذرش بی نیاز نگشته، پس عذرم را بپذیر ای کریم ترین کسی که بدکاران از او پوزش خواستند.

إِلَهِی لا تَرُدَّ حَاجَتِی وَ لا تُخَیِّبْ طَمَعِی وَ لا تَقْطَعْ مِنْکَ رَجَائِی وَ أَمَلِی إِلَهِی لَوْ أَرَدْتَ هَوَانِی لَمْ تَهْدِنِی وَ لَوْ أَرَدْتَ فَضِیحَتِی لَمْ تُعَافِنِی إِلَهِی مَا أَظُنُّکَ تَرُدُّنِی فِی حَاجَةٍ قَدْ أَفْنَیْتُ عُمُرِی فِی طَلَبِهَا مِنْکَ إِلَهِی فَلَکَ الْحَمْدُ أَبَداً أَبَداً دَائِماً سَرْمَداً یَزِیدُ وَ لا یَبِیدُ کَمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَی إِلَهِی إِنْ أَخَذْتَنِی بِجُرْمِی أَخَذْتُکَ بِعَفْوِکَ وَ إِنْ أَخَذْتَنِی بِذُنُوبِی أَخَذْتُکَ بِمَغْفِرَتِکَ وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِی النَّارَ أَعْلَمْتُ أَهْلَهَا أَنِّی أُحِبُّکَ إِلَهِی إِنْ کَانَ صَغُرَ فِی جَنْبِ طَاعَتِکَ عَمَلِی فَقَدْ کَبُرَ فِی جَنْبِ رَجَائِکَ أَمَلِی إِلَهِی کَیْفَ أَنْقَلِبُ مِنْ عِنْدِکَ بِالْخَیْبَةِ مَحْرُوماً وَ قَدْ کَانَ حُسْنُ ظَنِّی بِجُودِکَ أَنْ تَقْلِبَنِی بِالنَّجَاةِ مَرْحُوما إِلَهِی وَ قَدْ أَفْنَیْتُ عُمُرِی فِی شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْکَ وَ أَبْلَیْتُ شَبَابِی فِی سَکْرَةِ التَّبَاعُدِ مِنْکَ إِلَهِی فَلَمْ أَسْتَیْقِظْ أَیَّامَ اغْتِرَارِی بِکَ وَ رُکُونِی إِلَی سَبِیلِ سَخَطِکَ.

خدایا، حاجتم را برمگردان، و (طمع ام) را قرین نومیدی مساز، و امید و آرزویم را از خود مبر.

خدایا، اگر خواری ام را می خواستی، هدایتم نمی نمودی، و اگر رسوایی ام را خواسته بودی عافیتم نمی بخشیدی، خدایا، این گمان را به تو ندارم که مرا در حاجتی که عمرم را در طلبش سپری کرده ام، از درگاهت بازگردانی.

خدایا تو را سپاس، سپاسی ابدی و جاودانه، همیشگی و بی پایان، سپاسی که افزون شود و نابود نگردد، آنگونه که پسندی و خشنود گردی، خدایا اگر مرا بر جرمم بگیری، من نیز تو را به عفوت بگیرم، و اگر به گناهانم بنگری، جز به آمرزشت ننگرم، و اگر مرا وارد دوزخ کنی، به اهل آن آگاهی دهم که تو را دوست دارم.

خدایا اگر عملم در برابر طاعتت کوچک بوده، همانا از سر امید به تو آرزویم بزرگ است.

خدایا چگونه از بارگاهت با نومیدی و محرومیت بازگردم، درحالی که خوش گمانی ام به بخشش وجودت این بوده که مرا نجات یافته و بخشیده باز می گردانی، خدایا عمرم را در آزمندی غفلت از تو نابود ساختم، و جوانی ام را در مستی دوری از تو پیر نمودم.

خدایا در روزگار غرور نسبت به تو، بیدار نشدم و گاه تمایلم به سوی خشم تو آگاه نگشتم.

إِلَهِی وَ أَنَا عَبْدُکَ وَ ابْنُ عَبْدِکَ قَائِمٌ بَیْنَ یَدَیْکَ مُتَوَسِّلٌ بِکَرَمِکَ إِلَیْکَ إِلَهِی أَنَا عَبْدٌ أَتَنَصَّلُ إِلَیْکَ مِمَّا کُنْتُ أُوَاجِهُکَ بِهِ مِنْ قِلَّةِ اسْتِحْیَائِی مِنْ نَظَرِکَ وَ أَطْلُبُ الْعَفْوَ مِنْکَ إِذِ الْعَفْوُ نَعْتٌ لِکَرَمِکَ إِلَهِی لَمْ یَکُنْ لِی حَوْلٌ فَأَنْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِیَتِکَ إِلا فِی وَقْتٍ أَیْقَظْتَنِی لِمَحَبَّتِکَ وَ کَمَا أَرَدْتَ أَنْ أَکُونَ کُنْتُ فَشَکَرْتُکَ بِإِدْخَالِی فِی کَرَمِکَ وَ لِتَطْهِیرِ قَلْبِی مِنْ أَوْسَاخِ الْغَفْلَةِ عَنْکَ إِلَهِی انْظُرْ إِلَیَّ نَظَرَ مَنْ نَادَیْتَهُ فَأَجَابَکَ وَ اسْتَعْمَلْتَهُ بِمَعُونَتِکَ فَأَطَاعَکَ یَا قَرِیباً لا یَبْعُدُ عَنِ الْمُغْتَرِّ بِهِ وَ یَا جَوَاداً لا یَبْخَلُ عَمَّنْ رَجَا ثَوَابَهُ إِلَهِی هَبْ لِی قَلْباً یُدْنِیهِ مِنْکَ شَوْقُهُ وَ لِسَاناً یُرْفَعُ إِلَیْکَ صِدْقُهُ وَ نَظَراً یُقَرِّبُهُ مِنْکَ حَقُّهُ إِلَهِی إِنَّ مَنْ تَعَرَّفَ بِکَ غَیْرُ مَجْهُولٍ وَ مَنْ لاذَ بِکَ غَیْرُ مَخْذُولٍ وَ مَنْ أَقْبَلْتَ عَلَیْهِ غَیْرُ مَمْلُوکٍ] مَمْلُولٍ [

خدایا و من بنده تو و فرزند بنده توام، در برابرت ایستاده ام، به کرمت به حضرت تو متوسّلم.

خدایا، بنده ای هستم، که به درگاهت از آنچه که با آن با تو روبرو بوده ام از کمی حیایم از مراقبتت نسبت به من بیزاری می جویم و از تو درخواست گذشت میکنم، زیرا گذشت صفتی درخور کرم توست.

خدایا برایم نیرویی نیست که خود را بوسیله آن از عرصه نافرمانی ات بیرون برم، مگر آنگاه که به محبّتت بیدارم سازی، و آنچنان که خواستی باشم، پس تو را شکر گذارم، برای اینکه در آستان کرمت واردم کردی، و هم اینکه دلم را از آلایه های غفلت از حضرتت پاک نمودی.

خدایا بر من نظر کن، نظر به کسی که صدایش کردی و تو را اجابت کرد، و به یاری ات به کارش گماشتی و او از تو اطاعت کرد، ای نزدیکی که از فریفتگان دور نمی شود، و ای سخاوتمندی که از امید بستگان به پاداشش دریغ نمی ورزد.

خدایا، قلبی به من عنایت کن، که اشتیاقش او را به تو نزدیک کند، و زبانی که صدقش به جانب تو بالا برده شود.

و نگاهی که حق بودن او را به تو نزدیک نماید، خدایا، کسی که به تو شناخته شد، ناشناخته نیست، و آن که به تو پناهنده شد خوار نیست، و هرکه را تو به او روی آوری برده نیست،

إِلَهِی إِنَّ مَنِ انْتَهَجَ بِکَ لَمُسْتَنِیرٌ وَ إِنَّ مَنِ اعْتَصَمَ بِکَ لَمُسْتَجِیرٌ وَ قَدْ لُذْتُ بِکَ یَا إِلَهِی فَلا تُخَیِّبْ ظَنِّی مِنْ رَحْمَتِکَ وَ لا تَحْجُبْنِی عَنْ رَأْفَتِکَ إِلَهِی أَقِمْنِی فِی أَهْلِ وَلایَتِکَ مُقَامَ مَنْ رَجَا الزِّیَادَةَ مِنْ مَحَبَّتِکَ إِلَهِی وَ أَلْهِمْنِی وَلَهاً بِذِکْرِکَ إِلَی ذِکْرِکَ وَ هِمَّتِی فِی رَوْحِ نَجَاحِ أَسْمَائِکَ وَ مَحَلِّ قُدْسِکَ إِلَهِی بِکَ عَلَیْکَ إِلا أَلْحَقْتَنِی بِمَحَلِّ أَهْلِ طَاعَتِکَ وَ الْمَثْوَی الصَّالِحِ مِنْ مَرْضَاتِکَ فَإِنِّی لا أَقْدِرُ لِنَفْسِی دَفْعاً وَ لا أَمْلِکُ لَهَا نَفْعاً إِلَهِی أَنَا عَبْدُکَ الضَّعِیفُ الْمُذْنِبُ وَ مَمْلُوکُکَ الْمُنِیبُ [الْمَعِیبُ] فَلا تَجْعَلْنِی مِمَّنْ صَرَفْتَ عَنْهُ وَجْهَکَ وَ حَجَبَهُ سَهْوُهُ عَنْ عَفْوِکَ إِلَهِی هَبْ لِی کَمَالَ الأِنْقِطَاعِ إِلَیْکَ وَ أَنِرْ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا بِضِیَاءِ نَظَرِهَا إِلَیْکَ حَتَّی تَخْرِقَ أَبْصَارُ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ إِلَی مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ وَ تَصِیرَ أَرْوَاحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِکَ إِلَهِی وَ اجْعَلْنِی مِمَّنْ نَادَیْتَهُ فَأَجَابَکَ وَ لاحَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِکَ فَنَاجَیْتَهُ سِرّا وَ عَمِلَ لَکَ جَهْرا.

خدایا، آن که به تو راه جوید راهش روشن است، و آن که به تو پناه جوید در پناه توست، و من به تو پناه آوردم ای خدای من، پس گمانم را از رحمتت ناامید مساز، و از مهربانی ات محرومم مکن، خدایا، در میان اهل ولایتت برنشانم، نشاندن آن که به افزون شدن محبّتت امید بسته، خدایا، شیفتگی به ذکرت را پیوسته به من الهام فرما، و همّتم را در نسیم کامیابی نامهایت و جایگاه قدست قرار ده.

خدایا به حق خودت بر خودت، مرا به جایگاه اهل طاعتت، و جایگاه شایسته بر ساخته از خشنودی ات برسان، زیراکه من نه بر دفعی از خود قدرت دارم، و نه بر نفع خویش مالک هستم.

خدایا، من بنده ناتوان گنهکار توام، و مملوک توبه کننده به پیشگاهت، مرا از کسانی که رویت را از آنان برگرداندی قرار مده، و نه از کسانی که غفلتشان از بخششت محرومشان نموده.

خدای کمال جدایی از مخلوقات را، برای رسیدن کامل به خودت به من ارزانی کن، و دیدگان دلهایمان را به پرتو نگاه به سوی خویش روشن کن، تا دیدگان دل پرده های نور را دریده و به سرچشمه عظمت دست یابد، و جانهایمان آویخته به شکوه قدست گردد، خدایا مرا از کسانی قرار ده که آوازشان دادی، پس پاسخت دادند، به آنها توجه فرمودی، پس در برابر بزرگی ات مدهوش شدند، و با آنان راز پنهان گفتی و آنان آشکارا برای تو کار کردند،

إِلَهِی لَمْ أُسَلِّطْ عَلَی حُسْنِ ظَنِّی قُنُوطَ الْإِیَاسِ وَ لا انْقَطَعَ رَجَائِی مِنْ جَمِیلِ کَرَمِکَ إِلَهِی إِنْ کَانَتِ الْخَطَایَا قَدْ أَسْقَطَتْنِی لَدَیْکَ فَاصْفَحْ عَنِّی بِحُسْنِ تَوَکُّلِی عَلَیْکَ إِلَهِی إِنْ حَطَّتْنِی الذُّنُوبُ مِنْ مَکَارِمِ لُطْفِکَ فَقَدْ نَبَّهَنِی الْیَقِینُ إِلَی کَرَمِ عَطْفِکَ إِلَهِی إِنْ أَنَامَتْنِی الْغَفْلَةُ عَنِ الاسْتِعْدَادِ لِلِقَائِکَ فَقَدْ نَبَّهَتْنِی الْمَعْرِفَةُ بِکَرَمِ آلائِکَ إِلَهِی إِنْ دَعَانِی إِلَی النَّارِ عَظِیمُ عِقَابِکَ فَقَدْ دَعَانِی إِلَی الْجَنَّةِ جَزِیلُ ثَوَابِکَ إِلَهِی فَلَکَ أَسْأَلُ وَ إِلَیْکَ أَبْتَهِلُ وَ أَرْغَبُ وَ أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَجْعَلَنِی مِمَّنْ یُدِیمُ ذِکْرَکَ وَ لا یَنْقُضُ عَهْدَکَ وَ لا یَغْفُلُ عَنْ شُکْرِکَ وَ لا یَسْتَخِفُّ بِأَمْرِکَ إِلَهِی وَ أَلْحِقْنِی بِنُورِ عِزِّکَ الْأَبْهَجِ فَأَکُونَ لَکَ عَارِفا وَ عَنْ سِوَاکَ مُنْحَرِفاً وَ مِنْکَ خَائِفاً مُرَاقِباً یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ رَسُولِهِ وَ آلِهِ الطَّاهِرِینَ وَ سَلَّمَ تَسْلِیما کَثِیرا.

خدایا بر خوش بینی ام ناامیدی و یأس را چیره نسازم، و امیدم از زیبایی کرمت نَبُرد.

خدایا گر خطاهایم مرا از نظرت انداخته، به خاطر حسن اعتمادم بر تو از من چشم پوشی کن.

خدایا، اگر گناهان از جایگاه مکارم لطفت مرا پائین آورده، اما یقین به کرم عنایتت هوشیارم نموده.

خدایا اگر غفلت از آماده شدن برای دیدارت به خوابم فرو برده، ولی معرفت به نعمت های کریمانه ات مرا بیدار ساخته است.

خدایا اگر بزرگی مجازاتت مرا به سوی آتش فرا خوانده، هرآینه ثواب برجسته ات مرا به سوی بهشت خوانده است، خدایا از تو درخواست می کنم، و به پیشگاهت زاری نموده، و رغبت می ورزم، و از تو می خواهم که بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی، و مرا از کسانی قرار دهی که ذکرت را همواره بر زبان دارند، و پیمانت را نمی شکنند، و از سپاست غافل نمی شوند، و فرمانت را سبک نمی شمارند، خدایا مرا به نور عزّت بسیار زیبایت برسان تا عارف به وجودت گردم، و از غیر تو روی گردان شود، و از تو هراسان و برحذر باشم، ای دارای بزرگی و بزرگواری، و درود خدا و سلام بسیار او بر محمّد فرستاده اش، و برخاندان پاکش باد. [۲۷]

   

پی‌نوشت‌ها:

[۱] . لسان العرب، ابن منظور، ج ۱، ص ۵۰۲، ناشر: دارالاحیاء التراث العربی.

[۲] . تاج العروس، زبیدی، ج ۱، ص ۳۲۰، ناشر: مکتبة الحیاة بیروت.

[۳] . مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی(ره)، ص ۲۶۵، انتشارات بینش، تابستان ۷۶.

[۴] . اقبال الاعمال، سیدبن طاووس(ره)، ج ۳، ص ۲۹۲، ناشر: مکتب الاعلام الاسلامی.

[۵] . بحارالانوار، علامه محمد باقر مجلسی(ره)، ج ۵۵، ص ۳۴۱، ناشر: مؤسسه الوفاء، بیروت.

[۶] . وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۴۸۰.

[۷] . همان، ص ۴۹۷.

[۸] . همان، ص ۵۰۲.

[۹] . همان، ج ۸، ص ۹۸.

[۱۰] . بحارالانوار، ج ۹۴ و ۷۹ باب ۵۶.

[۱۱] . المراقبات، ص ۱۷۳.

[۱۲] . کافی، ج ۴، ص ۹۳.

[۱۳] . بحارالانوار، ج ۱۰۱، ص ۳۸۲، باب ۹ و ج ۹۴ ص ۷۱.

[۱۴] . همان، ج ۹۴، ص ۷۲.

[۱۵] . شیخ طوسی، الخصال، ج ۲، ص ۶۰۵.

[۱۶] . همان.

[۱۷] . وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۴۹۳.

[۱۸] . الاقبال، ص ۶۸۵.

[۱۹] . سوره نمل، آیه ۶۲.

[۲۰] . سوره غافر، آیه ۶۰.

[۲۱] . سوره نساء، آیه ۳۲.

[۲۲] . سوره نساء، آیه ۲۹.

[۲۳] سوره ق، آیه ۳۷.

[۲۴] . وسائل الشیعه، ج ۱۰، ص ۵۰۳.

[۲۵] . مراقبات به نقل از من لایحضره الفقیه، ص ۱۷۶.

[۲۶] . مفاتیح الجنان، ص ۲۶۷ و بحارالانوار، ج ۷۳، ص ۳۵۷، باب ۶۷ و ج ۹۴، ص ۶۱.

[۲۷] . بخشی از مقاله استفاده شده است از: پاسدار اسلام شماره ۳۳۲ / فضیلت ماه شعبان

منبع: اندیشه قم

صلوات مخصوص ماه شعبان+ ترجمه


عقیق:رسول‌ خدا محمد مصطفی(ص) درباره ماه شعبان می‌فرمایند: «شعبان ماه شریفی است و آن ماه من است، حاملان عرش آن را بزرگ می‌شمارند و حق آن را می‌شناسند، آن ماهی است که در آن همچون ماه رمضان، روزی بندگان زیاد می‌شود.»

ماه شعبان یکی از پر برکت ترین ماه ها است, این ماه هم همانند دیگر ماه ها فضیلت هایی دارد. مسلمانان باید با خواندن دعا و عبادت از فضیلت های این ماه بهره مند شوند. ماه شعبان صلواتی دارد که گفته شده آن را هر روز و در وقت زوال ( وقت ظهر شرعی) و در شب نیمه شعبان این صلوات را بخوانید. این صلوات از حضرت زین‌العابدین (ع) روایت شده است.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ، وَمَوضِعِ الرِّسالَةِ، وَمُخْتَلَفِ الْمَلائِکَةِ، وَمَعْدِنِ الْعِلْمِ، وَأَهْلِ بَیْتِ الْوَحْیِ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الْفُلْکِ الْجارِیَةِ فِی اللُّجَجِ الْغامِرَةِ، یَأْمَنُ مَنْ رَکِبَها، وَیَغْرَقُ مَنْ تَرَکَهَا، الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مارِقٌ، وَالْمُتَأَخِّرُ عَنْهُمْ زاهِقٌ، وَاللَّازِمُ لَهُمْ لاحِقٌ.

خدایا! بر محمّد و خاندان محمد درود فرست، درخت نبوت و جایگاه رسالت و محل آمد و شد فرشتگان و معدن دانش و خانواده وحی، خدایا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، کشتی روان در اقیانوس‌های عمیق، هرکه به آن توسّل جوید ایمنی یابد و هرکه آن را رها کند غرق شود، پیش افتاده از آن‌ها از دین خارج است و عقب مانده از آنان نابود است و همراه آنان ملحق به‌حق است.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الْکَهْفِ الْحَصِینِ، وَغِیاثِ الْمُضْطَرِّ الْمُسْتَکِینِ، وَمَلْجَاَ الْهارِبِینَ، وَعِصْمَةِ الْمُعْتَصِمِینَ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ صَلاةً کَثِیرَةً تَکُونُ لَهُمْ رِضاً، وَ لِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ أَداءً وَقَضاءً بِحَوْلٍ مِنْکَ وَقُوَّةٍ یَا رَبَّ الْعالَمِینَ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ الطَّیِّبِینَ الْأَبْرارِ الْأَخْیارِ، الَّذِینَ أَوْجَبْتَ حُقُوقَهُمْ، وَفَرَضْتَ طاعَتَهُمْ وَوِلایَتَهُمْ.
خدایا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، پناهگاه محکم و فریادرس بیچارگان درمانده و پناه گریختگان و دستاویز استوار برای چنگ‌اندازان، خدایا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، درودی فراوان که برای آنان موجب خشنودی و برای ما مایه اداکردن و بجا آوردن حق محمّد و خاندان محمّد باشد، به حول و نیرویت‌ای پروردگار جهانیان. خدایا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، آن پاکان و نیکان و خوبان‌که حقوقشان را بر همه واجب کردی و پیروی ولایتشان را بر همگان فرض نمودی.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاعْمُرْ قَلْبِی بِطاعَتِکَ، وَلَا تُخْزِنِی بِمَعْصِیَتِکَ، وَارْزُقْنِی مُواساةَ مَنْ قَتَّرْتَ عَلَیْهِ مِنْ رِزْقِکَ؛ بِما وَسَّعْتَ عَلَیَّ مِنْ فَضْلِکَ، وَنَشَرْتَ عَلَیَّ مِنْ عَدْلِکَ، وَأَحْیَیْتَنِی تَحْتَ ظِلِّکَ، وَهٰذا شَهْرُ نَبِیِّکَ سَیِّدِ رُسُلِکَ شَعْبانُ الَّذِی حَفَفْتَهُ مِنْکَ بِالرَّحْمَةِ وَالرِّضْوانِ الَّذِی کانَ رَسُولُ اللّٰهِ صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ یَدْأَبُ فِی صِیامِهِ وَقِیامِهِ فِی لَیالِیهِ وَأَیَّامِهِ بُخُوعاً لَکَ فِی إِکْرامِهِ وَ إِعْظامِهِ إِلیٰ مَحَلِّ حِمامِهِ.
خدایا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و دلم را با طاعتت آباد کن و به نافرمانی از خود رسوایم مساز و همیاری با آن‌که رزقت را بر او تنگ گرفتی؛ به مدد آنچه از فضلت بر من وسعت دادی و از عدلت بر من گستردی و مرا در سایه رحمتت زنده داشتی روزی من فرما، این است ماه پیامبرت، آن سرور فرستادگان، شعبانی که آن را به رحمت و رضوانت پوشاندی، ماهی که رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش باد) در روزه‌داری و بپاداری عبادت در شب‌ها و روزهایش تا هنگام مرگ، با تمام توان کوشش می‌کرد، تنها برای فروتنی در برابرت و گرامی داشت و بزرگداشت ماه شعبان.

اللّٰهُمَّ فَأَعِنَّا عَلَی الاسْتِنانِ بِسُنَّتِهِ فِیهِ، وَنَیْلِ الشَّفاعَةِ لَدَیْهِ. اللّٰهُمَّ وَاجْعَلْهُ لِی شَفِیعاً مُشَفَّعاً، وَطَرِیقاً إِلَیْکَ مَهْیَعاً، وَاجْعَلْنِی لَهُ مُتَّبِعاً حَتّیٰ أَلْقاکَ یَوْمَ الْقِیامَةِ عَنِّی راضِیاً، وَعَنْ ذُنُوبِی غاضِیاً، قَدْ أَوْجَبْتَ لِی مِنْکَ الرَّحْمَةَ وَالرِّضْوانَ، وَأَنْزَلْتَنِی دارَ الْقَرارِ وَمَحَلَّ الْأَخْیارِ.
خدایا! ما را در این ماه به پیروی از روشش و رسیدن به شفاعتش یاری فرما، خدایا! او را برای من شفیعی با شفاعت پذیرفته و راهی روشن به سویت قرار ده و ما را پیرو او گردان تا آنگاه که تو را در قیامت دیدار کنم، درحالی‌که از من خشنود باشی و از گناهانم چشم‌پوشی و رحمت و رضوانت را بر من واجب نموده و مرا در بهشت و جایگاه خوبان درآورده باشی.

کار خیری که جرقه اش از اربعین زده شد


عقیق:معصومه درخشان: طی سال‌های ۷۵ تا ۸۲ وقتی که حاج حسین پیشنماز محدث مشغول احداث منزل مسکونی خود بود، شاید فکرش را نمی‌کرد که  این خانه مسکونی ۳ طبقه روزی مامن و سرپناه در راه‌ماندگان، بیماران نیازمند و افرادی می‌شود که برای چند روز ماندن در یک شهر غریب دنبال یک سرپناه بوده و تامین هزینه مسافرخانه یا هتل برایشان سخت است.

حالا آن روز فرارسیده و خانه‌ای که زیربنای آن با هزاران امید و آرزو پایه‌گذاری شده است، امروز وقف بیماران نیازمند و در راه‌ماندگان شده است و این نشان می‌دهد هنوز مهربانی هست، عشق و دوست داشتن همنوع و هموطن در بین شهروندان و به عشق آنها وجود دارد. هنوز هم هستند انسان‌های پاک‌نهاد و مهربانی که در این دنیا به فکر آخرت خود بوده و باقیات الصالحاتی برای خود برجای می‌گذارند.

خانه‌ای برای همه؛ وقتی مهربانی زیر یک سقف معنا می‌شود

حسین پیشنماز ،محدث و همسرش خانم حسن‌زاده زوج تبریزی هستند که یک طبقه از منزل مسکونی خود را برای اقامت بیماران نیازمند که از شهرستان‌های مختلف به تبریز می‌آیند و مکانی برای اقامت در این شهر ندارند در نظر گرفته اند.

با این زوج تبریزی هم‌صحبت شده‌ایم تا از تصمیم خود برای همدلی و همراهی با بیماران نیازمند سخن بگویند.

 

حسین پیشنماز محدث در ابتدای صحبت‌های خود از نعمت حضور در زیارت اربعین با پای پیاده سخن گفت و افزود: خداوند توفیق داد و هفت سال قبل  در سال 91 برای اولین بار با پای پیاده به زیارت اربعین رفته بودم، وقتی مهمان‌نوازی مردم عراق را از زائران ایرانی دیدم که چگونه به زائران ایرانی ارزش و احترام قائل بودند، تصمیم گرفتم من نیز یک طبقه از خانه‌ام را در اختیار بیمارانی قرار دهم که وقتی از شهرستان‌های مختلف به تبریز می‌آیند و برای چند روز ماندن و ادامه درمان محلی برای اقامت ندارند، بتوانند با خیال راحت و آرامش در اینجا اقامت کرده و استراحت نمایند.

وی ادامه داد: البته ریشه این تصمیم و کار من به روحیه مهمان‌نوازی و خیرخواهی مرحوم پدرم بر می‌گردد، پدر خدابیامرزم همیشه به خوبی از مهمان پذیرایی می‌کرد و حتی اگر امکان پذیرایی نداشت آنها را به یک چای میهمان می‌کرد.

پیشنماز ادامه داد: یادم می‌آید پدرم  برخی افراد فقیر و محروم  را  در تابستان و زمستان جمع می‌کرد برایشان غذا و لباس تهیه می‌کرد و از اینکه با فقرا نشست و برخاست داشته باشد هیچ ابایی نداشت. پدرم می‌گفت؛ «خدا فرموده: من در قلب شکسته جا دارم، قلب این افراد جایگاه خداوند است، باید با دل‌های این افراد مهربان باشیم». ما در چنین خانواده‌ای که پدرم همیشه به افراد نیازمند و محروم کمک می‌کرد بزرگ شده‌ایم و وقتی مهمان‌نوازی مردم عراق را در راهپیمایی عظیم اربعین دیدم با این پشتوانه تصمیم به این کار گرفتم و خوشحالم که خداوند نیز ما را در این کار به خوبی هدایت و راهنمایی کرد و این کار نهادینه  شده است.

 

همراهی همسرانه

وی با اشاره به استقبال همسرش از این تصمیم افزود: وقتی این تصمیم را گرفتم به محض اینکه از کربلا و زیارت اربعین برگشتم با همسرم خانم حسن‌زاده مطرح کردم و او نیز مشتاقانه قبول کرد و حتی می‌توانم بگویم، اشتیاق همسرم بیشتر از من بود و قطعا اگر همراهی همسرم نبود این کار ابتر باقی‌می ماند. هر چند برخی از دوستان و اقوام در ابتدا می‌گفتند؛ «بدون شناخت افراد از شهرهای مختلف ممکن است برایت مشکلاتی ایجاد شود» ولی من گفتم نیت ما خالصانه و کمک به انسان‌های مریض و ناتوان است و قطعا با عنایت خداوند افرادی در این مسیر قرار می‌گیرند که آنها نیز دلشان پاک و خالص بوده و مشکلی پیش نمی‌آید.

منطقه‌ای فکر نکنیم

 پیشنماز محدث با اشاره به آیات قرآنی در مورد احسان و نیکوکاری نسبت به همنوعان گفت: ما باید دید وسیعی نسبت به انسان‌ها داشته باشیم و منطقه‌ای فکر نکنیم.

وی بیان داشت: تک تک انسان‌ها قبل از اینکه به عالم هستی بیایند در عالم زر وقتی خداوند از انسان‌ها اقرار گرفته است، همه آنها بدون استثنا گفته‌اند؛ خداوند” رب من ” است و وحدانیت خداوند را قبول کرده و گفته‌اند ” قالو بلی”.

بنی آدم اعضای یکدیگرند

پیشنماز، با خود زمزمه می‌کند، « بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش ز یک گوهرند چو عضوی به درد آورد روزگار دیگر عضوها را نباشد قرار» و سپس ادامه می‌دهد؛ این دو بیت سعدی ریشه روایی و قرآنی دارد و من معتقدم تمام انسان‌ها و مخلوقات فطرتا پاک هستند ولی به مرور زمان در طی عملکردها متحول می‌شوند.

وی با اشاره مقام والای انسانیت خاطرنشان کرد: من  معتقدم  اگر هفت میلیارد نفر انسان در کره خاکی وجود دارد، باید بدون در نظر گرفتن گرایش‌های آنان به مقام والای انسانیت آنها توجه کرد و اهمیت داد در این صورت انسان‌ها همه در یک ردیف قرار می‌گیرند و هوای نفس وجود ندارد.

این شهروند تبریزی تاکید می‌کند: نباید انسان‌ها را با خط مشی فکری آنها طبقه‌بندی کرد، نباید آنها را بر مبنای اینکه یکی مسلمان، مسیحی، زرتشتی، تشیع یا اهل سنت است قضاوت کرد چون این مرزبندی باعث می‌شود انسان کاری که انجام می‌دهد، خالص نباشد.

وی با بیان اینکه انسان به‌عنوان اشرف مخلوقات آفریده شده است، اظهار داشت: نگاه اولیه ما این است وقتی احساس می‌کنیم در انجام یک کاری وظیفه‌ای بر عهده ماست و می‌توانیم در این زمینه کاری انجام دهیم، باید وظیفه انسانی خود را به‌جای آوریم.

پیشنماز با اشاره به حدیثی از ائمه اطهار که فرموده‌اند؛ “مردم را با عمل‌هایتان به دین خدا دعوت کنید نه با زبان” تصریح ‌کرد: وقتی انسان عمیق به این حدیث و روایت گهربار فکر می‌کند، می‌بیند وقتی انسان‌ها در عمل با یکدیگر صادق باشند دیگر نیازی به حرف زدن و استدلال آوردن نیست

این خیر، با این کار خود می‌خواهد در پیشگاه ائمه اطهار روسفید باشد و مدام لابه لای صحبت‌های خود بر نیت خالص و خدایی در انجام هرکاری تاکید می‌کند.

 پیشنماز، هیچ آماری از افراد و بیمارانی که پذیرایشان بوده ندارد و مایل نیست به زبان عدد و رقم حرف بزند فقط لابه لای حرف‌هایش می‌گوید:  برخی از افراد بیمار و همراهانشان به‌صورت دو نفری، سه نفری، هفت نفری و در برخی موارد 12 نفری آمده‌اند و رفته‌اند و طبقه پائین در اختیارشان بود.

وی در مورد اظهار لطف بیمارانی که در خانه‌اش پذیرایش شده بود، ادامه داد: وقتی این بیماران و همراهانشان متوجه شدند که  بدون دریافت هیچ هزینه‌ای می‌توانند در یک منزل مسکونی در تبریز اقامت کرده و فردا نیز برای ادامه درمان و کارهای پزشکی  به دکتر مراجعه کنند بسیار خوشحال شده و از ته دل دعاگویت هستند.

این خیر ادامه داد: یکی از این بیماران که سه روز اینجا بودند موقع خداحافظی گفت؛ «حسین آقا خدا خانه‌ات را به‌خاطر امام حسین(ع) آباد کند» خیلی احساس خوشحالی خاصی داشتم با این کارم توانستم برای روحیه دادن به یک بیمار مفید و موثر باشم.

معجزه محبت را می‌بینم

این شهروند تبریزی با اشاره به تاکید به احادیث ائمه اطهار علیه‌السلام در مورد دعوت دوستان و بستگان به مباحث دینی گفت: دین اسلام چیزی به جز محبت نیست، من در میان این بیماران معجزه محبت را می‌بینم، آنها با این عمل من دیدگاه‌هایشان تغییر می‌کند، گاهی اوقات باهمدیگر صحبت می‌کنیم از این کار و تصمیم من شوک‌زده شده و بسیار تعجب می‌کنند ولی من در جواب آنها می‌گویم؛ “ما این نوع رفتار با یک هم‌نوع و انسان را از ائمه اطهار علیه السلام و رسول مهربانی‌ها آموخته‌ایم.»

پیشنماز با اشاره به خاطره‌ای در این زمینه گفت: یک بار از واحد مددکاری بیمارستان امام رضا (ع) تماس گرفته و گفتند؛ « یک پیرمرد و پیرزن شهرستانی به تنهایی آمده‌اند تبریز بیمارستان و اکنون جایی برای ماندن ندارند و چون فردا صبح دوباره باید به بیمارستان بیایند نمی‌توانند به شهر خود برگردند»، به محض شنیدن این حرف با همسرم به دنبال آنها رفته و به خانه آوردیم، همسرم شام را آماده کرده بود آنها وقتی شام خوردند از شدت خوشحالی نمی‌دانستند چگونه تشکر کنند خیلی خوشحال بودند و ما نیز از خوشحالی آنها احساس رضایت داشتیم و همه این کارها برای این است که توشه‌ای برای آخرت خود جمع کنیم.

اغلب بیمارانی که مهمان این زوج تبریزی شده‌اند از شهرهای اردبیل، کردستان، کرمانشاه، اشنویه و ارومیه بوده‌اند.

این زوج مهربان و خوش قلب تبریزی همیشه هم منتظر تماس واحد مددکاری بیمارستان‌ها نیستند بلکه گاهی خودشان به بیمارستان‌ها رفته و افرادی را که دنبال جایی برای یک شب ماندن هستند را شناسایی کرده و آنها را در کمال احترام به خانه خود دعوت می‌کنند.

پیشنماز از این کار به احسان روزی خداوند در حق آنها تعبیر کرده و می‌گوید: وقتی چند روز در خانه  مهمان نداریم خودم به بیمارستان رفته و مقابل بیمارستان بیمارانی که به دنبال پیدا کردن  آدرس یک مهمان‌سرا یا مسافرخانه هستند شناسایی کرده و از آنها دعوت می‌کنم به خانه ما بیایند.

این شهروند تبریزی به تعدادی از مدیران داروخانه‌ها، واحد نگهبانی، حراست و مددکاری  تعدادی از بیمارستان‌ها اعلام کرده است اگر بیماران نیازمندی را سراغ دارند که برای اسکان سرپناهی ندارند به او اطلاع دهند.

 وی ادامه داد: معمولا بیماران غیربومی نیازمند را که آشنایی با این شهر نداشته و جایی برای اسکان موقت دو روزه یا چند روزه  ندارند، پذیرش می‌کنیم.

پیشنماز با اشاره به آخرین افرادی  که در خانه آنها مهمان بودند، ادامه داد: آخرین نفر از بیمارانی که در خانه ما مهمان بودند یک مادربزرگ به همراه نوه‌اش بود که یک هفته مهمان ما بودند. این مادر بزرگ از روستاهای شاهین‌دژ آمده بودند.

وی در مورد هزینه‌های اقامت بیماران در خانه آنها گفت: اقامت این بیماران هیچ هزینه‌ای ندارد یعنی هزینه‌ای بابت اقامت دریافت نمی‌شود و تهیه غذا بر عهده خودشان است، اینجا در آشپزخانه تمام امکانات برای پخت و پز فراهم است. این یک طبقه به عنوان یک سوئیت کامل با امکانات در اختیار این بیماران است.

این زوج تبریزی حتی برای مردم مظلوم و جنگ‌زده عراق در نبرد با داعش میزبان خوبی بودند. آنها خانه خود را نه تنها برای همسایگان، افراد بیمار نیازمند از شهرها و کشورهای همسایه با گشاده‌رویی و لب‌ خندان می‌گشایند بلکه پذیرای مردم مظلوم عراقی بودند که در نبرد با داعش مجروح شده بودند.

وی در این باره افزود: از وقتی نبرد داعش با مردم مظلوم عراق آغاز شد مردم در مقابل داعش از شهرهای خودشان مقاومت و دفاع می‌کردند. تعدادی از آنها از افراد ترکمان شهر کرکوک بودند برخی از افراد ترکمان چون با زبان ترکی نیز آشنا بوده و می‌توانستند صحبت کنند برای مداوا به تبریز می‌آمدند.

پیشنماز تاکید کرد: تعدادی از دوستان در مراکز مذهبی و فرهنگی از این نیت ما اطلاع داشتند، آنها را به ما معرفی کردند و ما حدود یک‌ سال در خدمت آنها بودیم. این افراد در تبریز و بیمارستان شهدا بستری بودند و بعد از ترخیص چند روزی در خانه ما استراحت کردند و بعد از مداوا به شهر و دیار خود بازگشتند.

حالا حسین پیشنماز محدث و همسرش هفت سال است که دلشان را به دل بیماران نیازمند که قلبشان جایگاه خداوند است، گره‌زده‌اند و از اینکه خانه خود را سرپناه بیماران نیازمند کرده‌اند، لبخند رضایت بر لبهایشان نقش بسته است و این عهدی است که با خدایشان بسته‌اند.

حرف‌هایمان  که به اینجا می رسد حاج حسین پیشنماز محدث مرا به خواندن شعر زیبای شیخ بهایی مهمان می کند. 

همه روزه روزه بودن همه شب نماز خواندن

همه ساله حج نمودن سفر حجاز نمودن

شب جمعه‌ها نخفتن به خدای راز گفتن

ز وجود بی‌نیازش طلب  نیاز کردن

به مساجد و معابر همه اعتکاف جستن

ز مناهی  و ملاهی همه احتراز کردن

ز مدینه تا به کعبه سرو پا برهنه رفتن

دو لب از برای لبیک به وظیفه باز کردن

به خدای که هیچ یک را ثمر آنقدر نباشد

که به روی ناامیدی  در بسته باز کردن   

 

حالا سنگر ما عوض شده

حاج حسین در ادامه از اختصاص طبقه اول منزل مسکونی خود برای تولید ماسک پزشکی برای مدافعان سلامت که این روزها در خط مقدم مبارزه با کرونا هستند خبر می دهد.

وی اضافه کرد: این روزها همدلی و همراهی شهروندان در جهت قدرشناسی از کادر جامعه پزشکی و پرستاری افزایش یافته و چون در شرایط فعلی  تعداد  بیمارانی که برای اقامت به تبریز می آیند کم شده و یک طبقه  ازمنزل که برای بیماران در نظر گرفته ایم فعلا خالی است با مشورت همسرم تصمیم گرفته ایم  سنگر خود را عوض کرده و کارگاه تولید ماسک پزشکی را با همراهی دوستان ایجاد کنیم.

پیشنماز محدث ادامه داد: نمونه هایی از ماسک های تولید شده را به همسرم نشان داده و او نیز آمادگی خود را برای این کار اعلام کرد.

خانم محدثه حسن زاده همسر آقای پیشنمازی نیز در مورد ایجاد کارگاه تولید ماسک گفت: حدود یک ماه  پیش زمانی که موضوع شیوع و انتشار ویروس کرونا اوج گرفت موضوع دوخت ماسک پزشکی و بیمارستانی توسط همسرم حسین آقا در منزل مطرح شد، همسرم نمونه ای از ماسک های تولیدی را به من نشان داد و گفت” موضوع را با دوستانت در میان بگذار، در صورت تمایل طبقه اول منزل را به کارگاه تبدیل کرده و با همدیگر شروع به دوختن ماسک کنید”.

وی افزود: همان ابتدا من رضایت خود را اعلام کرده و در گروهی که در شبکه اجتماعی واتساپ با دوستان داشتم موضوع را مطرح کردم و آنها نیز به صورت داوطلبانه چرخ های  خیاطی خود را  آورده یاعلی گفتند و کار را آغاز کردیم و در دو شیفت کار دوخت ماسک را انجام می دهند.

حسن زاده ادامه داد: اکنون بیشتر از دو هفته است که با دوستان کار را شروع کرده و حتی در این ایام که تعطیلات عید نوروز است خانم های جهادی کار را تعطیل نکرده اند . روزانه ۲۵۰ الی ۳۰۰ عدد ماسک  در این کارگاه که به نام سردار رشید اسلام شهید قاسم سلیمانی مزین شده است تولید می شود. 

در این کارگاه تولیدی چرخ های خیاطی به صف شده اند و پدال هایی که به عشق حمایت از مدافعان سلامت می چرخند تا ماسک هایی  دوخته شود که بتواند باری از دوش نظام سلامت بردارد.

 

منبع:فارس

پیرغلامی که بازهم پای چرخ خیاطی نشست +عکس


عقیق:ولی‌الله کلامی زنجانی شاعر و مداح اهل بیت (ع) در گفتگویی با اشاره به فعالیت‌های صورت گرفته از سوی هیأت‌های مذهبی در استان زنجان اظهارداشت: هم‌اکنون هیأت‌های مذهبی در قالب حدود ۵۰ گروه جهادی در زمینه‌های مختلف برای مبارزه با ویروس کرونا مشغول به فعالیت هستند.

عرصه تلاش‌های هیأت‌های زنجان علیه کرونا

وی افزود: آن دسته از نیروهای جهادی که تسلط به حرفه خیاطی داشتند، در زمینه دوخت ماسک و لباس پزشکان و پرستاران مشغول فعالیت هستند و بخش دیگری از این جوانان در حوزه تولید و تأمین مواد ضدعفونی کننده و همچنین ضدعفونی معابر و سطوح عمومی مشغول به کار هستند.

 

کلامی زنجانی گفت: بخش دیگری از جوانان هیأتی از جمله هیأت ثارالله مهدی رسولی، به ضدعفونی منازل بیماران مبتلا به کرونا می‌پردازند و فضای لازم برای قرنطینه این بیماران در منزل را فراهم می‌کنند و همچنین مانع آن می‌شوند تا خدایی نکرده، اعضای خانواده نیز دچار این بیماری شوند.

تولید روزانه ۵۵ هزار ماسک توسط هیأت‌های زنجان

وی با اشاره به حضور خود برای تولید ماسک تصریح کرد: هیأت مکتب‌الزهرا که جلسه هفتگی خود را در روزهای جمعه برگزار می‌کند، انجمن خیریه‌ای تحت عنوان ریحانةالنبی شامل خواهران و برادران برپا کرده است که در این ایام، با همکاری و مدیریت سازمان هلال احمر به تولید ماسک می‌پردازد.

 

این مداح اهل بیت (ع) اضافه کرد: ماسک‌ها توسط گروه جهادی دیگری تولید می‌شود و در این هیأت فرایند کش دوزی، بسته‌بندی و آماده‌سازی کارتن‌ها انجام می‌گیرد که روز گذشته ۵۵ هزار ماسک در یک روز، روند تولیدشان نهایی و تحویل شد.

تقسیم کار و هم‌افزایی هیأت‌های زنجان علیه کرونا

وی افزود: در استان زنجان تلاش کرده‌ایم تقسیم‌کاری میان نیروهای هیأتی و جهادی صورت گیرد تا از فعالیت‌های موازی و هدر رفت منابع و نیروی انسانی جلوگیری شود به‌طور مثال یکی از فعالیت‌های دیگری که توسط هیأت ثارالله انجام می‌شود، تولید آبمیوه اعم از آب سیب، هویج، پرتقال و لیمو به صورت روزانه است که در ظرف‌های مخصوصی تهیه و به بیمارستان‌ها ارائه می‌شود.

کلامی زنجانی گفت: حسینیه اعظم زنجان نیز هم‌اکنون در زمینه خیاطی برای تولید ماسک و لباس، ضدعفونی معابر و همچنین تهیه بسته‌های اقلام بهداشتی و ارزاق برای کمک به خانواده‌های نیازمند فعال شده است.

 

از خیاطی برای رزمندگان دفاع مقدس تا دوخت ماسک

این مداح اهل بیت (ع) با اشاره به تلاش‌های هیأتی‌ها در زمان دفاع مقدس تصریح کرد: زمانی که در جبهه‌ها حضور داشتم، به دلیل حضور حاج اصغر زنجانی نیازی به مداحی بنده نبود، من شعر می‌نوشتم و او می‌خواند بنابراین با توجه به فرصتی که در اختیار داشتم، خیاطی صلواتی ایجاد کرده بودم.

کلامی زنجانی گفت: در موقعیت شهید اجاقلو که بین اهواز و خرمشهر قرار داشت و با توجه به قرارگیری در کنار کارون، محل آموزش غواصان گردان حضرت ولی عصر(عج) زنجان و حبیب بن مظاهر تبریز بود، برای غواصان لباس می‌دوختم.

ابتکار یک مداح در دوران دفاع مقدس

وی افزود: لباس غواصان به صورت معمول براق بود و نور ماه موجب می‌شد که در شب در رویت دشمن قرار گیرند، به‌همین منظور به صورت ابتکاری، پوششی از جنس گونی برای غواصان می‌دوختم تا استتاری برای آن‌ها باشد.

کلامی زنجانی گفت: یکی دیگر از فعالیت‌های من در قالب این خیاطی صلواتی، اندازه کردن لباس‌های غواصان بود به این معنا که لباس را برای غواصان، کوچک یا بزرگ می‌کردم.

روحیه‌ای که دوباره در هیأتی‌ها جوشید

این مداح اهل بیت(ع) در پایان خاطرنشان کرد: امروز نیز همان روحیه مجدداً در میان هیأتی‌ها و جهادی‌ها ایجاد شده است و اگر آن روز نیازمند دوخت و دوز برای غواصان بودیم، امروز نیز جوانان به ضدعفونی، دوخت ماسک و… می‌پردازند تا نیازمند ماسک انگلیس و یا کشورهای اروپایی نباشیم و خود نیازمان را تأمین کنیم.

شعر جدید ولی‌الله کلامی زنجانی با موضوع در خانه بمانید که توسط محمدرضا طاهری مداح اهل بیت(ع) خوانده شد را اینجا ببینید:

تعداد بازدید : 3

1 2 3 4 5 276