اولین مراسم حاج حسن خلج، ۳ ماه بعد از شیوع کرونا


عقیق:مراسم عزاداری به مناسبت ایام تخریب قبور ائمه بقیع (ع) با مدیحه‌سرایی حسن خلج روز ۹ خردادماه برگزار می‌شود.

این مراسم اولین برنامه این مداح اهل بیت (ع) بعد از شیوع ویروس کروناست زیرا او در تاریخ ۷ اسفندماه طی نامه‌ای اعلام کرده بود که به دلیل شیوع ویروس کرونا و حفظ سلامتی مردم جلسات خود را لغو می‌کند.

او در این نامه آورده بود: «هماره هنگام هجوم بلاها و بیماری‌ها به مجالس و محافل انس با اهل‌بیت علیهم‌السلام پناه می‌برند و این مجالس اهل‌بیت علیهم‌السلام است که ضامن سلامت روح و جسم جوامع بشری و بهترین مأوا و ملجاء درماندگان بوده و خواهد بود؛ اما متاسفانه همیشه افرادی هستند تا کوتاهی‌ها و ندانم کاری‌های خود را به پای مجالس و اجتماعات مذهبی بگذارند، کما این‌که چندی پیش نیز عده‌ای افسردگی و کمبودهای روحی خود را به مجالس اهل‌بیت علیهم‌السلام ربط دادند. چون قصد نداریم بهانه به دست این گونه افراد کم بینش داده باشیم تا مبادا شایع شدن بیماری را به حساب جلسات مذهبی بگذارند، به اطلاع می‌رساند تا پایان سال جاری جلسات مربوط به این حقیر تعطیل خواهد بود.»

مراسم عزاداری به مناسبت ایام تخریب قبور ائمه بقیع (ع) روز جمعه ۹ خردادماه از ساعت ۷ صبح در حسینیه جلوه به نشانی خیابان وحدت اسلامی، کوچه زهره کرمانی برگزار خواهد شد.

انتهای پیام/

سروده مداح معروف به مناسبت بازگشایی حرم‌ها


عقیق:حاج سعید حدادیان مداح اهل بیت (ع) به مناسبت بازگشایی حرم‌های اهل بیت (ع) به خصوص حرم امام رضا (ع) بعد از ۶۹ روز تعطیلی به دلیل شیوع ویروس کرونا شعری سرود.

متن این شعر به شرح زیر است:

نداری‌های ما با آنچه داری جور می‌آید 
به هر بیتی سلیمان می‌نشیند، مور می‌آید 
بشارت باد! نزدیک اذان صبح دریا شد 
صدای ربنای رودها از دور می‌آید

دعای مادرم در صحن گوهرشاد، عطری شد 
که از گهواره با من بوده و تا گور می‌آید 
نمی‌دانم چه اسراری‌ست در دربار این سلطان 
که هرکس دلشکسته می‌رود، مسرور می‌آید

ز چشم زایٔری هنگام رفتن از حرم خواندم 
دل دریایی‌اش موسی شده از طور می‌آید 
صلات ظهر هم از گوشه  این صحن‌ها گویا 
صدای ناله نیمه شب منصور می‌آید

منبع:فارس

ضرورت ایجاد شهرک قرآنی


عقیق:حجت‌الاسلام سیدعلی حسینی یزدی، محقق و پژوهشگر قرآنی در گفت‌وگو با روابط عمومی سازمان اوقاف و امور خیریه ضمن اشاره به آيات قرآن در خصوص وقف، گفت: خداوند در آيه ۶۱ سوره مؤمنون می ‌فرمايد:«أُوْلَئِكَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَهُمْ لَهَا سَابِقُونَ»، «آنانند كه در كارهاى نيك شتاب مى‏ورزند و آنانند كه در انجام آنها سبقت مى‏جويند» خيرات يك واژه عام شامل تعاون، انفاق، احسان و هر قدمی كه برای رضای خدا ‌برداشته شود كه وقف را نيز در‌بر می‌ گيرد.

 

مبتکر طرح مترجمی زبان قرآن همچنین با اشاره به آيه ۷۶ سوره مبارکه مريم، اظهار كرد: خداوند دراين آيه فرمود: «وَيَزِيدُ اللَّهُ الَّذِينَ اهْتَدَوْا هُدًى وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ مَّرَدًّا»، «و خداوند كسانى را كه هدايت ‏يافته‏ اند بر هدايتشان مى‏ افزايد و نيكی‌ هاى ماندگار نزد پروردگارت از حيث پاداش بهتر و خوش‏فرجام‏ تر است».

 

وی با اشاره به راهكارهای ترويج و گسترش وقف در جامعه، گفت: يكی از مهم‌ترين اقدامات جهت گسترش فرهنگ وقف در جامعه، تبيين آيات قرآنی وقف برای مردم است به اين معنا كه اگر بخواهيم مردم را از فوايد معنوی و مادی وقف آگاه سازيم و نتيجه مثبت بگيريم بايد سخنان باری تعالی در آيات قرآن را برای آنان بازگو كنيم زيرا زمانی‌ كه مردم معتقد و دين‌ مدار شوند و سخنان قرآن و اهل بيت(ع) را بشنوند و باور كنند، مشتاقانه از جان و مال و فرزندان خود می ‌گذرند.

 

حجت الاسلام حسینی یزدی مشخص كردن نيازهای روز جامعه را يكی ديگر از راه‌های گسترش فرهنگ وقف در جامعه دانست و افزود: نيازهای عينی جامعه بايد برای عموم مردم و خیرین مشخص شود تا قدم‌ های جدی و اثرگذار برداشته شود در عین حال باید از آينده موقوفات نيز مطمئن باشند، مردم نبايد در عملكرد متوليان ترديد داشته باشند بايد اطمينان كامل پيدا كنند كه موقوفه آنان در مسير خود استفاده می‌شود. همان طور كه خداوند پايداری پاداش وقف را تضمين می‌كند، متوليان نيز بايد با عملكرد مخلصانه، تضمين در مسير اصلی موقوفه را ثابت كنند. متولیان دینی و فرهنگی مدام در معرض دید و قضاوت مردم هستند و اگر هزاران کار نیک انجام دهند وظیفه آنها محسوب می شود، اما اگر اشتباهی رخ دهد در نظرشان بزرگتر از آنچه هست جلوه می کند. اوقاف هم از جمله نهادهایی است که فعالیت های خیرخواهانه و مثبت بسیاری داشته در عین حال مسئولیت دشواری نیز بر عهده دارد.

 

وی در ادامه ضمن تأکید بر حمایت از طرح های عمومی قرآن، به دعوت قاریان در مناسبت های مختلف اشاره و تصریح کرد: در برخی ایام مانند ماه رمضان از قراء کشورهای دیگر برای شرکت در مراسم مختلف دعوت به عمل می آید در حالی که قاریان ایرانی بهتر از آنها تلاوت می کنند و می‌توان مبلغی که برای دعوت از این قاریان هزینه می شود، صرف اعتلای دانش قاریان ایرانی کرد. قاری قرآن در واقع عنصر فرهنگی در اختیار نظام است و نظام باید او را تأمین کند و در اختیار خودش بگیرد تا فقط تلاوت و یا تدریس کند. هنگامی که قاری تأمین نباشد دنبال مشاغل دیگری می‌رود و باعث می‌شود کم کم از تمرین و تلاوت فاصله بگیرد.

 

این محقق و پژوهشگر قرآنی عنوان کرد: در کنار آموزش قرائت آیات کلام وحی باید به ترجمه و مفاهیم آیات قرآن نیز توجه شود یکی از مواردی که به انسجام بخشی فعالیت های قرآنی کمک می کند ایجاد جایگاه و شهرکی با عنوان شهرک قرآنی است تا بتوانیم فعالان قرآنی در زمینه های مختلف اعم از صوت و لحن، قرا ئت، تجوید و غیره را یک جا گرد هم آوریم و وضعیتی در نظر گرفته شود که افراد حاضر باشند در آنجا ساکن شوند و تمام کشور بدانند که اگر هر نکته ای بخواهند درمورد قرآن بدانند، می توانند به این شهرک مراجعه کنند و یک فضای عالی را تدارک ببینند.

سلامت معنوی اعضای خانواده را با احیای سنت قرائت قرآن حفظ کنیم



عقیق:سید محسن میرباقری، مفسر قرآن در گفتگوی اختصاصی با روابط عمومی سازمان اوقاف و امور خیریه با اشاره به شرایط خاص روزهای شیوع ویروس کرونا، گفت: ضرورت دارد علاوه بر حفظ سلامت جسمی خانواده، سلامت معنوی اعضای خانواده را نیز مورد توجه قرار دهیم و برای فراگیر کردن آموزش قرآن برنامه ریزی کنیم تا سنت قرآن خواندن در منازل دوباره زنده شود. زمانی خانواده‌ها روزشان را با قرآن صبحگاهی شروع می‌کردند ما باید این کار را ترویج دهیم.

 

این استاد حوزه و دانشگاه تقویت روحیه و فضای معنوی را یکی از روش های کاهش نگرانی در بحران ها عنوان کرد و گفت: افرادی که از نظر معنوی قوی هستند، در این شرایط حال و روز بهتری دارند لذا همه افراد به ارتقای بعد معنوی خود نیاز دارند و باید خودشان را از نظر روانی در یک شرایط مثبت و ایدئولوژی درست قرار دهند. تقویت باورهای درست موجب می شود احساس خوب داشته باشیم و با این احساس خوب به دیگران کمک کنیم.

 

این پژوهشگر عنوان کرد: دوام ذکر جزء تأکید روایات ماست و قرآن هم به کثرت ذکر تأکید کرده است. ذکر ما را به خدا وصل می کند. خلوت شبانه با معبود بسیار مهم است. در روایتی نقل شده که به حضرت موسی(ع) وحی شد: «یَا ابْنَ عِمْرَانَ! کَذَبَ‏ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ یُحِبُّنِی‏ فَإِذَا جَنَّهُ اللَّیْلُ‏ نَامَ عَنِّی»؛ ‌ای موسی! کسی که می‌گوید من خدا را دوست دارم، اما شب – هنگامی‌که تاریکی همه جا را فرا می‌گیرد – به خواب می‌رود و به یاد من نیست، دروغ می‌گوید. در کتاب‌های ادعیه و امثال آن نیز مناجات‌های خاصی مخصوص سحرخیزان وارد شده است که برخی از آن‌ها مضامین بسیار جالبی دارد که بر همین نکته تکیه می‌کند که در روز، تکالیف شرعی و اجتماعی و گرفتاری‌های زندگی مجالی نمی‌دهد که انسان فرصت راز و نیاز با خدا را پیدا کند، ولی شب، هنگام سکوت، آرامش و وقت خلوت است. 

 

میرباقری با اشاره به توسعه فعالیت های قرآنی در رشته های حفظ و قرائت قرآن پس از پیروزی انقلاب اسلامی تصریح کرد: در سالهای اخیر از سوی تشکل های مردمی و سازمان ها و نهادهای دولتی مانند سازمان اوقاف و امور خیریه و سازمان تبلیغات اسلامی و به فعالیت های قرآنی در زمینه حفظ و قرائت قرآن توجه بسیاری شده که لازم است در کنار این ها ترجمه و تفسیر قرآن نیز مورد توجه قرار گیرد زیرا جوانان امروز به اندیشه یابی از قرآن نیاز دارند تا بتوانند از این کتاب آسمانی تفکری را برای مسائل و مباحث امروز استخراج کنند.

چگونه انسان با ذکر و یاد خدا به خشوع و خضوع می‌رسد؟


عقیق:انسان برای رسیدن به آرامش واقعی باید از سر منشأ هستی کمک بگیرد. استفاده از هر راه و روش دیگری فقط برای مدت زمانی محدود انسان را به آرامش می‌رساند و نیاز‌های او را برای همیشه برطرف نمی‌کند.

منظور از ذکر حبّ آفرین و بغض آفرین چیست؟

حجت‌الاسلام مهدی سعیدا سخنران و کارشناس مذهبی، در گفت‌وگویی گفت: اذکار مختص به قلب انسان هستند که یا بغض آفرینند یا حب آفرین؛ به عنوان مثال در مورد اذکار بغض آفرین می‌توان به یاد مرگ اشاره کرد. همه ما یک روز می‌میریم (کل نفس ذائقة الموت)؛ طبیعتاً این حقیقت را همه می‌دانند و باعث تغییری در وجود انسان نمی‌شود. پس یاد مرگ چگونه در انسان تأثیر می گذارد؟

وی افزود: اگر انسان کسی را که به او علاقه دارد از دست بدهد، هنگامی که صحنه کفن و دفن عزیزش را ببیند، به این فکر می‌افتد که فردا هم من می‌میرم و ترسی وجودش را فرا می‌گیرد. آن وقت این سوال در ذهنش مطرح می‌شود که دنیا چیست و در نتیجه میل او به زندگی دنیا کم می‌شود؛ در واقع یاد مرگ امیال و شهوات انسان را از بین می برد و در او نسبت به دنیا بیزاری ایجاد می‌کند. این نوع یاد مرگ یکی از تذکرات بغض آفرین به حساب می‌آید و حبّ و علاقه به دنیا را در انسان کاهش می‌دهد.

وی افزود: در مقابل اذکار و یادآوری‌های بغض آفرین می‌توان به یادآوری‌های حبّ آفرین اشاره کرد؛ مثلاً هنگامی که وارد حرم معصومین (ع) می‌شویم و حال گریه‌ معنوی به ما دست می‌دهد، احساس خوشایندی در وجودمان ایجاد می‌شود که باعث شعف و شادی معنوی و درونی ماست. به طور کلی، اسلام دستورالعمل‌هایی دارد که انسان با انجام آنها می‌تواند به خدا برسد و از غفلت رها شود. خداوند متعال در آیه ۱۴ سوره طه می‌فرماید: نماز را به پا دار تا به ذکر و یاد من برسی؛ یعنی منتهی الیه نماز، رسیدن به ذکر و یاد خداوند است.

تفاوت‌ آرامش با ذکر الهی و مدیتیشن

حجت الاسلام سعیدا درباره تفاوت ذکر الهی و مدیتیشن اظهار کرد: در آموزه‌های مدیتیشن که همان مهارت کنترل ذهن است، برای گام اول باید یک محیط مناسب پیدا کنیم؛ محیطی که در آن سر و صدا نباشد، نور و دمایش مناسب و فرد در آرامش باشد. هنگامی که همه این مقدمات ایجاد شد، باید روی یک مفهوم مثبت تمرکز و ذهن را از افکار دیگر خالی کرد. در چنین آموزه‌هایی آن قدر باید تمرین کرد که بعد از مدتی قابلیت مدیریت ذهن را پیدا کرد. اما رسیدن به آرامش از این طریق با حقیقت آرامشی که مدّ نظر ماست، فرق دارد؛ همان طور که گفتیم آرامش و آسایش حقیقی جایگاهش در قلب انسان است. آموزه‌هایی مانند مدیتیشن فقط برای مدت زمان کوتاهی به درد‌ ما تسکین می‌دهند، ولی مشکلات را حل نمی‌کنند.

وی تأکید کرد: با کمی تأمل متوجه می‌شویم که در دین اسلام هم برای رسیدن به آرامش توصیه شده به مکانی برویم که توجهمان فقط به خدا باشد؛ وضو بگیریم و لباس‌ سفید بر تن کنیم. همه این مقدمات برای رسیدن به آرامش است. آرامشی که با یاد خداوند و توجه به بزرگی او به دست می آید. 

چگونه انسان با ذکر و یاد خدا به خشوع می‌رسد؟

وی افزود: هنگامی که بزرگی خداوند را ببینیم و ذهنمان را پر از عظمت خدا کنیم، به قدرت خداوند در عالم، رحمت و بقیه صفات زیبایش پی می‌بریم. در این هنگام است که خداوند را متصّف به صفات والا می‌دانیم و به کوچکی خود پی می‌بریم و در مقابل او خشوع و خضوع می‌کنیم. انسان باید مهارت پیدا کند تا یاد خدا را در ذهنش همیشگی و جاودان سازد.

این کارشناس مذهبی در پایان گفت: رفتار‌ ما بر باور‌مان اثر می‌گذارد و برعکس. گاهی انسان حال عبادت دارد و گاهی هم حال و روز خوبی برای انجام مستحبات ندارد؛ در چنین زمان‌هایی باید به انجام واجبات اکتفا کرد.  امیرالمومنین (ع) در روایتی فرمودند: إِنَّ لِلْقُلُوبِ شَهْوَةً وَ إِقْبَالًا وَ إِدْبَاراً- فَأْتُوهَا مِنْ قِبَلِ شَهْوَتِهَا وَ إِقْبَالِهَا- فَإِنَّ الْقَلْبَ إِذَا أُکْرِهَ عَمِیَ؛ دل هاى انسانى، خواسته‌ها و اقبال و ادبارى دارد، پس آن‌ها را از راه خواسته‌ها و اقبالشان وادار به کارى بکنید، زیرا اگر دل را به زور وادار کنند، پذیرا نخواهد بود (نهج البلاغه، حکمت ۱۸۴). پس «لیس للانسان الا ما سعی»؛ انسان باید تمرین کند تا مهارت لازم برای ذکر و یاد خداوند و کسب آرامش واقعی را به دست آورد. 

منبع:باشگاه خبرنگاران

حکم پیدا شدن زکات کنار گذاشته شده پس از پرداخت


عقیق:یکی از مسائلی که در زمینه فقه اسلامی ممکن است برای برخی مردم پیش بیاید، گم شدن زکات کنار گذاشته شده است. کانال فقه و احکام آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در شبکه‌ مجازی به‌نشانی ([email protected]) استفتاء جدیدی از معظم‌له درباره این موضوع اشاره کرده است.

در جدیدترین استفتائی که از معظم‌له در این باره شده، آمده است:

زکات فطره‌ای را کنار گذاشته بودم که پرداخت کنم اما گم شد، به همین جهت مجدداً پرداخت کردم و پس از پرداخت، مبلغ کنار گذاشته شده پیدا شد، آیا در این مال می توان تصرف کرد؟

پاسخ: نمی‌توانید در این مال تصرف کنید، باید مال پیدا شده را به عنوان زکات بپردازید اما اگر عین مالی را که قبلاً به عنوان زکات پرداخت کردید موجود باشد می‌توانید پس بگیرید.

منبع:تسنیم

دوباره بهشت


عقیق: ۷۰ روز دلتنگی. ۷۰ روز ایستادن پشت در‌های بسته‌ای که قبلا باز بوده برای آن‌ها که در نزدیکی حرمند، عالمی است، برای آن‌ها که دورند هم حتی … همین که در‌ها باز است، همین که هر وقت بطلبد و بخواهی، حال خوب و ناخوبت را برمی‌داری و می‌بری گوشه حرم، آن‌قدر آرامش بزرگی است که از فرسخ‌ها دورتر هم بتوانی احساسش کنی. حالا بعد از حدود ۷۰ روز در‌ها باز شده‌اند، تصاویر و فیلم‌های منتشرشده شور و شوق مردمی را در خود دارند که تلاش می‌کنند در عین رعایت نکات بهداشتی، در هوای حرم نفس بکشند. انگار رسیده باشند به همان حالی که حافظ می‌گوید … تا نیست غیبتی نبود لذت حضور … آن‌ها که در‌های بسته را دیده بودند حالا با شعف بیشتر و حضور قلب پررنگ‌تر و چشمان تری که شوق دیدار را در خود دارد، در‌های بازشده را به سمت حرم پشت سر می‌گذارند. حالا حرم‌ها دوباره زائر دارند و خادمان هم آن‌طور که خودشان می‌گویند روزگار خوش‌تری دارند، هرچند در‌های حرم به رویشان بسته نبوده، اما حالا که فرصت خدمت به زائران را دارند احساس بهتری را تجربه می‌کنند. رفته‌ایم سراغ خادمان حرم حضرت امام‌رضا (ع) تا برایمان از یک عمر همجواری حرم بگویند، از در‌های بسته تا در‌های باز حرم، از لحظه‌های عشق و آرامش و حضور.

۷۰ روز نه ۷۰۰ سال
وحید متقیان هم خادم الرضاست. مرد بسیار خوش‌اخلاق و مهربانی که در کفشداری حرم هفته‌ای یک روز خدمت می‌کند. او می‌گوید: می‌گویند ۷۰ روز حرم بسته بوده، اما من می‌گویم هفتاد سال هم نه که هفتصد سال حرم تعطیل بود. هفتاد روز تعطیلی حرم برای ما تعطیلی زندگی مان بود، غمبارترین روز‌هایی که می‌شود پشت سر گذاشت… رابطه ما با حرم آنقدر عمیق بود که خودمان هم نمی‌دانستیم در‌ها که بسته شد انگار از دریایی دور شدیم و تازه متوجه شدیم چه نعمتی را از دست داده‌ایم.
او می‌افزاید: از طفولیت همراه با خانواده، در جوانی به تنهایی و از زمانی که افتخار خادم الرضایی را پیدا کردیم بار‌ها برای زیارت به حرم رفته بودم و حالا هم چند سالی است که صبح اول وقت می‌رفتم حرم و بعد از سلام دادن به آقا کار و زندگی‌ام را شروع می‌کردم، اما در همین روز‌هایی که در‌ها بسته بود، حال بسیار بدی داشتم و هیچ چیزی از کارهایم نمی‌فهمیدم. این خادم الرضا اظهار می‌کند: واقعا خدا را شاکرم که در‌های حرم به روی ما دوباره باز شده و از خدا می‌خواهم دیگر هرگز چنین روز‌هایی را نبینیم. چرا که حرم برای ما مثل خانه پدر و مادرمان است، الهی که در این هر دو خانه به روی آدم همیشه باز باشد.
دستنوشته مادر برای امام رضا (ع): حسین شادمان خادم الرضاست، فراش کشیک پنجمی که مداح هم هست. آن‌طور که وحید متقیان یکی از دوستانش تعریف می‌کند، یکی از روز‌هایی که حسین آقا می‌خواهد به سمت حرم برود، مادرش کاغذی را به او می‌دهد. مادر یکی از مدیحه‌های قدیمی‌ای را که همیشه برای امام رضا (ع) می‌خوانده‌اند روی کاغذ نوشته و از پسرش می‌خواهد از روی همان کاغذ برای مردم نوحه را بخواند. حسین آقا هم همان کار را می‌کند. شعر را از روی دستنوشته مادر که می‌خواند حس می‌کند حال و هوای خاصی دارد، دیگران هم همین را می‌گویند و از حال معنوی خاصی حرف می‌زنند که موقع خواندن نوحه برقرار بوده است. بعدتر همین شعر، همین دستنوشته مادر حسین آقا دست به دست می‌گردد و حسابی میان مداحان گل می‌کند. شعری قدیمی که خادمان موقع جارو کردن حرم و ذکر توسل زیر لب زمزمه‌اش می‌کردند، می‌شود یک شعر همیشگی برای خواندن از جایگاه امام رضا (ع).

دوباره بهشت

ماییم و افتخار نوکری زائران آقا
محمد تقی گرجی‌نیا بیش از ۳۵ سال است خادم الرضاست. ۳۵ سال زیستن در جوار امام رضا (ع) را مهم‌ترین اتفاق زندگی‌اش می‌داند و این ۶۹ روز تعطیلی حرم را روز‌هایی سخت و دشوار. او دراین‌باره می‌گوید: حرم شکوهمند است، اما با زائر شکوهمندتر می‌شود. اما چاره‌ای نبود جز تعطیلی موقت حرم برای حفظ سلامت و مصلحت جامعه. تصمیمی دشوار که هر چند لازم بود، اما هم حال ما و هم زائران را بد کرده بود. ما توفیق تشرف داشتیم، اما می‌خواستیم نوکری زائران آقا امام رضا (ع) را بکنیم و این برایمان از هر افتخاری بالاتر است، اما حرم تعطیل بود. زائران هم آن سوی در به شکلی دیگر ناراحت و غمگین…. او ادامه می‌دهد: طی ۳۵ سال خدمت من تا به حال چنین اتفاقی رخ نداده بود و حرم را با در‌های بسته ندیده بودیم. حالا هم خدا را شاکریم که در‌ها دوباره باز شده و ماییم و نوکری زائران آقا. نمی‌دانید چه لذتی دارد… این‌که می‌دانیم هر هشت روز یک بار کشیک داریم حال و هوای خاص خودش را دارد. من روز‌هایی که کشیک هستم ناخودآگاه قبل از نماز صبح بیدار می‌شوم و دیگر خواب در کار نیست تا خودم را برسانم به حرم. دلواپسی و شادی همزمان خواب را از چشمانم می‌گیرد، نه تنها من که همه دوستان همین حال را دارند. کار و زندگی را یک روز رها می‌کنند و دل از خانواده و هر نوع تعلق دنیوی می‌برند تا یک روز در خدمت آقا و زائرانش باشند.
گرجی‌نیا در ادامه اظهار می‌کند: جهان هفت، هشت میلیارد جمعیت دارد و حدود یک و نیم میلیارد مردمش مسلمانند. از این رقم حدود ۶۰۰ میلیون نفر شیعه هستند و از میان این افراد هم حدود ۸۰ میلیون نفر در مهد تشیع یعنی ایران زندگی می‌کنند. از این ۸۰ میلیون هم سه و نیم میلیون نفر در مشهد زندگی می‌کنند و در نزدیکی حرمند. اما فقط ۶۰۰۰ نفر این افتخار را پیدا کرده اند که خادم الرضا باشند. همیشه می‌گویم حضرت از میان جمعیت میلیاردی جهان ما را انتخاب کرده و برای این انتخاب هر قدر سجده شکر به جا بیاوریم کم است.

دوباره بهشت

در‌ها که بسته بود، امید کم داشتیم
محمدتقی بهنام از سال ۸۲ این افتخار نصیبش شده که خادم‌الرضا باشد و آن‌طور که خودش می‌گوید، افتخار خدمت در بخش‌های مختلف در حرم مطهر را داشته است. وقتی از او می‌خواهیم حالش را از حضور در حرم امام‌رضا (ع) بگوید، حرف‌هایش را این‌طور آغاز می‌کند: هر روز از خدمت در حرم مطهر خاطره و لذت معنوی است از حضور در محضر ارباب.
او که این روز‌ها در بخش آموزش سازمان حرم مطهر به عنوان مدرس در حوزه خانواده حضور دارد، می‌گوید: بعد از ابتلای جامعه به ویروس کرونا، و تصمیم بر تعطیلی حرم مطهر حضرت رضا علیه‌السلام، و عدم حضور خادمین در محل کار خود، همه خادمین ازجمله بنده حقیر غصه مضاعف و افزون از بقیه مردم را داشتیم، چراکه ما در طول ایام سال و مناسبت‌های مختلف، دریافت‌کننده پیام‌های زیادی از اقصی‌نقاط کشور هستیم مبنی‌بر این‌که «در محضر امام رئوف برای ما دعا کنید». مثلا شخصی تماس گرفته و یا پیام می‌دهد که مریض مرا می‌خواهند به اتاق عمل ببرند، در محضر امام دعایش کنید؛ و بعد از این اتفاق بسته‌شدن حرم مطهر گویی بار تمام این پیام‌ها بر دوش ما سنگینی می‌کرد.
او ادامه می‌دهد: هرچند در بحث زیارت قرب و بعد مکانی شرط نیست و اگر رشته اتصال به ساحت ائمه معصومین صلوات‌ا… علیهم‌اجمعین از هر کجای عالم انجام شود کارساز است، اما انگار ته دل آدم در گره‌خوردن دستان و رشته دلش از نزدیک به شبکه‌های ضریح مطهر، اجابت را قطعی و حتمی می‌کند؛ و شاید شعر حافظ هم شاهد آن باشد که: دوش در خلوت ما قصه گیسوی تو بود/ تا دل شب سخن از سلسـله موی تو بود.
این خادم‌الرضا در ادامه صحبت‌هایش به بیان حالش در روز‌های تعطیلی حرم پرداخته و اظهار می‌کند: می‌گویند بر جبین هر انسانی کلمه «امید» نوشته شده، و شخص با آن زنده است، در این ایام کرونایی ما که توفیق حضور فیزیکی در بارگاه منور و ملکوتی را نداشتیم، اجازه دهید به زبان عامیانه و راستش را بگویم، گویی «امید» را کم‌رنگ داشتیم! و از این بابت خیلی غصه‌دار بودیم.
او ادامه می‌دهد: خبر بازگشایی حرم مطهر را که از چند روز قبل مطلع شدیم، جانمان قوت گرفت و روحیه‌ای تازه یافتیم؛ دیشب را با دخترم قرارگذاشتیم بعد از نماز صبح امروز مشرف شویم به محضر ارباب و مولایمان و عرض ادب کنیم. دخترم تا صبح نخوابیده بود و از شوق دیدار پرپر می‌زد. بعد از نماز مشرف شدیم و البته هر چند محدودیت‌هایی وجود دارد، اما عقده دل را گشودیم و… مردم دسته‌دسته مشرف شده و حرم را، چون نگینی دربرگرفته بودند و در گوشه‌گوشه صحن‌ها، خانواده‌ها عقده‌گشایی می‌کردند. انگار سال‌ها از عزیزتر از جانشان دور افتاده و فرصتی تازه و مجدد یافته‌اند.
بهنام حرم را نعمتی بزرگ دانسته و می‌گوید: انسان وقتی غرق در نعمت است، قدر آن را نمی‌داند می‌شود مثل ماهی دور افتاده از آب و بعد از این قضیه انگار همه متوجه شدیم در همه مواقع و مخصوصا در بحران‌ها چیزی کم داریم و آن چیزی نیست جز عنایات خداوند متعال و توجه به حضرات معصومین علیهم‌السلام و خاصه مهربانی و رئوفی امام هشتم که بزرگان ما فرموده‌اند: «رئوفیت امام رضا حسی است»، یعنی با گوشت و پوست و روحت آن را حس می‌کنی و آثار این مهربانی را امروز در اشک و آه و سوز زائرین حرم مطهر می‌شد آشکارا دید.
این خادم الرضا در پایان اظهار می‌کند: اجازه دهید در انتهای عرایضم این مطلب را عرض کنم که در زمان تعویض کشیک‌های حرم مطهر (تحویل دادن کشیک قبلی به کشیک بعدی) خادمین عزیز شعری را همنوا می‌شوند که آن را به عنوان حسن ختام عرض کنم: زٍ آستـــان رضـــایم خدا جدا نکند/ من و جدایی از این آستان خدا نکند/ زِ دامن کرَمش دست التجاء نکشم/ گدای، دامن صاحــب کرم رها نکند…

دوباره بهشت

جان مادرت دیگر ما را با دوری امتحان‌نکن
غروب پنجشنبه اول خردادماه ۹۹، تاکسی از فلکه ۱۵ خرداد وارد خیابان تهران می‌شود؛ خیابان امام‌رضا (ع). از روی همان صندلی تاکسی، دست به سینه می‌گذارم و سلام می‌دهم و صلوات خاصه می‌خوانم. ۶۰ و چند روز است که کت‌وشلوار خدمت نپوشیده‌ام. شده‌ام بچه چندساله‌ای که هویتش معلق‌شده. ۶۰ و چند روز است که نتوانسته‌ام بعد از خدمت، پایین پا بایستم و قربان‌صدقه آقایم، مولایم، ولی‌نعمتم بروم. با هر حساب و کتابی که می‌خواستی بسنجی، این فراق طولانی در قاموس هیچ آدم بدبینی جا نمی‌گرفت. پیاده می‌شوم و آرام‌آرام به پیاده‌رو‌های منتهی به باب‌الرضا (ع) می‌رسم.
جلوی ورودی‌ها، با فنس پوشیده‌شده و روی فنس‌ها با گونی‌های سفیدی که دید را مختل می‌کند.
بغضم بیشتر می‌شود. می‌نشینم یک گوشه روی جدول که عاشقی را یاد بگیرم. خانم و آقای میانسالی آمده‌اند روزه روز بیست‌وهفتم را کنار امام‌رضا (ع) افطار کنند. کمی آن‌طرف‌تر روی صندلی، یک سرباز نشسته؛ نگاه می‌کند و باران می‌بارد. دوتا بچه قدونیم‌قد دارند «دنبال بازی» می‌کنند؛ نزدیک موکت شتری‌رنگ دو‌نفره‌ای که پدر و مادرشان دارند روی آن، «زیارت‌جامعه» می‌خوانند. صدای «امین‌ا…»‌خواندن جوان بیرجندی که با دو سه‌تا از بچه‌محل‌هایش آمده مشهد، موسیقی متن همه این تصاویری است که از جلوی چشمانم رد می‌شود.
یکی از انگشترفروش‌های راسته بازار رضا، آمده سمت حرم؛ لیوان‌های کاغذی را پر از چای کرده و تعارف می‌زند؛ «بفرمایید؛ افطار نزدیکه». روزه‌ام را باز می‌کنم. بعد از نیم‌ساعت، حالا جمعیت زائران پشت در‌های بسته بیشتر می‌شود. هرکس به زبان خودش شروع می‌کند به حرف‌زدن.
نقطه اشتراک همه گفت‌وگوها، «یا امام‌رضا»‌ی اول صحبت است که پشتش هزار کیلو درد روی جگر خوابیده؛ که تا با «آهِ» بعدش مخلوط می‌شود، گلوله‌های داغ اشک، می‌ماسد روی گونه‌های خشک دورافتاده پشت در مانده. می‌روم به سمت محل اقامت. غسل می‌کنم و لباس خدمت می‌پوشم. هیچ راهی باز نیست جز درب خدام؛ درب پارکینگ شماره ۲. خبری از ورود آزادانه و شلوغی‌های همیشگی درب خدام نیست. یک لیست پرینت‌شده و دوتا رایانه جلوی در ورودی است. یکی از خادم‌ها، اسم و فامیل و کد ملی را با نوشته‌های روی کارت چک می‌کند و با اطلاعاتی که توی رایانه جلویش هست و نامه‌ای که در ضمیمه‌اش، اسامی حضار آن روز را نوشته‌اند، مطابقت می‌دهد. وارد صحن کوثر می‌شوم. تصویر حیاط خالی از زائر، مثل پتک می‌خورد روی فرق سرم. چند تا خادم توی صحن قدم می‌زنند. هیچ‌وقت هیچ خادمی را این‌همه پرشکسته ندیده‌بودم. یک مسافت چندصدمتری را هی می‌روند و برمی‌گردند و بدون این‌که جیک‌شان دربیاید، نگاه‌شان به کاشی‌های خاکستری‌رنگ همان چندصدمتری است که گز می‌کنند. همه راه‌های دسترسی به حیاط‌ها، جز صحن آزادی، مسدود شده. از گوشه راست صحن، وارد رواق دارالحکمه می‌شوم و می‌رسم به صحن انقلاب و بعد از آنجا، از داخل رواق‌ها، می‌رسم به گوهرشاد. توی این شرایط، لام شدن با خادم‌ها یعنی روضه‌خوانی باز. کنار شبستان نهاوندی گوهرشاد، با دو سه‌تا خادم، هم‌صحبت می‌شوم. هیزم آتش روضه را من مهیا می‌کنم؛ «حاج‌آقا، چقدر سخته که حرم زائر نداشته باشه» و سیل اشک و توفان هق‌هق، نگاه‌هایمان را برمی‌دارد پرت می‌کند روی ریتم بادخوردن پرچم سبز روی گنبد و بی‌اختیار از همان «یا امام رضا»‌ها می‌گوییم که باور‌های پشت در مانده می‌گفتند و گریه و گریه و گریه و ….
شب اول و دوم، به همین منوال می‌گذرد. شب عید فطر، اما ورق برگشته‌است. از همان در پارکینگ، معلوم است شور و شوق همه بیشتر شده. پیغام رسیده که هر روز بعد از اذان صبح تا پیش از غروب، زائر‌ها می‌توانند بیایند توی صحن‌ها زیارت. گروه‌گروه دارند کف صحن‌ها را می‌شویند و ضدعفونی‌می‌کنند. در همه اماکن متبرکه، بنر‌هایی زده‌اند به دیوار که مهم‌ترین مراعات‌های لازم برای حفظ بهداشت درش نوشته‌شده. دور تا دور سقاخانه اسماعیل‌طلا را پوشانده‌اند؛ اما کف صحن را دارند با رنگ لاکی یکدست، فرش می‌کنند تا آماده مراسم شکرانه خدام شود و بعد هم فردای عید، میزبان زائرین حضرت سلطان باشد. یکی گفته بود حرم امام‌رضا بی‌زائر نمانده؛ بلکه ما از زیارت محروم بودیم. راست گفته بود؛ تا دل‌تان بخواهد، کبوتر‌ها وسط حیاط‌ها، لابه‌لای زاویه حجره‌ها، لب حوض‌ها، کنار گنبد و بالای گلدسته‌ها می‌آمدند و می‌رفتند. می‌روم گوشه ایوان مقصوره گوهرشاد می‌نشینم. رمضان تمام شده و عید را اعلام کرده‌اند. شب آخر مناجات است. حسین پویانفر دل بیننده‌های دور از مشهد را کف دست گرفته و سوار بر سیگنال‌های پخش زنده تلویزیون، زیارت‌نامه می‌خواند. گریز می‌زند به روضه حضرت‌زهرا (س)؛ «چادرت را بتکان روزی ما را بفرست…». نگاه گنبد می‌کنم و بهانه‌هایم را محکم‌تر مرور می‌کنم.
آقاجان؛ جان مادرت، جان مادرت، جان مادرت دیگر ما را با دوری امتحان‌نکن.

منبع: جام جم

بازگشایی امامزادگان استان تهران از امروز



عقیق:امامزادگان استان تهران که به دلیل جلوگیری از شیوع کرونا اواخر سال گذشته تعطیل شده بودند، امروز به روی زائران باز شدند.

با تصمیم ستاد مبارزه با کرونا درباره بازگشایی اماکن مذهبی و امامزادگان، محوطه و شبستان آستان‌های مقدس استان تهران پس از بیش از دو ماه تعطیلی، در روزهای گذشته ضدعفونی شد و از امروز با رعایت پروتکل‌های بهداشتی، زائران می‌توانند به این اماکن مقدس مشرف شوند.

البته همچنان بخش ضریح امامزادگان نیز بسته است و امکان برپایی نمازهای جماعت و همچنین تجمع وجود ندارد. علاوه بر این، زمان حضور زائران محدود است و افراد از ساعت ۹ صبح تا ۱۲ و پس از آن از ساعت ۱۵ تا ۱۹ می‌توانند در محوطه و شبستان آستان‌های مقدس حضور یابند.

داشتن ماسک و دستکش و همچنین همراه داشتن مهر و تسبیح و چادر شخصی برای بانوان نیز از الزامات حضور در آستان‌های مقدس استان تهران است که زائران باید برای تشرف به آن توجه کنند.

البته برخی از امامزادگان استان تهران همزمان با روز عید فطر بازگشایی شده و اقدام به برپایی نماز عیدفطر کردند، اما از امروز تمام امامزادگان به صورت رسمی به روی زائران شدند.

به گزارش فارس، هنوز درباره بازگشایی درهای منتهی به ضریح امامزادگان تصمیم‌گیری نشده است. همچنین درهای حرم امام رضا (ع) و حضرت معصومه (س) همزمان با روز عید سعید فطر به روی زائران باز شد والبته در این اماکن مقدس نیز محدودیت تشرف به ضریح اعمال می‌شود و درهای منتهی به ضریح بسته است.

 

منبع:فارس

سوره ای که با خواندنش گناهانتان بخشیده می شود


عقیق:سوره فجر هشتاد و نهمین سوره جزء سی ام و از سوره‌های مکی قرآن کریم است.

این سوره با سوگند آغاز می‌شود و به سرگذشت قوم عاد، ثمود و فرعون و فساد و طغیان آنها اشاره می‌کند و می‌گوید انسان در معرض آزمایش الهی قرار دارد، اما عده‌ای در این آزمایش شکست می‌خورند و دلایل این شکست نیز بیان شده است.

سوره فجر به سوره امام حسین (ع) شهرت دارد و در احادیث منظور از «نفس مطمئنه» در آیات پایانی آن، امام حسین (ع) است.

پیامبر (ص) درباه فضیلت سوره فجر می‌فرماید: هر کس سوره فجر را در شب‌های ده‌گانه تلاوت کند خداوند او را می‌بخشد و اگر در بقیه روز‌ها تلاوت کند نوری در قیامت همراه او خواهد بود.

امام صادق (ع) نیز در این باره فرمودند: سوره فجر را در نماز‌های واجب و مستحب بخوانید که سوره حسین بن علی (ع) است؛ هر کس آن را قرائت کند در قیامت و در بهشت با او در یک رتبه است.

متن سوره فجر همراه با ترجمه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

به نام خدای بخشاینده مهربان

وَ الْفَجْرِ ﴿١﴾

سوگند به سپیده‌دم (۱)

وَ لَیَالٍ عَشْرٍ ﴿٢﴾

و به شب‌هاى دهگانه (۲)

وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ ﴿٣﴾

و به جفت و تاق (۳)

وَ اللَّیْلِ إِذَا یَسْرِ ﴿٤﴾

و به شب وقتى سپرى شود (۴)

هَلْ فِی ذَٰلِکَ قَسَمٌ لِّذِی حِجْرٍ ﴿٥﴾

آیا در این براى خردمند نیاز به سوگندى دیگر است؟ (۵)

أَلَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِعَادٍ ﴿٦﴾

مگر ندانسته‌اى که پروردگارت با عاد چه کرد؟ (۶)

إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ ﴿٧﴾

با عمارات ستون‌دار ارم (۷)

الَّتِی لَمْ یُخْلَقْ مِثْلُهَا فِی الْبِلَادِ ﴿٨﴾

که مانندش در شهر‌ها ساخته نشده بود؟ (۸)

وَ ثَمُودَ الَّذِینَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ ﴿٩﴾

و با ثمود همانان که در دره تخته‌سنگ‌ها را مى‌بریدند؟(۹)

وَ فِرْعَوْنَ ذِی الْأَوْتَادِ ﴿١٠﴾

و با فرعون صاحب خرگاه‌ها و بناهاى بلند؟ (۱۰)

الَّذِینَ طَغَوْا فِی الْبِلَادِ ﴿١١﴾

همانان که در شهر‌ها سر به طغیان برداشتند (۱۱)

فَأَکْثَرُوا فِیهَا الْفَسَادَ ﴿١٢﴾

و در آن‌ها بسیار تبهکارى کردند (۱۲)

فَصَبَّ عَلَیْهِمْ رَبُّکَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾

تا آنکه پروردگارت بر سر آنان تازیانه عذاب را فرونواخت (۱۳)

إِنَّ رَبَّکَ لَبِالْمِرْصَادِ ﴿١٤﴾

زیرا پروردگار تو سخت در کمین است (۱۴)

فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَکْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَکْرَمَنِ ﴿١٥﴾

اما انسان هنگامى که پروردگارش وى را مى‌آزماید و عزیزش مى‌دارد و نعمت فراوان به او مى‌دهد، مى‌گوید: پروردگارم مرا گرامى داشته است (۱۵)

وَ أَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَیْهِ رِزْقَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَهَانَنِ ﴿١٦﴾

و اما چون وى را مى‌آزماید و روزى‌اش را بر او تنگ مى‌گرداند، مى‌گوید: پروردگارم مرا خوار کرده است (۱۶)

کَلَّا ۖ بَل لَّا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ ﴿١٧﴾

ولى نه بلکه یتیم را نمى‌نوازید (۱۷)

وَ لَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْکِینِ ﴿١٨﴾

و بر خوراک دادن بینوا همدیگر را بر نمى‌انگیزید (۱۸)

وَ تَأْکُلُونَ التُّرَاثَ أَکْلًا لَّمًّا ﴿١٩﴾

و میراث ضعیفان را چپاولگرانه مى‌خورید (۱۹)

وَ تُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا ﴿٢٠﴾

و مال را دوست دارید دوست داشتنى بسیار (۲۰)

کَلَّا إِذَا دُکَّتِ الْأَرْضُ دَکًّا دَکًّا ﴿٢١﴾

نه چنان است آنگاه که زمین، سخت در هم کوبیده شود (۲۱)

وَ جَاءَ رَبُّکَ وَ الْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا ﴿٢٢﴾

و فرمان پروردگارت و فرشته‌ها صف‌درصف آیند (۲۲)

وَ جِیءَ یَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ یَوْمَئِذٍ یَتَذَکَّرُ الْإِنسَانُ وَ أَنَّىٰ لَهُ الذِّکْرَىٰ ﴿٢٣﴾

و جهنم را در آن روز حاضرآورند آن روز است که انسان پند گیرد ولى کجا او را جاى پندگرفتن باشد (۲۳)

یَقُولُ یَا لَیْتَنِی قَدَّمْتُ لِحَیَاتِی ﴿٢٤﴾

گوید:کاش براى زندگانى خود چیزى پیش فرستاده بودم (۲۴)

فَیَوْمَئِذٍ لَّا یُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ ﴿٢٥﴾

پس در آن روز هیچ کس چون عذاب‌کردن او عذاب نکند (۲۵)

وَ لَا یُوثِقُ وَ ثَاقَهُ أَحَدٌ ﴿٢٦﴾

و هیچ کس چون در بند کشیدن او در بند نکشد (۲۶)

یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾

اى نفس مطمئنه (۲۷)

ارْجِعِی إِلَىٰ رَبِّکِ رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً ﴿٢٨﴾

خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد (۲۸)

فَادْخُلِی فِی عِبَادِی ﴿٢٩﴾

و در میان بندگان من درآى (۲۹)

وَ ادْخُلِی جَنَّتِی ﴿٣٠﴾

و در بهشت من داخل شو (۳۰)

خوارج با شعار ارزش‌ها به جنگ ارزش‌ها می‌آیند



رجبی‌دوانی کارشناس تاریخ اسلام با اشاره به مبانی فکری خوارج گفت: خوارج برای اینکه مقابل امیرالمؤمنین(ع) بایستند، ولایت را انکار کردند؛ چنانکه در وقایع سال 88 هم سردمدار فتنه‌گران، هتاکان عاشورا را «مردان خداجو» خواند!

1 2 3 4 5 310